• Tegen de menselijkheid van Karel Dillen kan blijkbaar geen journalist op

    dewinter en DillenEigenlijk heb ik getwijfeld of ik dit stukje nu zou posten, maar ‘k doe het toch. De chef zou het er wel niet mee eens geweest zijn, want hij heeft ons geleerd “scheldwoorden op te vatten als eretitels”. Maar wat ik afgelopen weekend allemaal gehoord, gezien en gelezen heb van zowel tegenstanders als van zelfverklaarde “objectieve journalisten” bij het overlijden van Karel Dillen, tart gewoonweg alle verbeelding. 

     

    In het VTM-nieuws begon het bv. met de zin dat Dillen “tijdens de oorlog sympathiseerde met de nazi’s.” O ja? Waaruit blijkt dat dan? Dillen is tijdens de oorlog nooit lid geweest van verenigingen zoals een gelauwerd groot-industrieel of een bepaalde minister van staat dat wel waren. Onze voorzitter had helemaal niets met de collaboratie te maken. Meer zelfs, kort na de oorlog werkte hij als vertaler bij het Britse leger. Bij het VRT-programma Ter Zake wist men dan weer niemand beter te vinden dan Geert Wouters om commentaar te verschaffen bij de dood van Karel Dillen. Net Geert Wouters die na een conflict met Karel Dillen eind jaren ’80 uit het Vlaams Blok was gestapt. Ik ben dan ook blij dat Geert Wouters de journalist van dienst niet gegeven heeft waar hij op aasde. Dat verdient m.i. respect.

     

    Luk Van der Kelen slaat dan weer alle records met zijn editoriaal van afgelopen zaterdag. Van der Kelen heeft het over een “man met een kop die geheel uit en zwarte bril bestond, met weerbarstig haar nog van voor de tijd van de vetkuiven, een stem zoals in de eerste tv-uitzendingen, zonder charme, charisma, redenaarstalent…”  Allemaal zeer respectvol, hoor.

     

    Misschien wordt Van der Kelen inzake riooljournalistiek enkel nog voorbij gestoken door Wimmeke Van de Velde van De Tijd. Die maakt gewag van het feit dat Annemans geen voorzitter van de partij mocht worden omdat men Karel Dillen chanteerde met zaken uit zijn privéleven, waardoor Dewinter meer ruimte kreeg. Quod non. Ik heb het voordeel dat ik in deze partij niet echt nieuw meer ben en ik die periode in 1996 net van echt ver heb mogen meemaken. Het is gewoon een een grove leugen, waarschijnlijk bedacht onder het motto:“mentez, mentez, il en restera toujours quelque chose”.

     

    En ik kan hier nog heel wat voorbeelden geven uit de media van afgelopen weekend. Onvoorstelbaar is het. De haat tegen Vlaams Belang en tegen zijn stichter-voorzitter moet wel heel erg diep zitten bij het journaille. Een bepaald Kierkegaard-citaat welt weer in me op.

     

    Nochtans heeft Karel Dillen in het verleden het goede voorbeeld gegeven. Het journaille had nog wat van hem kunnen leren. Zo was de voorzitter voor een onafhankelijk Vlaanderen en was hij een overtuigd republikein. Geen liefhebber van het huis Von Saxen Coburg Gotha, dus. Maar toen een TV-journalist aan Karel Dillen een reactie vroeg naar aanleiding van het overlijden van koning Boudewijn zei Dillen: “meneer, bij een sterfbed past geen politiek noch polemiek. Dan gaan onze gedachten uit naar de rouwende weduwe en familie.”

     

    Kijk, dat typeert nu een groot mens. En het doet ons evenzeer concluderen dat sommige schrijvelaars slechts kleintjes zijn in hun berichtgeving over het overlijden van een grote meneer.

  • Vaarwel voorzitter

    DillenGisteren is onze ere-voorzitter Karel Dillen overleden. Hij is net geen 82 geworden. Het was een echt voorrecht hem persoonlijk gekend te hebben. Toen ik Karel Dillen voor het eerst persoonlijk leerde kennen in de negentiger jaren van de vorige eeuw had hij al een heel leven achter de rug binnen de Vlaamse Beweging en had hij er al meer dan 10 jaar opzitten als voorzitter van het Vlaams Blok.

     

    Ik kende de voorzitter natuurlijk al van te voren. Van zijn toespraken op Vlaams Blok-congressen en –meetings, van de vele teksten die hij had geschreven. Toen reeds had hij een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Zijn welbespraaktheid, zijn belezenheid en eruditie maakten zijn toespraken tot echte pareltjes. Indrukwekkend ook was dat de man zonder enig papiertje makkelijk een uur een publiek kon toespreken, citaten en gedichten incluis. Want ook dat was Karel Dillen, hij gebruikte graag het woord van de dichter in zijn toespraken en teksten. Dillen was een echte woordkunstenaar.

     

    Karel Dillen was ook een zeer wijs man. Hij wist waar hij met zijn partij naar toe wilde. Hij bracht ons bij dat rechtlijnigheid, beginselvastheid, onkreukbaarheid belangrijke waarden zijn in de politiek. Belangrijker dan deelname aan de macht, belangrijker dan het bezetten van politieke postjes. Karel Dillen was voor een jonge snaak als ik dan ook vaak een inspiratiebron. Zo anders dan we toen van politici, van parlementariërs gewoon waren. Karel Dillen was dan ook een a-typisch politicus. Hij heeft zich ooit beschreven als “een man in het parlement, maar niet van het parlement”. Een correcte en typerende beschrijving.

     

    Het was pas toen ik zelf professioneel voor de partij begon te werken dat ik de voorzitter persoonlijk leerde kennen. Ik ben hem trouwens altijd met voorzitter blijven aanspreken. Meneer Dillen vond ik te afstandelijk in een partij waar iedereen mekaar met de voornaam aansprak, maar aan de andere kant vond ik het te weinig respectvol om hem met Karel aan te spreken. Daarvoor kende ik hem immers niet lang genoeg, vond ik. Het is dan maar voorzitter of chef gebleven. Maar op en rond Madou heb ik ook een andere kant van Karel Dillen leren kennen. Geenszins een koud man zoals hij in de pers werd (en zelfs vandaag nog wordt) afgeschilderd. Blijkbaar worden beleefde mensen, mensen met stijl en klasse als koud afgeschilderd. Fout dus. Ik ben weinig mensen tegengekomen die zo gevat en vooral humoristisch op zaken konden reageren. Zo vergeet ik nooit toen de voorzitter te vroeg op Madou was gearriveerd voor het wekelijkse partijbestuur en ik hem vroeg welke krant ik voor hem kon halen om nog wat te lezen tot de aanvang van het PB. Zijn antwoord zal me voor altijd bijblijven. Ik moet er zelfs bij het schrijven van dit stuk nog steeds om lachen. Of die twee, drie keer dat ik de eer had hem te voeren van de Colmastraat naar het Europees Parlement in Brussel. (Meestal reed hij met zijn zoon Koen mee, maar die stond die zomer met autopech vast in - als ik me niet vergis – Tirol) Ook veel tijdens die rit bijgeleerd en vooral ook veel gelachen met zijn schitterende grapjes. Ik hou echt prachtige herinneringen aan Karel Dillen over.

     

    Ik ben Karel Dillen ook en vooral heel dankbaar. Niet alleen voor de partij die hij heeft opgericht en die nog steeds recht op koers voor een onafhankelijk en rechts Vlaanderen ijvert. Ik dank hem ook voor de vele wijsheden die hij mij door zijn toespraken, teksten, maar soms ook persoonlijk heeft meegegeven. Dankbaarheid is meer dan op zijn plaats.

     

    Rust in vrede, voorzitter

     

    Ik wil hierbij ook de familie Dillen mijn oprechte blijk van medeleven betuigen.

  • De mestkevers groeten u

    FDW met mestkeverVandaag stelde Minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht, zijn boek “Pluche, Over de banalisering van extreemrechts” voor. Afgaande op de titel zouden we ons niet eens aangesproken moeten voelen. Dat veranderde eens we in de kranten de verschillende voorpublicaties konden lezen. Het boek is een lange aanklacht tegen het Vlaams Belang.

     

    Opmerkelijk dat een van de kopstukken van de Open VLD een dergelijk boek lanceert op amper vijf weken van de verkiezingen voor de Kamer en Senaat. Een logisch boek om in de verkiezingsstrijd te lanceren zou een boek kunnen zijn over de verwezenlijkingen van paars of op zijn minst over de verwezenlijkingen van de VLD in de 8 jaar dat ze in dit land de premier leveren.

     

    We kunnen dus niet anders dan vaststellen dat er weinig of geen verwezenlijkingen zijn om over te schrijven. Het boek is dus een zwaktebod. Het is enkel een poging het Vlaams Belang te beschadigen en zo onze kiezers bij ons weg te halen. Alleen,… onze kiezers zitten bij Vlaams Belang goed. Het Vlaams Belang is een partij die doet wat ze zegt en zegt wat ze doet. Daar lust de bevolking wel pap van. En daar ligt dan ook het grootste verschil met de traditionele partijen. Zij zijn de mensen die na elke verkiezing een nieuwe dimensie geven aan het begrip kiezersbedrog.

     

    Vorige week heeft de CD&V ook zo’n stunt gedaan met een open brief aan de Vlaams Belang-kiezer. Maar in de ganse open brief geraakt de CD&V niet verder dan te stellen dat de analyse van de het Vlaams Belang de juiste is. Dankuwel daarvoor. (Trouwens het antwoord van het Vlaams Belang op die advertentie werd in geen enkele krant opgenomen. Men weigert immers al jaren alle advertenties van het Vlaams Belang.)

     

    Maar we konden de voorstelling van De Guchts boek niet zomaar laten voorbijgaan. Vandaar dat we met een delegatie vanmorgen bij de voorstelling De Gucht gingen welkom heten onder de slogan: “De Gucht, de mestkevers groeten u.” verwijzend naar het feit dat Karel De Gucht alle Vlaams Belangers als mestkevers bestempelt. Filip Dewinter had een open brief aan Karel De Gucht bij en een geschenkje: 20 levende mestkevers.”

     

    In zijn boek stelt De Gucht dat heel wat journalisten en vooral ook heel wat politici laf zijn omdat ze het debat met het Vlaams Belang te weinig of niet aangaan. Opmerkelijk, want Karel De Gucht wilde de delegatie niet ontmoeten en zijn geschenk in ontvangst nemen. Hij ging de KVS binnen via de achterdeur. Raar, hé? Zou Karel De Gucht dan ook laf zijn?

  • En toch had Rensenbrink meer talent

     

    Het is al enkele dagen aan de gang in de pers: de zestigste verjaardag van het voetbalgenie Johan Cruijff. Ik vraag me af als er al zoveel in onze kranten over de man verschijnt, hoe met het dan in Nederland zijn? Naar verluidt verschijnen er dit jaar maar liefst 7 boeken over het fenomeen Cruijff.

     

    Ik heb Cruijff pas laat ontdekt, namelijk vanaf zijn periode bij Barcelona. Dat heeft natuurlijk te maken met mijn – ahum – jeugdige leeftijd. Ik heb hem dus niet de drie europacups zien winnen bij Ajax. Maar verslaafd als ik destijds was aan voetbal zag ik wel het einde van zijn voetbalcarrière bij Ajax en tenslotte bij Feyenoord. Meermaals heb ik hem zijn tegenstander zien passeren door de bal achter zijn steunbeen weg te trekken en zijn de beelden van zijn strafschop in twee tijden de wereld rondgegaan. Die penalty was trouwens niet bijster origineel wisten mijn vader en moeder zaliger me te vertellen. Rik Coppens – wie anders – had het hem al eens voorgedaan, maar toen geen TV en dus geen roem voor de actie. (voor mijn moeder heeft er trouwens nooit een betere voetballer bestaan dan Coppens. Het dichtst in de buurt kwamen Eusebio en Gento. Allemaal voor mijn tijd dus.)

     

    Maar soit, Johan Cruijff was dus een meer dan begenadigd voetballer. Een enorm talent dat nog eens versterkt werd met zijn immense kennis van het voetbal. De man kent het spelletje tot in het kleinste detail, er is niets dat hem ontgaat. Dat maakt van hem dan ook en enorm analist van een voetbalwedstrijd. Alleen,… ik heb soms de indruk dat deze man uit Betondorp het spelletje overanalyseert. Hij is nu een vaste gast op de Nederlandse TV bij topwedstrijden. Daar bespreekt hij dan wat hij heeft gezien. Ik zeg niet dat zijn analyses fout zijn, maar hij gaat zo ver in details dat je eigenlijk moeilijk kan volgen wat hij bedoelt.

     

    Als speler had hij dat ook. Het tactische primeerde vaak op het voetbalplezier en de individuele creativiteit van de voetballer. Iets wat Robbie Rensenbrink vandaag ook in de krant zegt. Rensenbrink vond zijn wereldkampioenschap in 1978 beter dan in 1974. In ’78 was Cruijff niet met Oranje afgereisd naar Argentinië waardoor Rensenbrink zich meer “kon uitleven” zoals hij zelf stelt.

     

    Rensenbrink blijft voor mij nog steeds het beste wat ik ooit op een voetbalveld heb zien rondlopen. Evenveel talent, wat zeg ik, zelfs meer talent dan Cruijff. Hij maakte het spelletje nooit nodeloos ingewikkeld. Hij dacht minder na dan Cruijff, want hij had het te druk met voetballen. Hij speelde het spelletje. Cruijff was een zakelijk voetballer. En had Cruijff bij Oranje trouwens ook niet het immense voordeel dat hij omringd was met mensen als een Piet Keizer, Wim Suurbier, Ruud Krol, Willem Van Hanegem,… Wat natuurlijk allemaal niet betekent dat Cruijff geen schitterende zaken uit zijn sloffen toverde.

     

    En dan de Cruijff-hype van vandaag en de jongste dagen. Voor mij niet gelaten hoor, maar hebben andere schitterende voetballers daar dan ook geen recht op. Neem nu een Franco Baresi. Heeft die in zijn carrière niet op een prachtige wijze aan de voetbalwereld getoond hoe je de functie van een stopper moet invullen. Een verdediger spreekt vaak minder tot de verbeelding, maar wat een klasbak was Baresi. Die zit zeker in mijn wereldploeg aller tijden. Of Zico in de jaren tachtig van de vorige eeuw bij de Brazilianen. Lato bij de Polen, Ardiles bij de Argentijnen, Keegan bij de Engelsen,… En ik kan nog wel even doorgaan.

    De mediastorm komt me dan ook overdreven over. Overkill, zou ik zo zeggen. Misschien is het wel allemaal te danken aan een kwaliteit waarin Cruijff wel een van de besten ter wereld was: de man kon zich naast het veld vooral beter verkopen dan de andere tot de verbeelding sprekende voetballers.

  • Oeps, Janssens was even fout: criminaliteit in Antwerpen stijgt toch

    vandalismeBij de bespreking op de commissie veiligheid van de Antwerpse vorige week maandag hield burgemeester Janssens nog steeds vol dat de criminaliteit in Antwerpen het afgelopen jaar globaal met 2% is gedaald. Het kwam ons zeer eigenaardig over. Want als we alleen de korpsprioriteiten bekeken, konden we al een aanzienlijke stijging vaststellen. Met andere woorden moesten er, naast de korpsprioriteiten, in de criminaliteitscijfers enkele serieuze dalingen zitten.

     

    Alleen, we konden dit die maandag niet nakijken, want we kregen eerst alleen maar de cijfers van de korpsprioriteiten. Na wat aandringen van onze kant, liet Janssens weten dat hij ons de andere cijfers zou bezorgen. En die kregen we een dag later. En toen kwam de kat op de koord.

     

    Bij de cijfers zagen we dat bedriegerij daalde met maar liefst 33% en vandalisme met 28%. Olapola zou men zeggen, flinke daling. Alleen,… die zaken daalden niet. Of we kunnen ze alleszins niet nakijken. Want wat blijkt wel, men is de zaken anders beginnen registreren en heeft dus uit bv. beide categorieën verschillende feiten uitgehaald. Een vergelijking met vorig jaar is dus niet meer mogelijk. En als we die twee categorieën er uit laten, kent Antwerpen een stijging van 7,6%

     

    Het was voor Janssens dus wel heel opportuun om wel degelijk beide categorieën onverwerkt in de criminaliteitscijfers op te nemen. Dat was de enige manier om tot een voor hem goed resultaat te komen. Alleen, is dit wel eerlijk? Janssens draait zo de Antwerpenaren een rad voor de ogen. De criminaliteit in Antwerpen is helemaal niet gedaald. Wel integendeel. Of hoe cijfers niet kunnen liegen, maar leugenaars wel kunnen cijferen.

  • Dag Streep

    2007_precampagneDag Streep. Het waren een zeer boeiende drie jaar. Het was “politieke fun” voor je te mogen werken. Fascinerend ook. Je kwam hier binnen als een frisse wind die het stof uit mijn hersenpan blies. Leerrijk was het te discussiëren over vanalles en nog wat. Vaak tussen witte wijn en nen Duvel. En discussiëren hebben we heel wat gedaan, hé? Mens, wat konden wij van mening verschillen. (ook dus over onze drankkeuze ;-) ) Evenzeer indrukwekkend was het om te zien hoe je in de commissie media van het Vlaams Parlement te werk ging.

     

    Maar ik kan het niet eens zijn met je beslissing, hoewel ik denk dat ik ze kan plaatsen. Maar vergeet niet, Vlaams Belang is de énige oppositie die krachtdadig genoeg is om het establishment aan te pakken. Een oppositie die gevreesd wordt. Waarvoor denk je dat ze ons zo op de huid zitten? Het Vlaams Belang is de enige partij die voor een echte ommekeer gaat.

     

    Het maakt ook de situatie voor een vereniging van de rechtse politieke krachten er  niet makkelijker op. Integendeel. De geschiedenis zal uitmaken of je de juiste keuze hebt gemaakt, Streep. Ik vrees alleen van niet. LDD zal m.i. nooit in staat zijn een echt alternatief te vormen en ik vrees dat het enkel de versnippering in de hand werkt. En dan gaan er rechtse stemmen en politiek talent (om te beginnen het jouwe) verloren. Doodzonde.

     

    Maar soit, de Engelsen zeggen: “never cry over spilled milk”. Hier scheiden onze politieke wegen. Ik vervolg mijn weg met de kracht van mijn overtuiging, een weg die ik al bijna een jaar of twintig trouw en zonder enige momenten van twijfel bewandel, een weg naar een onafhankelijk – en bij voorkeur rechts – Vlaanderen, een weg naar een nieuwe klinkende overwinning van het Vlaams Belang. En als ik ooit een te grote concentratie stof in mijn hersenpan dreig te krijgen, laat ik zeker iets weten. Frisse wind en discussies over nieuwe ideeën kunnen nooit kwaad, maar ooit in een verre toekomst gaan we samen bij nen Duvel en ne witte wijn discussiëren over wie er in 2007 in feite gelijk had.

     

    Dag Streep, ’t was echt boeiend.

  • 337.904

    paspoortenTja, iedereen weet wel dat de “Snel-Belg-wet” van destijds gezorgd heeft voor een tsunami aan nieuwe identiteitskaarten. Of om Verwilghen anno 1999 te parafraseren: “er werd gewoon de nationaliteit gesmeten.” Maar het is altijd moeilijk een beeld te vormen over het aantal. Nu kan dat min of meer wel.

     

    Volgens een antwoord van de Minister van Binnenlandse Zaken aan Pieter De Crem gaat het om 337.904 vreemdelingen die via de Snel-Belg-wet onze nationaliteit hebben aangenomen.

     

    Dat gaat dus om ongeveer anderhalve keer de volledige bevolking van de derde grootste stad van Vlaanderen, Gent. Da’s dus een hele hoop volk. Evenzeer uit het antwoord blijkt dat het in onze stad Antwerpen zou gaan over 32.580 vreemdelingen die gebruik hebben gemaakt van de Snel-Belg-Wet. Dat aantal is dan weer vergelijkbaar met het de volledige bevolking van een district als Hoboken. Indrukwekkend, niet?

     

    Ik denk dat dit land intussen de kroon spant inzake het grootste aantal naturalisaties van de hele wereld. Geen enkel land zet zo de deuren open als dit land. Er wordt geen enkele koppeling gemaakt tussen nationaliteit en integratie of assimilatie. Amper een voorwaarde die verbonden wordt aan het verkrijgen van de nationaliteit. Geen enkel land ter wereld doet het ons na. En vooral niets ondernemen om het probleem aan de wortel aan te pakken. Dit moet België zijn. Een interessante oefening zou kunnen zijn om eens te kijken hoeveel van die 337.904 nu een dubbele of zelfs tripel nationaliteit hebben. Dat zou een indicatie kunnen opleveren hoe het gesteld is met de loyauteit aan het land waar ze de nationaliteit van hebben bekomen.

  • Zalig Pasen

    verrijzenis

  • Goede Vrijdag

    Christus aan het kruisen Jezus was een visser,
    die het water zo vertrouwde,
    dat Hij zomaar over zee liep,
    omdat Hij had leren houden
    van de golven en de branding,
    waarin niemand kan verdrinken,
    Hij zei: ' Als men blijft geloven,
    kan de zwaarste steen niet zinken'.
    Maar de hemel ging pas open,
    toen Zijn lichaam was gebroken
    en hoe Hij heeft geleden,
    dat weet alleen die Visser aan 't kruis
    en je wilt wel met Hem meegaan,
    samen naar de overkant
    en je moet Hem wel vertrouwen,
    want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand.

     

    Uit Suzanne van Herman Van Veen

  • Vlaams Leeuwen in plaats van Rode Duivels: Splits de Belgische voetbalbond

    VVVVandaag werd de Vereniging voor Vlaamse Voetbalsupporters (VVV) boven de doopvont gehouden. Evenzeer werd de internetpetitie opgestart. De VVV wil alle Vlaamsgezinde voetbalsupporters bundelen en ijveren voor een eigen Vlaamse voetbalcompetitie, het wegwerken van de discriminaties t.a.v. Vlaamse ploegen, het splitsen van de Koninklijke Belgische Voetbalbond en het oprichten van een eigen Vlaams nationaal voetbalelftal.

     

    Het zijn tenslotte niet alleen de Rode Duivels zijn die slecht presteren. Ook de Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB) doet het nauwelijks beter. Zo slaagde de KBVB er niet in een afdoend antwoord te bieden op de grote omkoopschandalen van het vorige seizoen en worden hervormingsplannen voor de bond verticaal geklasseerd. Ook de competitievervalsing door de oversubsidiëring door de Waalse overheid van de Waalse ploegen is een doorn in het oog.

     

    Het is trouwens niet de eerste keer dat er gepleit wordt voor een Vlaamse Voetbalbond. Wat zeg ik, die heeft reeds bestaan. Het moet ongeveer begin vorige eeuw zijn dat die bond heeft bestaan. (voor meer info hierover moet ik verwijzen naar het boek “Een eeuw sport in Antwerpen van Karel Luyckx) Maar de Vlaamse voetbalbond was toen geen lang leven beschoren. De geesten waren er begin 20ste eeuw niet rijp voor, net zo min als de geesten rijp waren voor de Vlaamse onafhankelijkheid. Maar nu is dat anders. De geesten raken stilaan gerijpt voor de onafhankelijke Vlaamse staat, dus waarom ook niet voor een eigen Vlaamse voetbalbond, een eigen Vlaamse competitie en een eigen Vlaams nationaal elftal? Wat voor Schotland, Engeland en zelfs de Far-Oëreilanden (deel van Denemarken) mogelijk is, moet ook voor Vlaanderen mogelijk zijn.

     

    En zeg nu niet dat Vlaanderen te klein is om een voetbalnatie te zijn. Denemarken, Schotland, Kroatië,… hebben minder inwoners dan Vlaanderen. En hebben die slecht geboerd op voetbalvlak? Als ik trouwens naar de internationals van de jaren ’80 van de vorige eeuw kijk, waren er daar heel wat Vlamingen bij: Ludo Coeck, Wilfried Van Moer, Rene Vandereycken, Jean-Marie Pfaff, Erik Gerets, Marc en Luc Millecamps, Julien Cools, Erwin Vandenbergh, Frankie Vercauteren, Jan Ceulemans, Walter Meeuws,… En waren dat slechte voetballers? Om dan nog te zwijgen van de “all-time-favorite” van mijn moeder zaliger: Rik Coppens was ook een Vlaming. (En in zijn tijd waren er ook goeie Vlaamse voetballers: Marcel Dries, Louis Leysen, Vic Mees,…) Dus waarom zou er vandaag en in de toekomst niet kunnen, wat toen kon. Een goeie jeugdopleiding is bv. essentieel, maar ook daar schiet de KBVB tekort.

     

    Teken dus die petitie. Zet de eis voor Vlaams voetbal kracht bij en zorg mee voor een nieuwe dynamiek, voor enthousiasme in het voetbal.