• Wordt Bart De Wever de Vlaamse Michael Collins?

    Michael CollinsLeterme heeft een ultiem voorstel gedaan waar hij morgen een antwoord op wil. Een van de punten is dat alles op de Conventie besproken moet kunnen worden. Wat betekent dit? Is dat de vette vis? Alles moet besproken kunnen worden, maar waar zijn de duidelijke engagementen? Betekent dit dat De Wever aan het plooien is? Kiest de N-VA-voorzitter voor de macht en wil hij zijn partij in de regering loodsen? Of zie ik dat fout?

     

    En hoe zal Vlaams Minister en historische voorzitter-oprichter van de N-VA, Geert Bourgeois daarop reageren? Is hij naar Vlaanderen teruggekeerd (hij was op missie in Chili) om zijn voorzitter De Wever te ondersteunen of om de slachtbank voor de voorzitter klaar te maken? De minister laat alleszins weten met welke vis de voorzitter welkom is en het is geen sardientje zoals dat nu in de pan ligt. M.a.w. als er geen toezeggingen zijn i.v.m. regionalisering van bepaalde delen van de sociale zekerheid, de arbeidsmarkt,… moet de politieke zoon van Bourgeois maar best niet meer naar huis komen. Terwijl de N-VA-onderhandelaars voorzichtig positief waren, liet Bourgeois weten dat er “nog lang geen akkoord in zicht” is.

     

    Het doet me allemaal wat denken aan een stuk uit de Ierse geschiedenis. Na de Paasopstand die bloedig werd neergeslagen door de Britse imperialisten richtte Michael Collins het Irish Republican Army (IRA) op. (Dat is wel het IRA van de eerste helft van de twintigste eeuw en niet dat van de tweede helft van diezelfde eeuw). Na heel wat aanslagen werd de Britse regering bereid gevonden om met de Ierse verzetstrijders te onderhandelen. Eamon De Valera stuurde Collins naar Londen om de onderhandelingen met de premier Loydd George te voeren. De Valera wist verdomd goed dat Collins de Ierse eisen niet zou kunnen verwezenlijken.

     

    Eens terug in Ierland keerde De Valera zich af van Collins en begon een bloedige burgeroorlog waarbij Collins het leven liet.

     

    Misschien een goede geschiedenistip voor de historicus Bart De Wever – die ik in tegenstelling tot vele anderen wel naar waarde weet te schatten: Collins heeft met Londen moeten onderhandelen, maar haalde de vette vis niet binnen. De Ieren hebben allemaal sympathie voor Collins, maar het is wel De Valera die president van de Ierse Republiek geworden. Met andere woorden, neem het risico niet. Trek de stekker nu eens eindelijk uit het stopcontact. Kies voor plan B.

  • Hobokens verzet

    sorghvlietVanavond werd de begroting van het district Hoboken niet goedgekeurd. En als een begroting niet wordt goedgekeurd, kan er niet bestuurd worden in het nieuwe begrotingsjaar. Hoboken ligt plat, het bestuur in Hoboken is nu helemaal tot stilstand gekomen.

     

    Hoe is zoiets mogelijk? Wel, ik heb het al meermaals op deze site verteld. Het Vlaams Belang behaalde bij de verkiezingen in 2006 10 van de 21 zetels Eén tekort dus voor een absolute meerderheid. En in plaats van met het Vlaams Belang te praten en tot een bestuursakkoord te komen, opteerde men voor een minderheidscollege van SP.a (6), VLD (1) CD&V/N-VA (2). Voor elke voorstel zouden ze wel even rekenen op de welwillendheid van de communisten van de PvdA. Zij hielpen de minderheid wel even in het zadel.

     

    Maar dat een dergelijke manier van werken allesbehalve ideaal is, hoeft geen betoog. Op een dergelijke manier is besturen schier onmogelijk. Op die manier heeft men de communistische en revisionistische PvdA een vetorecht gegeven. En vandaag, bij de stemming van de begroting heeft die partij haar veto gebruikt. De begroting is afgekeurd. Hoboken kan niet langer bestuurd worden. Hoboken is stuurloos.

     

    Maar waarom stemde Vlaams Belang nu tegen? Gewoon om tegen te stemmen? Neen. Het is al vanaf deze legislatuur duidelijk dat het huidige stadsbestuur het niet echt hoog op heeft met decentralisatie, met een eigen werking van de districten. Dat was al duidelijk toen de coalities moesten gevormd worden. Op bevel van Janssens en zijn trawanten moesten de districtscolleges een afspiegeling zijn van de meerderheid op ’t Schoon Verdiep. Ook al diende daarvoor in Hoboken een minderheidscoalitie op de been te worden gebracht. Uit de begroting van ’t stad, die we nu in de gemeenteraad aan het bespreken zijn, bleek al duidelijk dat er geen extra middelen werden ingeschreven voor de districten. Ze halen amper de index. Het stadsbestuur onder leiding van Janssen heeft gewoon een minachting voor de districten. Wel, om die reden ben ik blij met deze daad van verzet van de districtsraad in Hoboken. Het was meer dan tijd voor een ondubbelzinnig en duidelijk signaal aan het centralistisch bestuur van Janssens.

     

    Tot slot, in Hoboken hebben enkele figuren steeds gespuwd in de uitgestoken hand van het Vlaams Belang. Vlaams Belang heeft meer dan eens het initiatief genomen om te komen tot een sterk bestuur en een gedegen bestuursakkoord in Hoboken. Steeds werden we hoogmoedig weggelachen. Ook door figuren die vanavond om onze stem voor de begroting kwamen bedelen. Wel mijn moeder zaliger zei altijd: hoogmoed komt voor de val. Wel, vanavond liggen deze dames en heren inderdaad languit met hun gezicht op de straatstenen. Hopelijk leren ze er uit.

  • Na het lepeltje het klontje

    klontje suikerAllez, de staatshervorming wordt volledig losgekoppeld van de regeringsvorming. Dat blijkt uit de gesprekken die de PS en Groen hebben gehad met de voorzitters van Kamer en Senaat (die het comité van wijzen op poten moeten zetten). De socialisten en de groenen zijn nu bereid om over de staatshervorming te spreken en zelfs de nodige tweederde meerderheid te leveren, maar eerst moet de regering gevormd zijn.

     

    Leterme I kan dus binnenkort van start gaan. Maar niemand weet hoe de staatshervorming er gaat uitzien. Men gaat er over praten in een “comité”. We kennen dat soort Costa’s en Fora. De staatshervorming krijgt nu een begrafenis eerste klasse. Is het feit dat men gaat praten buiten de regeringsvorming nu de garantie op staatshervorming die de CD&V/N-VA wilde? Ik denk van niet. De regering vertrekt dus zonder te weten waar ze met de geëiste gedegen staatshervorming gaat landen.

     

    De vraag is nu of Bart De Wever, en vooral zijn partij, het met zoiets eens is. De Wever wilde een lepeltje suiker geven aan de Franstaligen om de staatshervorming en de splitsing van BHV te slikken en wordt nu zelf met een "klontje" in het riet gestuurd.

     

    En dat maakt dan weer de wandelgangen van het Antwerps stadhuis interessant. Daar heb ik net vernomen dat men De Wever gaat verplichten de bittere pil te slikken. Zoenoffer is naar ’t schijnt een ministerpost voor Frieda Brepoels. Slikt De Wever de pil niet, wacht hem de politieke schandpaal.

     

    Wel Bart, aan een schandpaal genageld worden is eerbaarder dan dit scenario. Ik geef het maar mee.

  • Boeiende media

    krantenDe media kan toch soms boeiend zijn, vindt u ook niet? Wat konden we afgelopen weekend en vandaag zowat lezen en zien?

     

    35.000 mensen betogen voor het behoud van België. De betoging bestond voor het leeuwendeel uit Franstaligen. Tja, die hebben schrik dat er een einde komt aan de geldstroom van 15 miljard euro per jaar vanuit Vlaanderen. Zij weten dat hun regio bankroet is dankzij hun “staatsmannen”. En dan betogen ze liever voor België dan bij de verkiezingen andere “staatsmannen” te kiezen. Tja, ’t is ook een optie. Alleszins, respect voor de hardwerkende, vooral hard zoekende, VRT-journalisten. Ze vonden zowaar een Nederlandstalige in de betoging.

     

    Intussen zou de MR inschikkelijker zijn wat staatshervorming betreft. Allez, ze willen er over praten. De kranten vermoeden dat Leterme I zijn landing heeft ingezet. De vraag blijft: wat wordt de kritische ondergrens wat betreft staatshervorming voor de CD&V/N-VA om in een regering te stappen? Na meer dan 160 dagen denk ik dat die grens niet echt hoog ligt. Bart De Wever stuurt zelfs zijn “wetenschappelijke” broer uit om mee het landingsgestel uit de vleugels te krijgen.

     

    En dan is er ook nog onze goeie vriend Jean-Marie Dedecker van zijn gelijknamige lijst. In de weekendkrant laat hij weten dat hij lof verdient omdat hij “het Vlaams Belang aan het uitroken is.” Fraai, JMDD met veel enthousiasme in dienst van het Belgisch establishment. Dat belooft voor het moment dat hij mee aan de vleespotten mag zitten. Misschien moeten de kiezers hier maar eens aan denken als ze bij de verkiezingen voor een “alternatief” willen kiezen.

     

    Kortom, media is boeiend.

  • Keulen: Goed begonnen is…

    faciliteitenactieEr is een Vlaams spreekwoord dat luidt: “Goed begonnen, is half gewonnen”. Het komt er echter wel op aan om van een goed begin ook nog eens een echte overwinning te maken. Ik heb het natuurlijk over de beslissing van de Vlaamse minister voor Binnenlandse Aangelegenheden, Marino Keulen om drie burgemeesters uit de faciliteitengemeenten (Kraainem, Linkebeek, Wezembeek-Oppem) niet te benoemen. Ik ben daar matig tevreden om. Waarom?

     

    Dat deze mensen onmogelijk benoemd kunnen worden was duidelijk. Ze overtreden de wet door onder andere bij verkiezingen Franstalige oproepingsbrieven te versturen, ze leggen de Vlaamse decreten naast zich neer, ze saboteren het beleid van de Vlaamse regering in de Rand,… kortom er is sprake van grove nalatigheden en kennelijk wangedrag. De beslissing om ze niet te benoemen is correct. Tevreden dus.

     

    Matig? Wel, ik heb toch enkele bedenkingen bij de beslissing van Keulen. Ten eerste: waarom blijft mevrouw Rolin van Sint-Genesius-Rode buiten schot? Zij wordt wel benoemd, terwijl ook zij ten tijde van de verkiezingen van 2006 Franstalige oproepingsbrieven heeft verstuurd.

     

    Ten tweede, door deze burgemeesters niet te benoemen verandert er de facto niets. De drie niet-benoemden blijven waarnemend burgemeester en schepen. En dus kom ik tot mijn punt om een goed begin om te zetten in een overwinning. Als wat hierboven staat (o.a. manifest en bewust overtreden van de wet) de reden is om die burgemeesters niet te benoemen, moet minister Keulen de lijn door trekken. De wet overtreden is wangedrag en dat kan niet voor een burgemeester. Er is daarvoor zelfs een artikel in het Gemeenterdecreet ingeschreven. Artikel 71 voorziet dat de minister een tuchtprocedure kan opstarten bij kennelijk wangedrag en grove nalatigheid. Een tuchtprocedure die moet leiden tot de afzetting van deze heerschappen.

     

    Keulen kan dus niets anders dan na deze beslissing artikel 71 toepassen en een tuchtprocedure opstarten. Het kan toch niet dat in Vlaanderen mensen die manifest en bewust te wet overtreden het ambt van burgemeester bekleden. Deze wetsovertreders moeten afgezet worden. Als het over andere Vlaamse gemeenten zou gaan, zou Keulen niet twijfelen. Waarom dan wel in het geval van de faciliteitengemeenten? Eén maat en één gewicht zou ik zeggen.

  • Vlaamse regering staat er bij en kijkt ernaar

    Vlaams-Parlement-Plenaire-vergaderingHet is ongelooflijk hoeveel kansen de Vlaamse regering allemaal laat liggen. De koning benoemt twee vazallen om een “comité van wijzen” of een “nationaal comité voor dialoog” op te starten. Kwestie van de staatshervorming een eerste klasse begrafenis te geven in een zoveelste Costa of Forum. Als dan Filip Dewinter aan de Minister-president vraagt of hij als hoeder van het Vlaams regeerakkoord – waar de staatshervorming end e vijf resoluties integraal deel van uitmaken – initiatieven ter zake zal nemen, antwoordt de man gewoon neen. Hij is niet gevraagd dus gaat op niets in. Hij wacht op de teksten van het federaal regeerakkoord.

     

    Maar een klein kind weet dat als die teksten er zijn en bekrachtigd worden in het federale parlement door het vertrouwen te geven aan een nieuwe federale regering is het kalf natuurlijk verzopen. En toch gaat die Minister-president in zijn zetel zitten en doet hij niets meer dan het spektakel te aanschouwen. Stop er dan ook mee met steeds te zeggen dat het Vlaams Regeerakkoord en dus de staatshervorming moet uitgevoerd worden. Want met een dergelijke passiviteit zal er niet veel gebeuren.

     

    Ook Vlaams Minister Geert Bourgeois is in hetzelfde bedje ziek. Dat bleek uit de vraag van Karim Van Overmeire. Van Overmeire stelt samen met onze media vast dat er in Nederland niet alleen een grote interesse is ontstaan voor Vlaanderen, maar dat men er voorstander is van een nauwere samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland. Dat bleek ook nog eens uit een vrije tribune van een Nederlands kamerlid van de CDA in De Standaard van gisteren. Logische vraag: gaat de minister daar op in en gaat hij de banden aanhalen? Antwoord: Neen, dat is niet nodig want we zijn goed bezig.

     

    Begrijpe wie kan. De Vlaamse regering weigert de opportuniteiten van de Belgische crisis aan te grijpen in het belang van Vlaanderen. De Vlaamse regering ondergaat de gebeurtenissen van de jongste 156 dagen lijdzaam en doet niets. Als ze zo denken de terechte Vlaamse verzuchtingen binnen te halen, hebben ze het m.i. bij het verkeerde eind.

  • ‘El lider maximo’ Janssens is gewoon negentiende eeuws

    fascesDat Patrick Janssens niet met kritiek om kan, wisten we al langer. Kritiek op ‘el lider maximo’ past volgens hem niet. In zijn eigen partij hebben ze dat al mogen voelen. Toen er protest op de almacht van Janssens opstak binnen bepaalde lokale afdelingen van de SP.a, zorgde hij ervoor dat die afdelingen werden afgeschaft. Er bleef enkel een afdeling “Groot-Antwerpen” of beter gezegd een afdeling “Patrick Janssens” over.

     

    Ook zijn coalitiepartners weten dat Janssens snoeihard uithaalt als er iemand zijn alleenheerschappij over Antwerpen in vraag stelt. Dat is ook de reden waarom het altijd zo stil is op de meerderheidsbanken, één uitzondering niet te na gesproken.

     

    Gisteren vond de almachtige het nodig Bart Debie af te dreigen omdat hij lastige vragen stelt. Bart stelde wat vragen over de kostprijs van de politie-inzet voor de Film “Los”. Wij zijn immers van mening dat de politie in ’t echt politie moet zijn en niet moet ingezet worden als goedkope acteurs. (goedkoop in de letterlijke zin van het woord.) De reactie van Janssens na de repliek: “meneer Debie, we zullen eens uitrekenen wat het kost aan politie-inzet voor het beantwoorden van uw vragen”. Hij had even goed kunnen zeggen: “hou uw smoel, Debie of ik nagel je hier op de Grote Markt aan de schandpaal!” (Trouwens, waarom heeft Janssens eigenlijk een schare goed betaalde kabinetsmedewerkers als de politiemensen de antwoorden voor de burgemeester voorbereiden?)

     

    Maar met zijn uitspraak toont “el lider maximo” vooral aan hoe hij denkt over onze democratische instellingen. Hij spuwt er op. Hij spuwt om het Parlement waar hij elke maand een dikke pree opraapt zonder er maar een poot uit te richten. Hij spuwt op de gemeenteraad, zeker op mensen die hem terechte vragen stellen. Nog nooit heb ik iemand tegengekomen die een dergelijke minachting aan de dag legt ten overstaan van de instellingen die de ruggengraat van onze democratie vormen. Janssens’ natte droom is natuurlijk om de gemeenteraad buiten spel te zetten. Hij deed dit al door binnen het kader van het gemeentedecreet maximaal bevoegdheden naar het college te halen. Maar nu er nog altijd vragen komen over het gevoerde beleid, worden de gemeenteraadsleden afgedreigd.

     

    Janssens is gewoon geen democraat, hij houdt niet van de democratische instellingen. Hij is gewoon van mensen af te blaffen en als ze het hem moeilijk maken, trapt hij ze er gewoon uit. Dat zoiets niet gaat met gemeenteraadsleden (zeker niet met die van de oppositie en nog minder met die van het Vlaams Belang) werkt enorm frustrerend voor zo’n machtswellusteling. Janssens doet me een beetje denken aan de textielbaronnen uit de film ‘Daens’. Patrick is gewoon negentiende-eeuws.

  • Schizofrenie

    SchizoZou Yves Leterme meerdere persoonlijkheden hebben? Hij zou deze week onderhandelingen voeren over de begroting, terwijl de koning een “comité van wijzen” op poten probeert te zetten. De vraag is alleen met wie onderhandeld Leterme? CD&V/N-VA onderhandelt niet meer tot er garanties zijn inzake de staatshervorming. MR en CDh onderhandelen niet meer tot ze excuses of een ander soort signaal hebben gekregen van de Vlamingen na de “agressie tegen hun volksgemeenschap” – hun woordkeuze – van afgelopen woensdag. Ook de VLD staat niet te trappelen om verder te gaan tot de orde van de dag. Dus blijft er één mogelijkheid over: Leterme onderhandelt met zichzelf.

     

    Intussen heeft de koning ook geen succes met zijn “Comité van Wijzen” dat het over een staatshervorming moet hebben. SP.a doet al niet mee. Groen wil meedoen, maar niet zomaar stemmen leveren voor de 2/3de. Di Rupo van de PS wil dan weer het “menu” van het comité weten – typisch voor een kaviaarsocialist – zodat de Franstaligen vooraf al enkele voorwaarden/oekazes kunnen afspreken.

     

    Ook met de N-VA lijkt het niet goed te gaan. Blijkbaar is er een antwoord op de vraag “quid N-VA?” van Dehaene. Het antwoord kwam van Didier Reynders van de MR: eruit met de N-VA. CD&V moet volgens hem kiezen tussen ‘oranje-blauw’ of het kartel. Waarmee Reynders de bal – na het eisen van garanties voor een staatshervorming door het kartel – netjes terug bij Vandeurzen deponeert.

     

    En zo gaat het maar verder. Is er nu echt niemand met gezond verstand die na 155 dagen zegt: “Jongens en meisjes, het is genoeg. We komen er niet uit?” Als het zo moeilijk is om tot een huwelijk te komen, waarom trouw je dan?

     

    De standpunten tussen Franstaligen en Vlamingen staan diametraal tegen over elkaar. Trek daar dan een conclusie uit. Maak een einde aan de federatie en ga elk je eigen weg. In ‘Le Journal de dimanche’ kan je lezen dat er een meerderheid in Frankrijk bestaat om Wallonië op te nemen. Dus de angst om op droog zaad te zitten, mag in Wallonië verdwijnen. En Vlaanderen is sterk genoeg om alleen zijn boontjes te doppen. ’t Zal zelfs gemakkelijker zijn want we werken al jaren alleen voor twee gemeenschappen.

     

    M.a.w. wat is nu eigenlijk het probleem? Tijd voor de "praline divorce" (zie The Economist).

  • Het Belgische consensusmodel werkt niet meer. Op naar plan B

    KamercommissieEindelijk. In de Kamercommissie Binnenlandse Zaken heeft met het wetsvoorstel tot splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goedgekeurd. Maar daarmee is de kieskring nog niet gesplist. Nu komen de belangenconflicten en alarmbelprocedures. We zijn dus nog wel voor een tijdje zoet. Maar drie belangrijke conclusies.

     

    Eén: bij de Franstalige partijen, is men nu zinnens om een soort noodregering op poten te zetten met enkel een sociaal-economisch programma. Geen verdere staatshervorming dus. Dus quo vadis, Vlaamse (regerings)partijen?

     

    Gaat ge dat laten gebeuren? De staatshervorming maakt integraal deel uit van het Vlaams Regeerakkoord. Kan de Vlaamse regering, zonder staatshervorming over gaan tot de orde van de dag? Ik ben er niet gerust in. Zeker als je merkt dat in ruil voor een eventuele onderhandelde splitsing van BHV de Vlaamse partijen bereid waren de faciliteiten voor Franstaligen uit te breiden, te zorgen voor een inschrijvingsrecht voor Franstaligen en bereid waren het territorialiteitsprincipe naar de prullenmand te verwijzen. Ik hou dus mijn hart vast welk lekkers de Franstaligen nog gaan aangeboden worden om alsnog tot een federale regering te komen

     

    Tweede conclusie. In het BHV-dossier was er eindelijk eens een Vlaams Front. Daar moeten we verheugd over zijn. Het werd tijd dat in dit koninkrijk eens werd duidelijk gemaakt wie de meerderheid is. Alle Vlaamse partijen hebben het splitsingsvoorstel in de commissie goedgekeurd. Om de meerderheid te halen hadden ze ook het Vlaams Belang nodig. Het Cordon Sanitaire heeft niet gespeeld. Ook dat is een heuglijk feit en hopelijk een belangrijk precedent.

     

    Derde en voorlopig laatste conclusie. Het is duidelijk dat een onderhandelde oplossing in Belgische context niet meer mogelijk is. Het BHV-voorstel is eenzijdig door de Vlamingen gestemd. Het Belgisch consensusmodel werkt niet meer. Meer zelfs, met de stemming van vanmiddag ligt dat model aan diggelen. Het is dus noodzakelijk dat Vlaanderen aan de Belgische chaos ontsnapt. Een chaos waar Vlaanderen en waar onze Vlaamse welvaart onder te lijden heeft. Vlaanderen moet een plan B hebben. Een plan voor de big bang. Vlaanderen moet nu alle voorbereidingen treffen om klaar te zijn als de splitsing van de federatie België daar is. Vlaanderen moet de modaliteiten van de splitsing voorbereiden, zodat Vlaanderen een snelle en goede doorstart kan maken als we het Belgisch carcan afwerpen.

  • Gaston Berghmans vertelt

    GB‘Gaston en Leo’ en ‘De Strangers’ zijn zo’n twee zaken die ik steevast met mijne kindertijd en jeugd associeer. Ik ben er, laten we zeggen, met groot geworden. Een stuk of zeven fonoplaten heb ik van het komische duo, waarvan een gesigneerd door Gaston zelf. (Gaston Berghmans had vroeger ne platenwinkel.)

     

    Ik heb nu net het boek van Gaston Berghmans “Mijn leven als komiek” uit. Een schitterend boek, vol prachtige anekdotes. Het is geschreven zoals de man het zou vertellen en dat is heel aangenaam om lezen. Wat ook geestig is aan het boek zijn de verschillende Antwerpse woorden die er in voor komen. Het doet je beseffen dat we toch meer aandacht zouden moeten hebben voor ons oraal immaterieel cultureel erfgoed, meer bepaald het dialect. Ook de verhalen over zijn kindertijd en zijn jeugd zijn even prachtig. Het doet me terugdenken aan de verhalen van mijn ouders zaliger over hunne kindertijd.

     

    Maar zoals ik al zei, hetgeen me het meest plezier heeft bezorgd, is de schrijfstijl. Omdat het gewoon geen schrijfstijl is, het zijn allemaal “vertellingskes”. Heerlijk om lezen gewoon. Kortom een echte aanrader.

  • Terugblikken en vooruitblikken

    allerheiligenHet kerkhof – ik blijf het een mooier woord vinden dan begraafplaats – ligt er dezer dagen prachtig bij. Ik heb zelfs de indruk dat de jongste jaren opnieuw meer aandacht wordt geschonken aan het herdenken van onze doden. Dat was er een beetje uit. Ook vele kinderen op ’t kerkhof. Belangrijk, zoals ik gisteren nog op het nieuws hoorde. Waarom zouden kinderen inderdaad niet mogen weten dat de dood integraal deel uitmaakt van het leven? Ze zijn er heus sterk genoeg voor.

     

    Het is ook het eerste jaar dat ik nu ook langs het graf van mijn moeder moet gaan. Stilstaan bij haar graf geeft me een uitgelezen kans om wat herinneringen op te halen, haar te gedenken en voor haar te bidden, hoewel dat ik dat allemaal dagelijks doe. Ik kan niet anders, haar leven stond enkel in ’t teken van haar kinderen. ’t Was een speciaal madam. En er is niemand ter wereld geweest waarmee ik zo plat Aantwaarps kon klappe. Met Antwerpse woorden en uitdrukkingen die zelfs de meeste van mijn generatiegenoten al lang niet meer kennen.

     

    Aan haar graf denk ik evenzeer aan al diegenen die ons al zijn voorgegaan, oude mensen uit de familie- en vriendenkring, spijtig genoeg ook jonge mensen uit mijn vrienden- en familiekring. Sommigen zijn “mooi” kunnen gaan, anderen niet. Ook dat is een deel van ’t leven, hoe pijnlijk ook.

     

    Weet je, even stilstaan, is nuttig, verrijkend, louterend,… Het is alsof je een lange reis maakt met een trein en in een stationnetje even afstapt. Je kijkt achterom, naar de stations die je al hebt gepasseerd, je kijkt vooruit naar de stations die je nog wil aandoen. En altijd stappen we weer op, maar elke keer weer wat rijker, elke keer weer wat rijper.