• Hoofdoeken verdelen SP.a

    hoofddoek’t Was gisteren duidelijk niet het avondje van Patrick Janssens. Eerst moest hij aan de gemeenteraad al zijn excuses aanbieden wegens zijn uitspraken in de Gazet van Antwerpen van vorige week zaterdag. (Zie post 16/2)

    Maar daarna stond er nog de motie van Groen! aan de agenda die een intrekking van het Antwerpse hoofddoekenverbod vroeg. Pijnlijk voor de SP.a vermits de neuzen daar niet in dezelfde richting staan. Denk maar aan de verwijten die oude krokodil Louis Tobback in de richting van Janssens stuurde. Ook het feit dat de fractie van de SP.a in Antwerpen bevolkt wordt door maar liefst 7 allochtonen doet ook al geen goed. En dan is er nog ene Fauzaya Talahoui die door haar partij Spirit steeds meer onder druk wordt gezet om tegen het hoofddoekenverbod te stemmen. Kortom, alle ingrediënten waren aanwezig voor een boeiend debat.

     

    Dat moeten de kopmannen in de Antwerpse meerderheid ook gedacht hebben. Er werd dan maar een gewiekst plan opgezet met de toekomstige gouverneur van Antwerpen, Cathy Berx in de hoofdrol. Berx vroeg het debat op basis van een artikel uit het reglement van de gemeenteraad te staken omdat het volgens haar in het verleden voldoende gevoerd was. Maar bij de stemming liep het helemaal mis. Een deel van de SP.a-fractie stemde tegen het sluiten van het debat. Een staking van stemmen van 22 tegen 22 was het gevolg en het debat diende verdergezet te worden. Paniek in de socialistische rangen. Er was immers geen plan B. Fractieleider Jo Vermeulen wist niet beter dan een schorsing van de raad te vragen om te overleggen. Zo maak je natuurlijk aan iedereen duidelijk dat er zich een kleine crisis ontwikkelt. Veel zure gezichten bij de socialisten toen ze tijdens hun overleg verplicht werden om tegen het voorstel van Groen! te stemmen. Maya Detiège, gekend voor haar viscerale haat tegen Janssens, weigerde zelfs te stemmen. Nahima Lanjri van de CD&V maakte zich vlug uit de voeten om maar niet te moeten stemmen. Moedig is anders.

     

    Maar het toont nog maar eens aan hoe de SP.a, maar ook de CD&V verdeeld is als het over dergelijke onderwerpen gaat. Maar ja, zeker Janssens oogst wat hij heeft gezaaid. Hij heeft wat populaire allochtonen op zijn lijst gezet in 2006 enkel om de allochtone gemeenschap als ordinair kiesvee te gebruiken en rekende er op dat de eventueel verkozen allochtonen zich zouden neerleggen bij zijn dictaten. Kortom: luisteren en smoel houden, is de lijfspreuk van Janssens als het over zijn fractie gaat. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Janssens wordt nu meer en meer gebeten door zijn eigen vlooien. Dat was gisteren meer dan duidelijk.

     

    P.s.: gebeten worden door de eigen vlooien is een courante Nederlandstalige uitdrukking.

  • www.criminaliteit.org

    crimisiteVandaag werd de site www.criminaliteit.org van het Vlaams Belang voorgesteld. Met dit initiatief willen we de doofpotpolitiek van het Antwerpse stadsbestuur en in het verlengde van Justitie en Binnenlandse Zaken aanklagen. Er wordt nauwelijks nog gecommuniceerd over dit probleem dat elke Vlaming in zijn dagelijks leven treft of dreigt te treffen. Het is zoals een kleuter die de handen voor de ogen slaat als hij of zij een angstaanjagende hond zien en denken dat als ze hem niet meer zien, de hond dan ook verdwenen is. Ook met criminaliteit is dat niet het geval. De overheid mag de ogen niet sluiten in de hoop dat het wel vanzelf weg zal gaan.

     

    Bovenal is het de bedoeling van de site om met een open vizier het debat over criminaliteit aan te gaan. Enkel met een open debat ontstaat de mogelijkheid om te komen tot een efficiënt beleid in de strijd tegen criminaliteit. Want zeg nu zelf, elke Vlaming heeft toch recht op veiligheid.

  • Doornzele begot

    DoornzeleHet leven zoals het is: moslimfundamentalisme en terroristische organisaties. We moeten eerlijk zijn, het moslimfundamentalisme en terroristische groeperingen zitten niet enkel in het Midden-Oosten, in Pakistan of Afghanistan. Het zit ook in het hart van het Westen. Al jaren weten we dat Brussel een van de draaischijven is voor moslimterroristen. Denken we maar aan de moordaanslag op Massoud, de Belgische passen van bepaalde zelfmoordterroristen, GIA,… Toch blijft het nieuws van vandaag is dan ook schokkend.

     

    Er werd een man in Marokko gearresteerd omdat hij volgens de plaatselijke autoriteiten de spil zou zijn van een moslimterreurorganisatie die vanuit ons land opereerde. De groep zou volgens de kranten zelfs banden hebben met Al-Qaeda. Aan de Marokkaanse autoriteiten heeft hij bekend dat hij zes moorden in dit land op zijn geweten heeft. De terreurgroep zou zich gefinancierd hebben door zware overvallen. De man woonde in Doornzele. “Waar?”, zal u zeggen? Inderdaad, Doornzele, een stille deelgemeente van Evergem in het Gentse Havengebied. Een gemeente die door de Oost-Vlamingen zou beschreven worden als het ‘Hol van Pluto’. Een kleine stille, landelijke boerengemeente. En vanuit dat gat wordt er een terreurorganisatie geleid. Hoe is het mogelijk?

     

    Het is allemaal beangstigend. Onze overheid moet eens dringend een efficiënt beleid op poten gaan zetten inzake de aanpak van terrorisme. Het kan toch niet dat terroristen hun moordplannen vanuit dit land organiseren. En dan nog vanuit een gemeente van een voorschort groot. Doornzele begot. Hoe weten ze het in godsnaam liggen?

  • Wapens op school

    LyceumWat nam ik zoal mee naar school behalve mijn boeken en schriften? Eens even kijken: in het lager waren dat zeker mijn “bikkels”, een tol en vooral niet te vergeten mijn dubbels van mijn voetbalstickers van Panini om met mijn vriendjes te ruilen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in het lager middelbaar nog steeds van die stickers spaarde. Wat nam ik zoal mee toen ik in het hoger middelbaar zat? Zonder twijfelen een boek kaarten. Nadat we onze boterhammekes hadden genuttigd, was het steeds kaarten geblazen tot de lessen weer begonnen. Kingen en wiezen waren onze geprefereerde spelletjes.

     

    Wat nemen ze nu zoal mee naar school? Wapens en drugs. Het is intriest wat er gisteren in een school in Antwerpen gebeurde. Een leerling werd er bij het buitengaan van de school door een ander gastje gewoon een mes in de rug gepland. Resultaat: een geperforeerde long. ’t Had erger kunnen zijn. Nog erger is het feit dat deze zaak al lang geen alleenstaand geval meer is. Denk bv. maar aan het incident in Gent afgelopen zomer.

     

    Voor mijn part kunnen ze tegen dergelijke zaken niet hard genoeg optreden. Plaats desnoods metaaldetectoren aan de schoolpoort. Wees als directeur niet te bevreesd om de politie in je school toe te laten. Laat ze de scholieren maar eens controleren op drug- en/of wapenbezit.

     

    En laten we vooral de opvoedende taak van de ouders niet vergeten. Ik mag er niet aan denken wat mijn vader zaliger, die een zeer rustig man was, met me zou hebben gedaan als ik op school nog maar betrapt zou zijn geweest met een wapen of met drugs. ’t Zou mijnen besten dag niet geweest zijn. Dus laten we ook de verantwoordelijkheid bij de ouders leggen. Kinderen die goed opgevoed zijn gaan niet gewapend naar school. Doen ze dat wel is het aan de overheid om ouders maar eens te laten voelen wat plichtsverzuim inzake opvoeding betekent. Neem hen hun kindergeld af. Mensen die niet de moeite doen om hun kinderen op te voeden hebben ook geen recht op een financiële tegemoetkoming voor de opvoeding vanwege de gemeenschap. De gemeenschap die door de daden van deze jongeren in haar wezen getroffen wordt, om het in de stijl van Emile Durkheim te zeggen.

     

    De problematiek neemt als maar toe. Een gespierde aanpak dringt zich op.

  • In moeilijkere omstandigheden en toch

    KosovaAfgelopen weekend riep het parlement van Kosova eenzijdig haar onafhankelijkheid uit. Een moedige beslissing van de omstandigheden zijn alles behalve makkelijk. Op internationaal vlak krijgen ze al onmiddellijk tegenwind van Rusland en Servië. Rusland heeft trouwens in de veiligheidsraad van de Verenigde Naties zijn afkeer uitgesproken tegen de erkenning van de onafhankelijke staat Kosova. Kosova is bovendien niet alleen een klein land (ongeveer anderhalf miljoen inwoners), het is ook nog eens straatarm en stelt economisch niet veel voor. Je kan je dan ook vragen stellen bij de overlevingskansen van een dergelijke staat. Maar toch,… Toch hebben ze het lef en de moed om hun onafhankelijkheid uit te roepen.

     

    Naar aanleiding van de regeringscrisis is ons land hebben de berichten in de internationale media meermaals aangetoond dat niemand een traan zou laten bij het verdwijnen van België. In internationale context lijkt een onafhankelijk Vlaanderen niet echt een probleem. Een onafhankelijk Vlaanderen kan perfect aantonen dat het een trouwe partner in Europa zou zijn. Over onze economische sterkte moeten we het ook niet hebben. Je moet al ziende blind zijn als je zou verklaren dat een onafhankelijk Vlaanderen economisch niet levensvatbaar is.

     

    De kaarten liggen voor Vlaanderen dus heel wat beter dan voor Kososva. Wat houdt ons dan in hemelsnaam tegen? Waarom laten we zonder morren 15 miljard euro van onze centen naar Wallonië vloeien? Waarom leggen onze politici zich met zoveel plezier plat op de buik voor de oekazes van de Franstaligen? Ze zouden beter een voorbeeld nemen aan de moed en het lef van de Kosovaren. Want van die aangekondigde staatshervorming komt er niets. Reynders wil er niets van weten tot na de verkiezingen van 2009, de CD&V beweegt hemel en aarde om de N-VA er van te overtuigen dat borrelnootjes kunnen omgetoverd worden in een vette vis. Erg en ergerlijk is het. Met enige jaloezie kijk ik naar die kleine staat in de Balkan.

  • De minachting van Janssens

    patrick_janssens“Weet je, het politieke spel in de gemeenteraad vormt vaak een grote hindernis om dingen te bereiken. Ik wil zeker niet pleiten voor de afschaffing er van, maar de zaken zouden wel sneller vooruit gaan.”

     

    Dit is geen citaat van een of andere fascist of neo-nazi. Neen, het zijn de diepste zielenroerselen die burgemeester Patrick Janssens vandaag in Gazet Van Antwerpen laat optekenen. Hij laat er nog snel even het zinnetje bij plaatsen dat hij de gemeenteraad niet wil afschaffen, kwestie van niet als ondemocratisch te worden uitgekreten.

     

    Maar hij meent wat hij zegt in het diepst van zijn hart. Nog nooit in mijn politiek leven ben ik een man tegengekomen die een dergelijke minachting tentoonspreidt voor de democratische instellingen in het algemeen en de wetgevende macht in het bijzonder. Die minachting toont hij bijvoorbeeld in het Vlaams Parlement, waar hij enkel op woensdagnamiddag op post is om te komen stemmen. Tuurlijk, want in het Vlaams Parlement wordt een deel van je parlementaire vergoeding ingehouden als je niet stemt. Voor de rest zie je hem daar niet. Hij is er dus enkel en alleen voor zijn pree.

     

    Maar ook in de gemeenteraad, de wetgevende macht op lokaal niveau zullen we zeggen, kan hij zijn minachting niet verbergen. Hij vindt een gemeenteraad vervelend en lastign, haat het als er vragen worden gesteld of opmerkingen worden gemaakt en bekijkt de raadszittingen als het noodzakelijke kwaad. Met de nadruk op kwaad. Janssens zou veel liever zijn goesting doen, zonder dat hij verantwoording heeft af te leggen aan die in zijn ogen saaie en lastige gemeenteraad. Gelukkig is dat niet het geval. Voorlopig toch niet, want de burgemeester doet er alles aan om in de mate van het mogelijke de gemeenteraad te zoveel mogelijk bevoegdheden te ontfutselen.

     

    De vraag die je je dan terecht moet stellen is: Wie zijn in Vlaanderen nu eigenlijk de on- en anti-democraten?

  • Dit moet België zijn

    ErdalJe kan het niet geloven. In de politiek zegt men al eens dat een week een eeuwigheid is. Blijkbaar is dat bij de magistratuur ook zo. Een week geleden werd voormalig commissaris van politie Bart Debie veroordeeld tot vier jaar cel, waarvan één jaar effectief. Tevens werd Bart ook nog eens voor vijf jaar uit zijn rechten gezet. Kwestie dat Bart als Antwerps gemeenteraadslid geen lastige vragen meer zou kunnen stellen. En waarom kreeg Bart die straf? Omdat hij de Antwerpse criminaliteit te hardhandig zou hebben aangepakt. Volgens de rechter waren de criminelen onschuldige slachtoffers. Je kan vandaag op de site van Bart Debie lezen hoe onschuldig ze wel zijn.

     

    Gisteren, net een week na het arrest-Debie, wordt voor datzelfde Antwerpse Hof van Beroep het DHKP-C-proces overgedaan. DHKP-C is een terroristische organisatie die in Turkije verantwoordelijk is voor ongeveer 300 terroristische aanslagen. Bij ons is de organisatie beter bekend door haar kopvrouw Fehriye Erdal. U weet wel, de vrouw die de staatsveiligheid belachelijk maakte door te ontsnappen. Ze is nog steeds voortvluchtig en onttrok zich dus aan het oordeel van het gerecht.

     

    De dames en heren die gisteren terecht stonden werden in de vorige processen reeds tot zware straffen veroordeeld. In het appartement waar de meesten werden opgepakt werden valse passen, wapens, springstoffen en ontstekingsmechanismen gevonden. Niet onmiddellijk materiaal dat je nodig hebt voor een verjaardagsfeestje. Erdal zelf wordt in Turkije nog steeds verdacht van medeplichtigheid aan moord op drie zakenlui. Dat ze voortvluchtig is, is niet onmiddellijk een aanwijzing van haar onschuld.

     

    Wel, het gros van die groep  wordt gewoon vrijgesproken. Een deeltje ervan krijgt straffen met uitstel (wat de facto betekent: Stoute jongen, nooit meer doen of volgende keer vlieg je in de hoek) en ook Erdal zelf krijgt twee jaar met uistel.

     

    Het is een groot verschil in strafmaat in amper een week tijd. Dit moet België zijn. Het kan niet anders. Onze naam als terrorismebestrijders is voor de internationale publieke opinie alweer gemaakt. Zouden ze bij het Antwerpse Hof van Beroep nu werkelijk met twee maten en twee gewichten werken? Of is dit keer een bepaald iemand vergeten langs het Hof te gaan om strengere straffen te eisen?

  • Prof. Torfs heeft gelijk

    algemene ontwikkelingHet kan wat “dikkenekkig” overkomen (het is nochtans niet de bedoeling), maar ik vind dat professor Rik Torfs gelijk heeft met zijn – ok, het was wel wat provocatief, maar ook heerlijk ironisch – stukje onder de titel “Een godgeleerd meisje”.

    Dat sommige studenten hem nu hekelen, is onterecht. Is Torfs ouderwets omdat hij blijkbaar heimwee heeft naar een tijd dat mensen nog een algemene ontwikkeling hadden? Is Torfs een zaag omdat hij zich verzet tegen een mentaliteit van ‘we moeten niets kennen, want we vinden het wel via Google, Yahoo of andere internetkanalen’? Neen, professor Torfs heeft gelijk. En dat heeft niets te maken met een meerderwaardigheidsgevoel, met elitarisme of dergelijke meer? Het heeft niets arrogants of betweterig. Je kan er gewoon niet om heen dat we steeds meer geconfronteerd worden met een hele generatie van niet-onverstandige maar wel oppervlakkige mensen. En die oppervlakkigheid vertaalt zich evenzeer in de beperkte betrokkenheid van die mensen voor de samenleving waarin ze leven.

    Moeten we terug een generatie kweken zoals die van mijn vader zaliger die hele stukken Shakespeare uit het hoofd kende (en bleef kennen)? Neen, maar een minimumbasiskennis is nodig, want dat leidt tot een minimum interesse voor wat er in onze samenleving en daarbuiten gebeurt. De meeste jongeren die afstuderen aan de universiteit vinden zichzelf intellectueel. Ze maken ook veel kans om belangrijke posities zowel in onze samenleving, zowel in het bedrijfsleven, politiek, magistratuur,… in te nemen. Is onze samenleving gebaat met vakidioten, met mensen die met oogkleppen oplopen en enkel geïnteresseerd zijn in hun beperkte vakdomein? Ik dacht van niet.

    Vele jongeren die de kans krijgen om hun universitaire studies te voleindigen, beseffen onvoldoende dat dit een voorrecht is. Een voorrecht waarvoor de hele samenleving van advocaat tot straatveger, van dokter tot de man of vrouw die in de Aldi de voorraden aanvult, mee betaalt, veel betaalt. De samenleving investeert zwaar in die bevoorrechten. Een beetje dankbaarheid vertaald in een grotere interesse in de samenleving en wereld waarin ze leven, een beetje meer betrokkenheid is dan ook op zijn plaats.