• Het vertrouwen van de trainer

    Vanmorgen bij het lezen van de krant moest ik plotseling om een of andere duistere reden aan het voetbal denken. In het voetbal is het belangrijk om het volle vertrouwen van de trainer te krijgen. Als je dat vertrouwen geniet ben je bereid om je voor de volle 100% te geven. Wat zeg ik, met het vertrouwen van de trainer zit je er zelfs niet mee in om al eens in het rood te gaan. Niets is dan te veel. Op het veld lukt alles, omdat je zelfverzekerd staat te voetballen. Je hebt geen schrik om al eens een steek te laten vallen want,… je hebt het vertrouwen van de trainer. En je doet er werkelijk alles, maar dan ook alles aan om dat in jou gestelde vertrouwen niet te beschamen. En als die trainer dan ook nog eens een van de grootste toppers in het voetbal is, dan ga je er nog eens dubbel zo hard voor. Je beleeft dan ook veel plezier aan het voetbal, ook al vergt het grote inspanningen.

     

    Heel anders is het als je een trainer hebt die bij de minste foute dribbel, bij de minste gemiste tackle, bij een verloren kopduel,… doet alsof jij persoonlijk de wedstrijd hebt verloren en als je dan al niet verliest, dat jij het was die bijna de wedstrijd had doen verliezen. Met zo’n trainer beleef je plots niet het minste plezier meer in het voetbal en je geraakt gedemotiveerd. En je kijkt reikhalzend naar een andere club uit.

     

    Mensen toch, wat is het leuk om het vertrouwen van de trainer te hebben.

  • Arme prins Laurent

    Nu weten we ineens waarom hij de foto’s van zijn kinderen aan de media wilde verkopen. Prins Laurent kan de eindjes niet meer aan elkaar knopen. http://www.gva.be/nieuws/in_de_rand/default.asp?art={E8DC8CFD-DF9A-4E97-9951-8B708FFBCD37} Hij wil een kindermeisje in dienst nemen en hij heeft geen geld meer. Het is toch een sukkelaar, hé. Tja, de jaarlijkse dotatie van de prins is dan ook slechts een aalmoes. Per maand krijgt de man maar 24.583 euro. Zeg nu zelf, daar kan je toch niet mee rondkomen, hé. Schandelijk noem ik zoiets. Die bende is voor niets verlegen.

     

    Wil je eens kijken wat de koninklijke familie nog aan middelen krijgt? Bekijk deze link dan maar eens. http://www.monarchie.be/nl/monarchy/what/index.html#financielemiddelen (BTW, in verschillende Europese landen die de pech hebben een koninklijke familie te hebben, gaan de prinsjes en prinsesjes werken voor de kost.)

     

    Men zou voor minder een republikein zijn. Wel, aan diegenen die de koninklijke familie toch zo genegen zijn, diegenen die jaarlijks naar de receptie van de gestelde lichamen gaan, diegenen die zo graag adellijke en andere titels van de koning krijgen,…zeg ik: betaal jullie circus eens zelf. Mij is deze poppenkast alleszins te duur.

     

    Niet rondkomen met de bedragen die die luitjes krijgen is meer dan een schande. Ik vind zelfs geen woorden om mijn gevoel te beschrijven. Maar wel steeds een nummertje opvoeren door Poverello met een koninklijk bezoek te vereren, je huwelijk te vieren samen met de mensen van de Marollen, aanhanger te zijn van père Gilbert,…Hypocriet is een eufemisme in deze. Walgelijk is dit.

  • Doe de Anciaux

    Pijnlijk. Het is in korte tijd al de tweede keer dat ik over Bert Anciaux een stukje pleeg. Enkele dagen geleden heeft hij het belachelijke idee geopperd om de geluidsoverlast van de luchthaven van Zaventem aan te pakken door de luchthaven te sluiten en er een sportcomplex van te maken in het kader van de Olympische Spelen van 2024 die hij hoopt naar dit land te halen. Ridicuul natuurlijk en nefast voor Vlaanderen.

     

    Maar de reacties zijn m.i. nog pijnlijker. Het ging van “absurd” over “Anciaux is het eerste slachtoffer van de hitte”, naar “Het is Bert maar”. Vooral de laatste reactie is erg. De meerderheid heeft Anciaux minister gemaakt, maar ze zijn er blijkbaar gewoon dat hij dergelijke stupide ideeën lanceert, want “Het is Bert maar”.

     

    Gazet Van Antwerpen lanceert zelfs een actie “Doe de Anciaux”. De lezers van de krant mogen ideeën lanceren om oude problemen die in de land niet opgelost raken een ludieke oplossing te geven. Komaan, zeg. Met Anciaux wordt overal gelachen, hij wordt beschouwd als de clown van Vlaanderen. Kan er mij dan iemand van de meerderheidspartijen komen vertellen waarom die man minister is?

     

    Trouwens, Bert, als je nog een greintje zelfrespect hebt, kan je niet anders dan na deze bejegeningen, de politiek vaarwel te zeggen en weg te gaan van de “spotlights”. Er moet toch echt iets zijn waar je goed in bent, niet?

  • Libanon en Jahjah – Martens en B-plus – Castro en Zidane

    Allez, de Libanees Abou Jahjah van de AEL zit terug in zijn land van herkomst Libanon. Hij had op de website van de AEL laten weten dat hij ter plaatse in het verzet zou gaan tegen de Israëlische bezettingsmacht. Jahjah is voor de VRT blijkbaar nog steeds een belangrijke politieke speler want journalist Rudi Vranckx vond het nodig Jahjah in Zuid-Libanon te interviewen. Blijkt dat Jahjah vooral hulp biedt en dat hij niet deelneemt aan het gewapende verzet. Helpen is volgens hem ook verzet bieden. Tja, waarom ook niet? Gewapend verzet leveren tegen een goed uitgerust en regulier leger is nog altijd iets anders dan – ik zeg maar wat – een ruit bij een onschuldige winkelier op de Turnhoutsebaan ingooien.

     

    Intussen is voormalig premier Wilfried ‘geef ons wapens want België moet kapot (1962)’ Martens lid geworden van B-plus en verzet hij zich tegen een verder ontbinden van België. In hoeverre komt dat eigenlijk overeen met het CD&V-standpunt ter zake? Daar is men voorstander om alles te regionaliseren en dan te kijken wat er nog best op federaal niveau wordt georganiseerd. Ook het door de CD&V en N-VA in het Vlaams Parlement ingediende ontwerp van Vlaamse Grondwet strookt niet echt met wat B-plus voorstaat. Betekent dit nu dat de CD&V Martens overboord gaat gooien?

     

    En tot slot hebben we moeten vaststellen dat Fidel Castro geen voorstander is van de multiculturele samenleving. Castro heeft immers een mening over de uitsluiting van Zidane in de finale van de wereldbeker voetbal. Il Lider Magnifico is van mening dat “die Algerijn” (sic) niet verdiende van het veld gestuurd te worden. Castro als voorstander van het Ius sanguinis? Volksnationalistische trekje s bij Castro?

     

     

     

  • Doe geen moeite, Bert

    De Vlaamse regering gaat er steeds prat op een hecht team te zijn. Maar na vanmorgen mijn dagelijkse portie kranten te hebben opengeslagen, begin ik toch te twijfelen of ze daar wel met elkaar praten. Of is het de hitte die het hem doet. In De Standaard doet Bert Anciaux een plechtige oproep aan zijn collega’s Vlaamse ministers om te blijven tot 2009 en niet deel te nemen aan de wetgevende verkiezingen van 2007. In Het Laatste Nieuws staat er dan weer een groot interview met de kapitein van de Vlaamse Regering, Minister-president Yves Leterme en die laat daar weten dat het premierschap een zeer moeilijke job is, maar dat het hem niet afschrikt. Anciaux zal nog gelijk hebben. Hij zal nog de enige van de kliek van 2004 zijn die in de Vlaamse regering na 2007 overblijft.

     

    Van in het begin was het duidelijk dat er nog Vlaamse ministers waren met federale ambities. Leterme en Bourgeois hebben zich als kleine kinderen laten rollen in het BHV-dossier. En dat was niet omdat ze niet beter konden. Neen, dat was om zich niet onmogelijk te maken als federale excellentie. Dus spaar je adem en je oproepen maar, Bert

  • Wachten op de winter

    Men zegt dat het ook nooit goed is. Weken heeft men gezaagd dat het te koud was en dat het regende en nu het warm en zonnig is, is het ook niet goed.

     

    Alleen, ik heb nooit gezaagd, dat het te koud was, of dat het regende. Voor mij was dat allemaal goed. Wij zijn ten slotte Nordische mensen en dus niet gemaakt voor temperatuurden als vandaag. Het is er echt over. http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelid=DMF19072006_079

    Of http://www.hln.be/hlns/cache/det/art_232926.html?wt.bron=homeArt2

     

    Ik ben deze week een weekje in vakantie. Vandaag heb ik mijn toevlucht gezocht tot … de cinema. De klimaatregeling in de Metropolis werkt. Ook de airco in mijn auto draait perfect. Buiten 37° C binnen 24° C. Maar uiteindelijk mag het van mij een 45° C minder. Ik hou van de winter. Tegen kou kan je je kleden, tegen hitte optreden is iets minder eenvoudig.

     

    Probeer me nu te troosten met het surfen op het Net naar sneeuwlandschappen op Antarctica, maar het helpt niet echt veel.

  • Gentse feesten zijn niet Gents

    Allez, gisteren zijn de Gentse Feesten van start gegaan. Ik ben er niet rouwig om dat ik niet meer in Gent woon. De jongste jaren vind ik niets meer aan die feesten. Toen ik tien jaar geleden in Gent kwam wonen waren de Feesten al groot, vaak te groot. Maar je kon er nog een zweem Gents in herkennen. De grootste verdienste van de huidige schepen van feestelijkheden, Daniel Termont is dat hij van de feesten een van de grootste festivals van Europa heeft gemaakt, maar dat de Feesten niet meer thuishoren in Gent en niet meer Gents aanvoelen. Termont is al het ware de Herman Schueremans van Gent. Alleen met dit verschil,… Herman doet het zonder enige overheidssteun.

     

    Als de Gentse overheid toch zo veel geld wil steken in haar feesten, moet ze er in de eerste plaats voor zorgen dat haar eigen bevolking er wat aan heeft. En de Feesten zijn helemaal niet meer Gents. Hoe spijtig het ook is. Er komt volk van over heel Vlaanderen en heel Europa. Niet dat dat niet mag, maar de Gentenaar zou eigenlijk eerst moeten komen. De  grote verwezenlijking van de huidige kandidaat burgemeester van de SP.a is dat de Feesten te groot voor Gent zijn geworden.

     

    Eigenlijk hadden we destijds met Vlaams Belang Schepen Termont hier moeten over aanpakken, of op zijn minst vragen over stellen. Maar ik heb het destijds niet gedaan en dat was fout. De Gentse Feesten moeten dringend terug Gents worden. Alleen al voor die tien dagen Feesten ben ik blij dat ik niet meer in Gent woon.

  • Is een hoofddoek een politiek symbool?

    Opnieuw is er heisa over hoofddoeken bij moslimvrouwen. Onlangs werden er moslimvrouwen uit het onderwijs ontslagen omdat ze een hoofddoek droegen. In de media en politiek schreeuwen sommigen moord en brand. Dit ter zijde, maar het is opmerkelijk. Opmerkelijk omdat de schreeuwers nu net de mensen zijn die de religieuze neutraliteit hoog in het vaandel dragen. Het zijn net zij die steeds hebben gepleit om religieuze symbolen uit het openbare leven te bannen (en met de huidige logeregering werd dat ook in de praktijk gebracht). Kruisbeelden dienden verwijderd te worden uit ziekenhuizen, uit scholen, rechtbanken,… Maar een hoofddoek in de ambtenarij, in scholen,… moeten wel kunnen want,… men moet uiting kunnen geven aan de religieuze overtuiging. Begrijpe wie kan.

     

    Maar de vraag die we ons moeten stellen is of de sluier, de hoofddoek, eerder een religieus dan een politiek symbool is. Een islamitisch theoloog, Mohammed Said al-Aschmawi stelt: “Al-hidjab, de sluier zoals die tegenwoordig zo dominant op de voorgrond treedt, is volgens de heilige koran en de overlevering van de profeet een politiek symbool en geen religieus voorschrift. De groeperingen van de politieke vleugel van de islam, de fundamentalisten, hebben dit symbool opgedrongen aan vrouwen en meisjes die zich in hun gelederen bevinden, zodat ze zich van andere vrouwen en niet-moslimvrouwen kunnen onderscheiden.” Een duidelijk standpunt en als je in de koran, hoofdstuk 24, het licht, paragraaf 31 leest, zou je ook geneigd zijn om te stellen dat de sluier geen religieuze verplichting is. (gewoon kleren dragen en niet in adams- of evakostuum paraderen, lijkt genoeg, maar ik ben weliswaar geen theoloog, dus vergeef me mijn simplisme)

     

    En als we de lijn van de islamitische theoloog doortrekken, moeten we vaststellen dat een hoofddoek in het onderwijs problematisch is. Het onderwijs is immers al sinds jaar en dag politiek neutraal. En ik heb een vermoeden dat niemand uit de meerderheidspartijen behoefte heeft om die politieke neutraliteit op de helling te zetten. (in het verleden heeft dit immers al eens tot enkele ernstige politieke incidenten geleid.) Wel, dan is er maar één conclusie: politieke symbolen op school kunnen niet.

     

    Dit betekent uiteraard niet dat moslimvrouwen geen sluier meer kunnen dragen in hun privé-leven, thuis, in hun vrije tijd. Maar als we het dragen van een hoofddoek dan  kaderen in de uitspraken van Said al-Aschmawi, betekent dat zij die een hoofddoek dragen geen deel willen uitmaken van onze samenleving en enkel willen terugplooien op de eigen gemeenschap en zich van de rest van de vrouwen in Vlaanderen willen onderscheiden. (weer niet mijn visie maar die van de theoloog)

     

    Maar het feit dat in de islamitische gemeenschap er een discussie bestaat over het feit of een hoofddoek al dan niet een religieus of politiek symbool is, doet enigszins vermoeden dat er binnen de moslimgemeenschap geen duidelijke scheiding is tussen kerk en staat. Of vergis ik me? En wat is in onze westerse wereld nu weer een basis van onze democratie? Inderdaad,…

  • We hebben wapens, wanneer gaat België nu kapot?

    In de aanloop van de “Vlaamse dag” op de wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel, zou de piepjonge VVB-er Wilfried Martens ooit gezegd hebben: “Geef ons wapens, want België moet kapot.” Of Martens dat nu werkelijk heeft gezegd blijft een voortdurende discussie zowel binnen als buiten de Vlaamse Beweging.

     

    Maar als we de uitspraak van Martens kaderen nu 48 jaar later op 11 juli 2006, kunnen we niet anders dan nog altijd pleiten voor het tweede deel van zijn uitspraak. Inderdaad, het tweede deel, want het eerste deel is hopeloos achterhaald. Vlaanderen heeft al lang zijn wapens. En dan gaat het niet over infanterie, artillerie, luchtafweer,… (iedereen weet trouwens dat het alle strategische legereenheden zich in Wallonië bevinden. Voelen ze de bui hangen en zullen zij wel naar geweld grijpen?)

     

    Vlaanderen is al jaren een van de meest welvarende landen van Europa, zo niet van de wereld. Op internationaal vlak benijden ze onze werklust, onze creativiteit, onze economische slagkracht. In het Manifest van de denkgroep ‘In de Warande’ konden we duidelijk lezen dat België niet alleen geen meerwaarde heeft voor Vlaanderen, maar evenzeer dat de federale staat een rem vormt op de verdere ontwikkeling van Vlaanderen. Het is dus België dat een grotere welvaart voor alle Vlamingen tegenhoudt. En trouwens niet alleen de welvaart wordt ondermijnd. Ook staat België een groter welzijn van Vlaanderen in de weg. Het welzijn, het goed voelen heeft ook te maken met, ik zeg maar wat, veiligheid. En inzake veiligheid is een degelijke hervorming van justitie nodig. En wie houdt die hervormingen nu weer tegen?

     

    Ander, niet onbelangrijke wapens, zijn de geesten van de Vlamingen. Immers, in de afgelopen twintig jaar zijn de Vlaamse geesten stilaan gerijpt en zijn ze klaar voor het onafhankelijke Vlaanderen. De tijd dat het toenmalige Vlaams Blok werd uitgelachen met zijn onafhankelijkheidsstreven ligt lang achter ons. En bij die gerijpte geesten zitten evenzeer mensen die maatschappelijk aanzien en macht hebben. De Vlaamse “Captains of industry” ergeren zich steeds meer aan het keurslijf België. Een keurslijf dat hen hindert in hun projecten. Ook hiervan was het totstandkomen van het Manifest van ‘In de Warande’ een mooi bewijs. Maar evenzeer het deel van de bevolking dat niet bovenaan de maatschappelijke ladder staan heeft niet langer bezwaar tegen een onafhankelijke Vlaamse staat.

     

    We hebben dus de wapens. De vraag die dan overblijft is: wanneer gaat België nu kapot? Er zijn nog wat hinderpalen. Tot nog toe gaan de politici van de Vlaamse traditionele partijen steeds plat op de buik voor de oekazes van de PS en de andere Franstalige politieke partijen. Die politici moeten nu eens eindelijk ophouden met zeuren en wat haar op hun tanden kweken. Als Di Rupo in zijn eentje ‘non’ kan zeggen, moet een Vlaams politicus dat ook kunnen. Daarom is de oproep in de 11 juli-boodschap van Frank Vanhecke en Bruno Valkeniers aan het kartel CD&V/N-Va zo belangrijk. (http://www.vlaamsbelang.org/index.php?p=6&id=34)

     

    Een andere hinderpaal is nog steeds de onzichtbare machthebber in dit land, de Brusselse salons van de ‘Haute Finance”. Maar ook die zijn te overtuigen. Immers als zij er van overtuigd zijn dat ze hun winsten in een onafhankelijk Vlaanderen in de hoogte zullen gaan, stappen deze heren mee. Zij hebben immers geen principes en laten zich enkel leiden door het dollarteken in hun ogen. En dan is er nog de promotie van Vlaanderen in de wereld. Een niet te onderschatten aspect. Want als er op internationaal vlak geen tegenstand is tegen een onafhankelijk Vlaanderen, staat er nog heel weinig in de weg om ons standpunt nummer één te verwezenlijken. De discussie over “wat met Brussel?” is een nepdiscussie en in de hoogste politieke kringen weten ze dat. Daarom zijn sommigen aan de overzijde van de taalgrens dan ook zo bang.

     

    Het is dus duidelijk. We hebben de wapens, we moeten nog een paar hindernissen overwinnen, maar we staan dichter dan ooit bij die onafhankelijkheid. Want op één vlak had Martens gelijk. België moet kapot.

     

    Ik wens iedereen een prachtige strijddag toe.

  • Zidane: Groot voetballer? Mon oeil.

    Zoals zoveel voetballiefhebbers zat ik gisteren aan het scherm gekluisterd om de finale van de Wereldbeker 2006 te volgen. Het was een aangename pot voetbal met twee ploegen die aan elkaar gewaagd waren en technische hoogstandjes op de mat brachten. In de tweede helft en ook in de verlengen, begon ik stilaan een voorkeur voor Frankrijk te krijgen als wereldkampioen. Zo waren stilaan beter dan de “squadra azurri” geworden, hun combinaties waren beter en ze kregen meer kansen.

     

    Die voorkeur was meteen over in de 110de minuut. Toen vond Zidane het nodig om eventjes een kopstoot uit te delen aan Materazzi. Gedaan met genieten van een leuke pot voetbal. De Italianen mochten van mij onmiddellijk wereldkampioen worden. Want zo’n daad hoort niet op een voetbalveld.

     

    Zinedine Zidane wordt nog steeds uitgeroepen als grootste voetballer van de afgelopen generatie. Wel, wel voor mij niet. Het is een fantastisch voetballer en dat bewees hij zeker in de tweede helft toen hij “les bleus” op sleeptouw nam en schitterend voetbal op de mat bracht. Maar een groot voetballer gedraagt zich op een voetbalveld. Wat een gefrustreerd ventje moet dat zijn. Ik moest meteen terugdenken aan die andere zogenaamd grote voetballer, Maradonna. Toen de Argentijnen in het WK van 1982 in Spanje er uit werden gespeeld door een schitterend Braziliaans elftal, plantte Maradonna eventjes zijn voet in de buik van Zico. Ook toen was mijn voorkeur voor Maradonna over en voor goed. Grote voetballers zijn geen grillige ventjes, grote voetballers laten zich op het veld niet leiden door frustratie.

     

    Grote voetballers zijn mensen als Franz Beckenbauer, Rob Rensenbrink, Kevin Keegan, Osvaldo Ardiles, … Of wat dacht je van Gary Lineker. Een speler die een schitterende carrière heeft gehad op het allerhoogste niveau en … nooit een gele kaart heeft gekregen. OK, Gary Lineker mag dan een uitzondering zijn. Bijna elke speler pakt wel eens een gele, of zelfs een rode kaart. Maar niet voor een dergelijke crapuleuze actie. Neen, een afscheid in mineur voor Zidane. Op mijn lijstje van grote voetballers komt hij niet voor.

     

    En die man wordt dan door de FIFA uitgeroepen als beste voetballer van het tornooi. Ergerlijk. Geef mij dan maar de tweede in het lijstje, Fabio Canavaro.

     

  • Rotweer

    Ich möchte ein Eisbär sein,

    im kalten Polar.

     

    Grauzone

  • Tom Barman en zijn strijd tegen Vlaams Belang: het mag niets kosten

    Allez, op 1 oktober a.s. is’t zo ver. Er worden in Gent, Brussel en Antwerpen concerten georganiseerd tegen het Vlaams Belang. Het Vlaams Belang mag nergens en vooral in Antwerpen niet, aan de macht komen volgens frontman van Deus en bezieler van het project, Tom Barman.

     

    In het kader van Barman’s strijd tegen “extreem-rechts” (lees Vlaams Belang) worden er gratis concerten georganiseerd. Nu ja, gratis is het woord niet. Barman vraagt om te SMS-en. Per SMS betaal je anderhalve euro die meneer Barman gaat gebruiken om de kosten van het concert (geluid, licht, podium,…) te dekken. Meneer Barman mag zich best van mij engageren in zijn strijd tegen het Vlaams Belang, maar moet een engagement niet wat verregaander zijn dan dit? Hij vraagt nu geld aan de gewone man en vrouw in de straat, terwijl hij zelf met zijn groep Deus in binnen- en buitenland enkele miljoenen euro’s heeft opgestreken en dus een zeer welstellend man is geworden. Maar blijkbaar wil hij niets van zijn eigen geld investeren in zijn politiek project. Het devies van Barman is dus: ja met de strijd tegen het Vlaams Belang zolang het mij maar niets kost. Soit, wie daar in wil trappen doe maar. Ze mogen gelukkig zijn. Immers, sinds Deus wereldberoemd is geworden, hebben ze in Vlaanderen geen enkel optreden meer gedaan. Dankzij het Vlaams Belang dus terug in Vlaanderen, dames en heren: Deus.

     

    Nog twee bemerkingen. Ten eerste valt het me op hoe gezagsgetrouw de artiesten tegenwoordig zijn. Vroeger waren artiesten progressief, hadden een gezonde dosis maatschappijkritiek, zetten ze zich af tegen gevestigde waarden en tegen het conservatisme. Nu zijn ze tegen de enige oppositie in Antwerpen en steunen ze het regime. Rare jongens, sommige artiesten.

     

    Ten tweede mogen sommige artiesten die al hebben al toegezegd aan Barman’s initiatief toch ook eens terugkijken uit welk nest ze komen. Weinig geloofwaardig, hoor jongens, dat optreden tegen de politieke oppositie? Of is het daar niet om te doen en is het ter eer en meerdere glorie van de artiest? Was het voor Barman misschien te lang geleden dat hij nog eens in de gazet had gestaan?

     

    Trouwens, wil je de politieke strijd tegen het Vlaams Belang aangaan? Ga dan op een verkiezingslijst staan? Of durven jullie die confrontatie niet aan?

  • Patrick Janssens ligt op kop

    Als sinds het begin van deze legislatuur in het Vlaams Parlement heeft de krant ‘Het Nieuwsblad’ een wedstrijdje lopen, nl. een wedstrijdje van politicus van de maand/ politicus van het jaar. De competitie loopt zowel in de Kamer, het Vlaams Parlement als onder de ministers.

     

    In de tussenstand staat Patrick Janssens (SP.a) voor het Vlaams Parlement op kop. Patje Janssens moet volgens HNB duidelijk het beste Vlaams Parlementslid zijn. In het Vlaams Parlement kan je zoveel initiatieven nemen, als je maar wil. Zo kan je bv. voorstellen van decreet indienen, amendementen op ingediende voorstellen en ontwerpen van decreet maken, je kan de Vlaamse Regering interpelleren, je kan aan een minister een Vraag om Uitleg stellen, je kan tijdens de plenaire vergadering een actuele vraag stellen, je kan moties (daar bestaan er trouwens vier soorten in) indienen evenals voorstellen van resolutie.

     

    Als we dan op de website van het Vlaams Parlement de initiatieven van Patrick Janssens aanklikken (http://www.vlaamsparlement.be/Proteus4/p3app/jsppages/zoek.jsp?pContext=RESUME_BIOLEX&pAction=ADD_SEARCH&pIdPrs=2809&pNaamVV=Patrick%20Janssens) dan vinden we… 14 schriftelijke vragen! Da’s alles op twee jaar tijd. Geen resoluties, geen VOU’s, geen interpellaties, laat staan decreetgevend werk. (stand op 3 juli 2006) Ook in de plenaire vergaderingen is Janssens vooral aanwezig bij… de stemmingen na 16 uur.

     

    Als je dan even kijkt naar de initiatieven van, ik zeg maar wat, Luk Van Nieuwenhuysen van het Vlaams Belang (http://www.vlaamsparlement.be/Proteus4/p3app/jsppages/zoek.jsp?pContext=RESUME_BIOLEX&pAction=ADD_SEARCH&pIdPrs=1907&pNaamVV=Luk%20Van%20Nieuwenhuysen) krijg je een ander beeld van parlementair werk. Voorstellen van decreet: 1. Voorstellen van resolutie: 11, Moties: 22, amendementen: 21, Interpellaties: 9, actuele vragen: 8, Vragen om Uitleg: 53, Schriftelijke vragen 388. (stand op 3 juli 2006)

     

    Tja, ik wil er zelfs nog rekening mee houden dat Janssens lid is van de meerderheid, dat hij ook burgemeester van Antwerpen is en dat Luk Van Nieuwenhuysen nu eenmaal een werkpaardje is. Maar dan nog, 14 schriftelijke vragen op 2 jaar tijd, 7 per jaar, 0,6 per maand, 0,02 vragen per dag,… het is een magere buit.

     

    Zouden er misschien nog andere zaken meespelen om in de tussenstand van “Vlaams Parlementslid van het jaar” op kop te liggen? Of liggen ze bij HNB ook op hunne kop?

     

  • Werchter 2006

    Gisteren ben ik nog eens op Rock Werchter geweest. ’t Was 11 jaar geleden. Rock Werchter was toen nog gewoon Torhout-Werchter. De laatste keer dat ik geweest ben, stonden bv. The Cranberries en REM op de affiche. Het waren schitterende afsluiters. Ik heb altijd veel van Werchter genoten. Velen in de Beweging snapte niet wat ik daar ging doen. Dat paste niet voor een rechtse Vlaams-nationalist. Het antwoord is simpel: schitterende live-muziek gaan beluisteren. Een goeie vriend uit diezelfde Vlaamse Beweging ging nog een stapje verder in de visie van die criticasters: hij ging naar Pukkelpop.

     

    Mijn beste Werchter blijft die van 1989. Openen met Texas, dan The Pixies, Nick Cave and The bad seads, Robert Cray Band, Elvis Costello, REM, Joe Jackson, Lou Reed. Ok, we moesten er dat jaar Tanita Tikaram ook bij nemen. Maar ook andere schitterende artiesten heb ik daar mogen aanschouwen, Neil Young, The Cure, Mettallica, Luka Bloom, The Levellers,… Werchter had ook die speciale sfeer die je niet in woorden kan vatten. Ge moest daar geweest zijn om het te verstaan.

     

    Ik moet zeggen dat ik niet iedereen meer op de affiche anno 2006 ken. Bv. Sean Paul, terwijl die man een schitterend optreden heeft neergezet. Skin was explosief zoals in haar beste jaren in Skunk Anansie. Live en Anouk kende ik uiteraard ook. Anouk zal me trouwens bijblijven. Het was reeds haar vierde doortocht in Werchter, maar de eerste keer dat ik ze live zag. Er zit heel wat energie in zo’n klein madammeke. Kortom het was nog eens geestig – ook al behoor je al stilaan tot de oudere generatie op de wei - om nog eens aanwezig te zijn.

     

    O ja, wat me enorm opviel was het matige drank en druggebruik bij die jonge mensen. Lovenswaardig. Die knapen en knaapinnekkes willen duidelijk met een fris hoofd de optredens en het festival – dat intussen vier dagen duurt – volgen. Knap. Het overmatig drank en druggebruik waren enkel maar te merken bij mensen van mijn leeftijd en iets ouder. En dan komt dat eigenlijk heel zielig over. Alsof ze maar niet volwassen willen worden.