• Hart of recht spreken

    angelicaAl verschillende dagen staan de kranten vol met het nieuws over het Ecuadoraanse meisje Angelica en haar moeder. Beiden zijn illegaal in het land en zaten vast in het opvangcentrum 127bis in Steenokkerzeel in afwachting van hun repatriëring.

     

    De media doen hun uiterste best om het verhaal zo aangrijpend mogelijk te maken. Maar vele gevallen van mensen die hier hun geluk komen zoeken zijn aangrijpend. Er is nu eenmaal veel miserie in de wereld. Maar is het correct om daar aan toe te geven en daarvoor juridische spitstechnologie te gaan aanwenden om wetten te omzeilen? Neen, de vreemdelingenwet en de wetten inzake asiel zijn er niet zomaar. Zoals prof. Vermeersch – en dat is dus verre van een Vlaams Belanger - het al dikwijls stelde: Je lost de miserie in de wereld niet op door de miserie naar hier te halen. Bovendien geven moeder en dochter toe dat ze geen asielzoekers zijn. En ook de afgelopen vier jaar niet de minste moeite hebben gedaan om legaal in dit land te verblijven. Het meisje mocht op het nieuws duidelijk maken dat ze enkel hier wil wonen om een betere toekomst te hebben. Aandoenlijk, maar  Angelica is niet alleen. Er zijn miljoenen mensen die liever in ons land zouden wonen. Een laks asielbeleid geeft enkel maar een signaal aan vreemdelingen om hun geluk hier te komen beproeven. Dit land is niet het OCMW van de wereld. Dit land is niet in staat om alle sukkelaars van de wereld op te nemen. Zelfs Europa is daartoe niet in staat.

     

    Ook de wijze waarop de Dienst Vreemdelingenzaken als onmenselijk wordt afgeschilderd is ergerlijk. Bij DVZ passen ze gewoon de wet toe. Niets meer en niets minder. En dan nog. De druk op DVZ is soms verschrikkelijk. Heel wat politici oefenen druk op DVZ uit gewoon om sympathiek over te komen en wat stemmetjes proberen te winnen. Een beetje meer respect voor de wetten die ze zelf stemmen zou hen sieren.

     

    Maar nu mogen moeder en dochter, allebei illegaal, waarschijnlijk toch in het land blijven. (DVZ heeft wel beroep aangetekend.) Een rechter heeft dat beslist op basis van artikel 3 van het EVRM. Maar het lijkt er op dat de rechter in kwestie vooral haar hart heeft laten spreken. En als dat het geval is, is dat een fout. Een rechter moet recht spreken. Niets anders. Daarvoor zijn die mensen benoemd. Het is zelfs de kern van een rechtstaat.

     

    Ik wil niet op de grond van de uitspraak ingaan (ik ben tenslotte een politoloog/socioloog en geen jurist), maar de uitspraak is alleszins een slecht signaal. Het zet opnieuw de deur open voor illegale gelukzoekers allerhande die hier willen blijven of hier hun geluk willen komen beproeven. De mensen en advocaten die zich met dit soort dossiers bezig houden, zouden ook al eens een keertje mogen denken aan de gevolgen die dat voor een land en een samenleving heeft.

     

    Nog even dit. Het idyllisch plaatje van moeder en kind dat ons langs alle kanten door de media wordt voorgeschoteld, werd vandaag gruwelijk verstoord. De moeder probeerde op het vliegveld te ontsnappen aan de agenten van DVZ. Fraai plaatje, een moeder die probeert de ontsnappen en haar kind achterlaat. Dan toch niet zo’n idyllisch gezinnetje?

  • De werkgroepencultuur

    Splits BHVHet is raar. Onze “toppolitici” zijn blijkbaar nooit in staat om over belangrijke zaken knopen door te hakken. Telkens moeten werkgroepen opdraven om de zaak te bekijken. Wat zegt dat over de staatslieden die dit land regeren? Inderdaad, niet veel goeds.

     

    Vandaag heeft Formateur Yves Leterme blijkbaar enkele zaken inzake staatshervorming en de splitsing van het kies- en gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde op het formatieberaad gebracht. Even snel werden deze zaken doorverwezen naar een werkgroep. We kennen dat intussen wel. Zo was er in het verleden het “gesprek van gemeenschap tot gemeenschap” onder leiding van wijlen Hugo Schiltz en Gerard Deprez, we kenden de COSTA, en zovele andere frigo’s waarin terechte Vlaamse eisen werden opgeborgen. Hoewel, frigo’s? Sommige terechte Vlaamse eisen kregen gewoon een begrafenis tweede klasse.

     

    Ik heb een slecht gevoel bij werkgroepen. Ik denk maar aan hoe lang de etherproblematiek (waarbij de Franstalige radiozenders de Vlaamse zenders in Brussel en  in een groot gedeelte van Vlaanderen “wegbliezen”) begraven werd in een werkgroep. Of wat met de verdere regionalisering van het beleidsdomein Ontwikkelingssamenwerking? Dit was  nochtans voorzien in de Bijzondere Wet van 8 augustus 1980 en het dossier ligt nog altijd begraven in een werkgroep. Een werkgroep die niet meer samenkomt wegens… patstelling.

     

    Ik vraag me dan ook af waarom men iets als de splitsing van BHV naar een werkgroep verhuist? Het is een dossier dat de politici zeer goed moeten kennen. Zeker de politici die aan het formatieberaad deelnemen. Volgens Leterme zelf was er maar vijf minuten politieke moed nodig om het dossier tot een goed einde te brengen. Het arrest ter zake van het Arbitragehof is zeer duidelijk. De wijze waarop verkiezingen worden georganiseerd met een niet gesplitste kieskring BHV is ongrondwettelijk. En er zijn reeds verschillende wetsvoorstellen ter zake geweest. Kortom, om de grondwet toe te passen moet er toch niet onderhandeld worden. Laat staan dat een dergelijk dossier naar een werkgroep moet doorverwezen worden.

     

    Het voorspelt alleszins weinig goeds. Het betekent dat er “gemarchandeerd” zal moeten worden. Dat er voor BHV een prijs zal moeten betaald worden en dat er voor de andere terechte vragen tot staatshervorming een grote prijs zal moeten betaald worden.

     

    De analyse over de staatshervorming van grondwetspecialist Prof. Senelle vandaag in Gazet van Antwerpen is nochtans duidelijk. O.a over de toepassing van art. 35 van onze grondwet. Misschien moeten ze op het formatieberaad de man eens uitnodigen voor deskundig advies.

     

    En ach, als ze er niet uitkomen - en die kans bestaat - waarom dan niet gaan voor het onafhankelijke Vlaanderen? Prof. Sennelle zegt duidelijk dat en federale regering zonder degelijke staatshervorming het einde van België zou betekenen. Waarom ook niet? Een onafhankelijk Vlaanderen, lidstaat van de Europese Unie,… Het zou allemaal zo veel simpeler zijn.

     

  • Heimwee

    Tour’t Is erg. 35 jaar jong en vandaag overvalt me een gevoel van heimwee naar vroeger. Vroeger toen alles veel simpeler was, om de Fixkes te parafraseren. Duidelijker ook. En vooral minder verwijten tegenover elkaar, minder vingerwijzingen in de trant van: "hij is de schuldige! Neen, de andere is de schuldige."

     

    Het is vandaag voor wie de krant leest duidelijk. De Tour de France is dit jaar echt een ramp geworden. Let op, doping moet hard aangepakt worden en ik bekritiseer de beslissingen van de ploegleiders, tourdirecteurs en tuti quanti helemaal niet. Ik ken de dossiers niet en volg de wielersport niet meer zo op de voet als in mijn jeugdjaren.

     

    Maar het is dan ook met heimwee dat ik terugkijk naar de tijd toen mijn vakantiemaand juli grotendeels opgeofferd werd aan de rechtstreekse uitzendingen van de Tour. Heerlijk was dat. De duels Hinault-Fignon, Hinault-Lemond, Lemond-Fignon waren schitterend. De autoriteit van Hinault in het peloton was legendarisch. Zo haalde de Patron ooit eens een vluchter terug die in het begin van een etappe (als er nog niet echt gekoerst wordt) had aangedurfd het peloton te verlaten. Schitterend. En wat te zeggen over de laatste “Bolletjestrui” die we toen nog binnenhaalden met Lucien Van Impe. Schitterend klimmer.

     

    Misschien werd er toen ook al doping gebruikt, maar je stond er als kleine gast niet bij stil. Je genoot van de strijd in de koers. Nu speelt de Tour zich af in de kranten en voor justitie. De verwijten en scheldwoorden als smeerlap, geldwolf en dergelijke vliegen je in de krant rond te oren. Soms onterecht, want wat met het Bijbelse: “Wie zonder zonden is, werpe de eerste steen?” Alleszins moet het wegsturen van een gele trui-drager moet een absoluut dieptepunt in de Tourgeschiedenis zijn.  

     

    ’t Is triest. Er wordt niet meer gestreden waar er moet gestreden worden en er wordt niet eerlijk meer gestreden. Betreurenswaardig is zoiets. Ik weet niet of ze het besef hebben dat ze datgene waar ze van houden aan het kapot maken zijn. En krant titelde: “De Tour is dood.”  Ik hoop van niet want het is een veel te mooi iets. Maar zeker na vandaag is duidelijk dat een ommekeer nodig is.  On verra bien.

  • Nieuw boek Filip De Man

    De eeuwige strijdEindelijk is het er. Het tweede deel van het drieluik “De eeuwige strijd” van Kamerlid Filip De Man. Het eerste deel van “De eeuwige strijd, Hellas, Rome en Europa in het juiste perspectief” vond ik al indrukwekkend. Geen makkelijk boek – je moet je er echt aanzetten - maar zeer leerrijk. Ook de verwijzingen naar de hedendaagse samenleving zijn meer dan ad rem. Ze zijn meestal nog terecht ook. In “De eeuwige strijd II: Europa van Dageraad tot Avondland” gaat Filip De Man verder in zijn zoektocht naar de wortels van onze Europese beschaving en geeft hij zijn visie op het huidige cultuurrelativisme, de massale immigratie en de globalisering. En hoe.

     

    Gisteren had ik het genoegen om een exemplaar op de kop te tikken. Uiteraard ben ik onmiddellijk beginnen lezen. Bij het lezen van de eerste dertig bladzijden kan je zien dat het opnieuw een kwalitatief hoogstaand werk is geworden. Niet makkelijk, maar o zo interessant. Het is opnieuw een werk in onvervalste "De Man-stijl". En zeer politiek incorrect. Geen boek dus voor “gevoelige lezertjes”. En daarmee bedoel ik vooral het knusse clubje van politiekcorrecte wereldverbeteraars, die niets liever doen dan de Westerse wereld op te zadelen met een schuldgevoel voor alles wat er in de wereld misloopt. Een knus clubje dat van het ondergeschikt maken, vernederen en denigreren van de eigen cultuur en de Westerse waarden een olympische discipline heeft gemaakt.

     

    Voor de niet-gevoelige lezer (lees de politiek incorrecte lezer), die eens graag enkele concrete feiten op een rijtje ziet, die wel trots is op zijn eigen cultuur en onze Westerse waarden is het boek aan te bevelen. Zelfs al ben je het niet eens met alles wat de auteur schrijft. Maar net als in het vorige deel slaagt De Man er in een en ander in een juister perspectief te plaatsen. Want dat wordt door de vele schrijvelaars die over dit soort onderwerpen publiceren al lang niet meer gedaan. Daarom is dit boek van Filip De Man opnieuw een verademing in een samenleving waar de politiek-correcte dictatuur steeds meer hoog tij viert.

     

    Meer informatie over het boek en hoe men het kan bestellen vind je op de site van Filip De Man  Ondanks het feit dat ik nog maar een dertigtal pagina’s ver ben, kan ik het boek zeker aanraden. Het is opnieuw een “De Man Original”. Veel leesplezier.

  • Uit het oog, uit het hart

    Hertoginnendal“Uit het oog, uit het hart”, dat moet Yves Leterme gedacht hebben over zijn Vlaams regeerakkoord van 2004 toen hij de pen ter hand nam om zijn “Formatienota” te schrijven.

     

    Telkens de toenmalige Minister-President Leterme in het Vlaams Parlement op de rooster werd gelegd naar aanleiding van de nakende staatshervorming antwoordde hij steevast dat hij trouw bleef aan het Vlaams regeerakkoord. Het Vlaams regeerakkoord waarin staat: Daarom engageren de Vlaamse regeringspartijen er zich uitdrukkelijk toe om alles in het werk te stellen om de bekende resoluties van het Vlaams parlement van 3 maart 1999, zoals die recent werden geactualiseerd, op korte termijn te realiseren. Concreet gaan zij dus voor: 1) volledig Vlaamse bevoegdheden voor gezondheidszorg en gezinsbeleid, ontwikkelingssamenwerking,

    telecommunicatie en het wetenschaps – en technologiebeleid; 2) meer fiscale en financiële autonomie; 3) volledige constitutieve autonomie; 4) de overheveling van de  spoorinfrastructuur en de exploitatie ervan 5) een objectieve en doorzichtige solidariteit met de andere deelstaten; 6) homogene bevoegdheidspakketten: grotere mogelijkheden om werkloosheidsuitkeringen aan te wenden als activerend arbeidsmarktinstrument, het aanwenden van de werkloosheidsuitkeringen voor werkervaringsprojecten, het afsluiten van Vlaamse sociale akkoorden voor Vlaamse bevoegdheden en medebekrachtiging van sociale akkoorden over federale én Vlaamse bevoegdheden, het participatiefonds, het sociaal-economisch comité voor de distributie en de nationale commissie voor de distributie, meer bevoegdheden inzake energie én bevoegdheden inzake de organisatie, de werking en de inrichting van de politie en de justitie.”

     

    Wel, ik vind weinig tot niets over de “vijf resoluties van het Vlaams Parlement” in de formatienota, noch de concrete punten waarvoor Leterme in 2004 voluit ging. Het puntje staatshervorming in de formatienota kon moeilijker vager geschreven worden. Zelfs zijn eigen partijvoorzitter Jo Van Deurzen stelt zich vragen bij de vaagheid van de nota.

     

    En Bart De Wever? Hij zegt dat de formatie nota niet onmiddellijk iets is om van in feeststemming te komen. Ik vind dat nog braaf uitgedrukt, Bart. Leterme wil duidelijk niets meer met zijn eigen regeerakkoord van 2004 te maken hebben. Hij gooit de standpunten die hij drie jaar met vuur verdedigd heeft gewoon overboord en kijkt de andere kant uit. Hadden we van de CVP eigenlijk iets anders verwacht? Geloofwaardigheid? Heeft de CD&V dat ooit gehad?

  • De Kennedys over Leterme

    Filmpjes op het internet. Het neemt alsmaar toe. Vaak amateurisme, maar ook vaak goed. Zo zijn er de Kennedys die regelmatig grappige en goedgemaakte stukjes over actuele onderwerpen op het net gooien.

     

    Deze over Leterme wilde ik jullie niet onthouden. Ze zijn echt wel schitterend en grappig.

     

    http://www.garagetv.be/video-galerij/dekennedys/Leterme_zingt_de_Braban_onne.aspx

     

    http://www.garagetv.be/video-galerij/dekennedys/Yves_Braban_onne_Leterme.aspx

  • Leterme kent zijn vaderlandse geschiedenis uitstekend

    Leterme wantedToen een RTBF-journalist op 21 juli jl. aan formateur Leterme vroeg om het Belgisch volkslied te zingen, hief Yves Leterme uit volle borst de Marseillaise aan. Het Franse volkslied. (wat qua tekst trouwens een schitterend lied is, maar soit) Hiermee bewees Leterme dat hij zijn vaderlandse geschiedenis beter kent als de doorsnee Vlaming en Waal. Al was het zingen van de Marseillaise wel een doordenkertje.

     

    Want iedereen die het verhaal van de “Belgische Revolutie of Belgische Omwenteling” goed gelezen heeft, weet maar al te goed dat dit geen spontane volksopstand was tegen onze goede Koning Willem. Neen, iedereen weet dat het een opstand was die georchestreerd werd vanuit Frankrijk. In 1830 wemelde het in Brussel al maanden van Franse spionnen en Franse onruststokers. Franse spionnen die voor stemmingmakerij dienden te zorgen en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden moesten destabiliseren, ten gronde richten of op zijn minst moesten opsplitsen. De Fransen waren al meermaals onze Zuidelijke Nederlanden “te gast” geweest. Het is Leterme ook duidelijk niet ontgaan dat bij de start van de zogenaamde “Omwenteling” de Franse vlag en niet de Brabantse kleuren aan het Brusselse stadhuis wapperde.

     

    Dat het na de “Belgische revolutie” (alsof die ooit heeft bestaan) wel degelijk de bedoeling van de Fransen was om de Zuidelijke Nederlanden opnieuw te annexeren, bleek al snel bij de conferentie van Londen waar de grootmachten bij wijze van compromis België dan maar boven de doopvont hielden. De enige reden waardoor de Fransen enigszins inbonden wat hun eis op de Zuidelijke Nederlanden betreft was het gearrangeerde huwelijk tussen de toekomstige koning van België en de dochter van de Franse koning.

     

    En het is ook niet verbeterd wat de macht van Frankrijk en van de Francofonie in dit land betreft. Denken we maar aan de gevleugelde woorden: “La Belgique sera Latine ou elle ne sera pas.” Denken we maar aan de manier waarop het establishment  er voor gezorgd heeft dat er quasi geen enkele Vlaming terecht kon bij het diplomatiek korps. (Tot dat de Fayat-boys kwamen en dan nog) Van waar denkt men dat het gevleugelde spreekwoord komt ‘als het in Parijs regent, druppelt het in Brussel’?

     

    En we moeten niet eens zo ver gaan in de “vaderlandse geschiedenis”. Ik vergeet nooit de uitspraak van toenmalig fractievoorzitter van de PS in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en “oprechte vriend van het Vlaams Belang” Claude Eerdeckens: ‘Nous sommes fier d’ être proche à un grand pays comme la France.” (Rik Daems van de VLD zal zijn repliek op die woorden wel al vergeten zijn vermoed ik. Zo gaat dat immers bij de staatsgezinde VLD)

     

    Kortom, een ontwikkeld man als Leterme weet dit allemaal wel. Daarom apprecieer ik zijn ironische antwoord wel. Blijkbaar doet het Leterme wel wat dat hij door de Francofonie in dit land als de baarlijke duivel wordt afgeschilderd. Daarom zeg ik: goed zo, Yves! En wat hij deed was niet enkel ironisch. Het is de waarheid. Deze onstaat België was Frans, is Frans en zal altijd Frans zijn. Alleen twijfel ik of Yves Leterme na de heisa van de afgelopen dagen ooit de ware reden van het zingen van de Marseillaise kond zal maken.

     

    UPDATE 24/07: Wat had ik gezegd? Leterme ontkent de ware reden. Hij excuseert zich en hoopt dat hij met zijn Marseillaise niemand heeft gebruuskeerd. Tja, hij moet beste vriendjes met de Franstaligen blijven als hij premier wil worden. Maar 't is maar een flauw excuus.

  • Heb je het gehoord, Yves en Bart?

    AlbertTraditioneel aan de vooravond van 21 juli is er de toespraak van de koning. Dit jaar is zijn signaal klaar en duidelijk en is het gericht aan Bart en Yves.

     

    De koning is immers van mening dat de verschillende gemeenschappen elkaar beter moeten leren kennen, dat we meer begrip voor elkaar moeten hebben. Hij is zeer blij met de inspanningen die daar omtrent het afgelopen jaar hebben plaatsgevonden. De culturele verscheidenheid van ons land is volgens de koning een troef.

     

    Een troef? Een jackpot, ja. En dan een jackpot voor de Franstaligen in dit land. De jaarlijkse transfers van Vlaanderen naar Wallonië naderen het immense bedrag van 15 miljard euro. Mooi is dat. Ik denk dat dat al voldoende begrip tonen is. En of elkaar beter leren kennen goed is voor de eenheid van België, betwijfel ik. Als de Vlamingen hun buren wat beter zouden kennen, zouden ze weten dat al dat geld enkel maar in de bodemloze putten van het socialistische Wallonië terecht komen. (Want vergis u niet na de verkiezingen van 10 juni. De PS is heus niet dood of van de macht verdreven, hoor.) En dan zal elke Vlaming er voorstander van zijn om de geldkraan categoriek dicht te draaien.

     

    Maar daar gaat het niet over in de koninklijke woorden. De boodschap van de koning is vooral gericht aan het duo Leterme-De Wever. In zijn toespraak laat de koning weten hoe goed de Vlamingen en de Franstaligen elkaar weten te waarderen. Bejubelt hij het prachtige België met zijn goede gezondheidszorg. Dus Yves en Bart, de koning stelt impliciet dat er niet te veel moet veranderen. En wat hebben jullie de kiezer nu weer beloofd? Wezenlijke stappen in een nieuwe staatshervorming? Meer Vlaanderen? De splitsing van BHV? Oei, daar komt misschien discussie van met de gemeenschap in het zuiden. Wie weet zelfs ruzie. En dat mag niet van de koning. En wat wil de traditie in de partij van meneer Leterme? Inderdaad, luisteren naar de koning. Want de macht van de koning op de traditionele partijen is en blijft zeer groot. Nog altijd geen spijt, Bart?

  • De schoelie in Bart De Wever

    De WeverHet is niet verwonderlijk dat de N-VA-voorzitter Bart De Wever kritiek heeft op het initiatief van mijn goede vriend Filip Dewinter om zelf een 11-juliviering in Antwerpen te organiseren. Dat initiatief kwam er na de vaststelling dat de viering in Antwerpen, die georganiseerd werd door het stadsbestuur van Patrick Janssens, ontdaan werd van alles wat maar naar onze officiële Vlaamse Feestdag verwijst. De Wever deelt die analyse van het Antwerpse feest trouwens.

     

    Maar de manier waarop Bart reageert is er wel over. Hij stelt op de regionale bladzijden van Gazet Van Antwerpen: Het initiatief van het VB zal ervoor zorgen dat Antwerpen in twee kampen wordt verdeeld: een stad van politiek correcten en een stad van schoelies die met Vlaamse vlaggen zwaaien. En dat is heel erg.”  Nu, dat hij mij een schoelie noemt, heb ik niet echt een probleem mee. Ik heb het genoegen gehad van Karel Dillen te mogen leren scheldwoorden op te nemen als eretitels. Maar met die zinsnede affronteert hij ineens de brede Vlaamse Beweging die allemaal respect hebben voor de leeuwenvlag, die allemaal een 11-juliviering willen met meer inhoud en verwijzingen naar onze rijke Vlaamse geschiedenis en onze Vlaamse identiteit.

     

    Bovendien heeft het bezoek aan de koning bij Bart blijkbaar een acute amnesie veroorzaakt. Hij is immers vergeten dat hij zelf zo’n vlaggenzwaaiende schoelie is geweest. Bart is zijn tijd bij de Cavia’s (KVHV) vergeten. De Cavia’s (Bartje (net als ik toen ettelijke kilo’s lichter) incluis) waren ook meestal op Vlaams-nationale manifestaties (vaak met verbondsvlag en leeuwenvlaggen) aanwezig. Het gebeurde zelfs dat ze (met Bartje incluis) aan Vlaams-nationale acties deelnamen. Stel je voor. (Wees gerust niet zo veel als de grijze petten van de NSV)

     

    Als ik Bart was zou ik mijn woorden toch een beetje beter kiezen. Hij wint er niets mee. Noch bij de Vlaamse Beweging, noch bij Leterme en de koning die hij zou graag wil charmeren.

  • Handen af van Kuifje,… en al de rest

    Kuifje in AfrikaDe dictatuur van de politieke correctheid heeft weer een nieuwe kaap in de stripwereld gerond. Dit keer is Kuifje van Hergé aan de beurt. “Kuifje in Afrika” wordt in Groot-Brittannië uit de kinderrekken gehaald en verplaatst naar de afdeling strips voor volwassenen. Reden: de Britse vereniging voor rassengelijkheid vindt de strip racistisch.

     

    Ergerlijk is zoiets. Ten eerste is een strip, net al eender welk ander boek, film, schilderij, beeldhouwwerk,… een kind van zijn tijd. Mag het even? En de tijd van de strip “Kuifje in Afrika” is 1930-1931. Gaan we dab vanaf nu alle creatieve producten en kunstvormen bannen die niet tot onze tijdsgeest behoren? Neen, toch. Wat een verschraling zou me dat zijn.

     

    Ten tweede vind ik dat de auteur/tekenaar/kunstenaar moet gerespecteerd worden in wat hij of zij heeft gecreëerd. Wat bedoel ik daarmee in het geval van strips? Stop met de aanpassingen! In heel wat Kuifje-strips zijn dialogen en tekeningen aangepast aan de tijdsgeest. En Hergé is niet het enige slachtoffer. Ook Willy Vandersteen kan daar van meespreken. De teksten van bv. “De vliegende aap” van Suske en Wiske  werden aangepast voor dezelfde redenen. De cowboy Lucky Luke van Morris mag niet meer roken, wegens slecht voorbeeld voor de kinderen. Trouwens over roken gesproken, de cartoons van Tom en Jerry waarbij Tom een sigaar rookt mogen niet meer uitgezonden worden. Zie post 22-08-2007. Maar zijn de “aanpassers” er wel zeker van dat ze hiermee niet raken aan het wezen van de strip, aan het wezen van het verhaal, aan het wezen van het kunstwerk? Stel je voor dat we de dikke engeltjes en de dikke vrouwen op de doeken van Rubens zouden herschilderen onder het motto dat obesitas gevaarlijk is voor de volksgezondheid en de engeltjes dus een slecht voorbeeld zijn?

     

    Waar stopt in feite de bemoeizucht van dit elitaire clubje van politiek-correcten? Zijn er in deze wereld dan echt geen grotere en belangrijke problemen waarop we ons kunnen storten. Ik dacht nochtans van wel. Kortom, weg met het betuttelend vingertje en handen af van Kuifje. En van alle andere strips. Het wordt gewoonweg beangstigend. We komen steeds dichter bij een moderne boek(strip)verbranding, we komen dichter bij de invoering van de moderne “index”.  En is dat niet iets waar we allemaal, dus ook de politiek-correcten, tegen moeten zijn? Leve de vrijheid. Ook voor Hergé en alle andere tekenaars.

  • Cordon vreet eigen kinderen op

    DEMOCRATIEIk zou het best wel heerlijk om zien vinden hoe het Cordon Sanitaire zijn eigen kinderen opvreet. Vooral als het slachtoffer dit keer de SP.a is. Maar eigenlijk is de situatie te ernstig om enig leedvermaak te vertonen.

     

    Zoals je in de vorige post kon lezen wordt de Kamer van Volksvertegenwoordigers praktisch bestuurd door een Bureau en een Quaestuur. In het bureau zijn er in principe vier ondervoorzitters. De Quaestuur bestaat uit vijf leden. Dit heeft als gevolg dat door zijn getalsterkte in het groene halfrond Vlaams Belang recht heeft op één quaestor en één ondervoorzitter.

     

    Maar de Franstalige partijen stellen hun veto tegen een Vlaams Belanger in een van die bestuursorganen. De Tjeef De Crem kon zich vinden in een compromis. Er zullen nog maar drie ondervoorzitters zijn en slechts vier queastoren. Hierdoor valt het Vlaams Belang uit de boot, maar wie ook uit de boot valt is de SP.a. M.a.w. een van de grondleggers van het Cordon Sanitaire tegen het Vlaams Belang wordt er zelf door geslachtofferd.

     

    Moest de zaak eigenlijk niet zo erg zijn, ik zou er eens goed mee lachen. Maar het is ver gekomen dat een parlement zijn reglement laat functioneren “à la tête du client”. Dat stelt Luk Van der Kelen vandaag in zijn editoriaal in Het Laatste Nieuws. En hij heeft gelijk. Zulke maatregelen horen thuis in bananenrepublieken. Misschien is dit nog maar eens een bewijs dat het hier heus geen democratie is.

     

    Ik vraag me wel, net als LVDK, af wat ze nu nog gaan bedenken als het Vlaams Belang het bij de verkiezingen in 2011 weer goed doet. Naar 3 quaestoren en 2 ondervoorzitters? Het Bureau en de Quaestuur afschaffen?

     

    Wat wel duidelijk is geworden is de “Vlaamse” houding van de CD&V/N-VA. De Franstalige partijen willen geen Vlaams Belanger in het bestuur van de Kamer en de CD&V bedient de Franstaligen op hun wenken. Dat belooft voor de staatshervorming Als die er al überhaupt komt. Allez, Business as usual, zoals mijn goede vriend Gerolf Annemans het stelde.