• Leterme legt voor BHV voor de tweede keer een parlement stil

    Splits BHVVoor de tweede keer in de parlementaire geschiedenis (Dedecker is dus fout) legt de problematiek over BHV een parlement stil. Allez, Leterme doet dit.

     

    Leterme heeft ervaring in die zaken. Toen BHV een eerste keer in de Kamer strandde, wilde Leterme, toen minister-president van Vlaanderen, ook niet naar het Vlaams Parlement komen om tekst en uitleg te verschaffen. Het Vlaams Parlement werd gewoon gesloten. Vlaams Belang heeft toen nog actie gevoerd aan de gesloten deuren van het Vlaams Parlement. Nu heeft Leterme nog eens een meerderheid overtuigd om deze daad van enkele jaren geleden te herhalen.

     

    Dit keer is de Kamer van Volksvertegenwoordigers het slachtoffer. We hebben al heel wat mensen met een grote minachting voor de parlementaire instellingen gekend. Dehaene was er een van. Te laat komen als hij geïnterpelleerd werd, boertig de volksvertegenwoordigers van antwoord dienen,… Maar Dehaene heeft nooit druk op de meerderheid gezet om het parlement te sluiten. Leterme draait daar zijn hand niet voor om. Ik vraag me af hoeveel keer hij deze dictatoriale daad nog gaat herhalen. Zou hij de ambitie hebben om de parlementaire instellingen definitief te sluiten? Dat in minachting voor het Parlement zelfs iemand als  Dehaene voor Leterme moet onderdoen, zegt veel over Leterme.

  • De Poorters van Babel

    KalifaatIn dit stukje had ik het al over de gouden pen van Jef Elbers. Wel, afgelopen woensdag werd een van de pennenvruchten van Elbers voorgesteld. Een schitterend boek luisterend naar de titel “De Poorters van Babel. Het kalifaat van Knokke”. Ik heb het genoegen gehad het reeds te kunnen lezen. Een echte aanrader.

     

    Je zou kunnen zeggen dat het een soort geactualiseerde versie van “Le camp de saints” van Jean Raspail is, maar dan zouden we dit werk oneer aandoen. Het is immers een typisch Elberswerk geworden. Het leest als een scenario van een film en zit vol spitsvondige en grappige verwijzingen naar onze huidige samenleving.

     

    Wie meer over het boek wil lezen of het wil bestellen, kan hier terecht. Voor een interview met de auteur hier. Elbers zou ook Elbers niet zijn als het boek niet op een originele manier zou zijn voorgesteld. Wie nog niet genoeg heeft kan hier  voor een beeldverslag van de voorstelling terecht.

  • Quid N-VA?

    De Wever De “Quid N-VA?” van Jean-Luc Dehaene is weer aan de orde. De Franstalige partijvoorzitters hebben gisteren beslist geen nieuwe vertragingsmanoeuvres meer uit te voeren in het splitsingsdossier van Brussel-Halle-Vilvoorde. Goed nieuws zou u denken? Think again, zeggen de Engelsen. De Franstaligen gaan conform het advies van de Senaat en conform het voorstel van Bijzondere Wet (de borrelnootjes) vol voor de onderhandelde oplossing. Voor de goede lezer,… De Franstaligen willen een prijs betaald zien voor de splitsing.

     

    Reactie van de CD&V? Interim-voorzitter Wouter Beke sluit een onderhandelde oplossing – lees een prijs betalen – niet uit. Deze stelling gaat flagrant in tegen het Vlaams Regeerakkoord waarin de onverwijlde en zelfs onmiddellijke splitsing van BHV stond ingeschreven en waarbij gesteld werd dat er daarvoor geen enkele prijs mocht betaald worden. Logisch ook, de splitsing van BHV is gewoon nodig vanwege het arrest van het Grondwettelijk Hof. Voor het uitvoeren van een gerechtelijke uitspraak van het hoogste rechtscollege moet geen prijs betaald worden. Maar de CD&V is nu eenmaal altijd de CVP gebleven. De prijs komt er dus aan. Het is alleen nog afwachten hoe hoog die zal zijn.

     

    Nu de CD&V vol gaat voor voor de “onderhandelde” en dus betalende oplossing, is het uitkijken naar wat de N-VA gaat doen. Gaan ze nu bewijzen dat ze een Vlaams-nationale partij zijn? Gaan ze het kartel verlaten? Gaan ze het Vlaams Belang steunen om het in de commissie goedgekeurde wetsvoorstel eindelijk in de plenaire van de Kamer te krijgen? We zullen zien, zei de blinde. De dag van de waarheid gaat er voor de N-VA nog sneller zijn dan gedacht. Het gaat dus niet tot 15 juli duren.

  • Vlaanderen kleurt geel-zwart

    FDW en BVVandaag stelde Vlaams Belang zijn een nieuwe campagne voor. Een campagne met als symbool de VL. VL voor Vlaanderen, maar ook voor veiligheid en identiteit. Met deze campagne schuiven we duidelijk het onafhankelijke Vlaanderen als alternatief naar voor. Hét alternatief voor het communautaire geklungel van het jongste jaar. Met deze campagne zal Vlaams Belang aan alle Vlaamse gezinnen een Vlaamse Leeuwenvlag aanbieden. Ook zijn er zelfklevers te verkrijgen, sleutelhangers, balpennen,… Allemaal in geel en zwart. Vlaanderen moet het komende jaar geel en zwart kleuren. Niet alleen in het straatbeeld, maar evenzeer in de geesten en de harten van de mensen.

     

    Tevens trekken we hiermee de verkiezingscampagne voor 2009 op gang. Te vroeg? Neen, we gebruiken deze tijd om het onderscheid duidelijk te maken tussen het Vlaams Belang en al de rest. Paars werd bij de verkiezingen van 2007 duidelijk afgestraft, maar het huidige beleid slaagt er niet in het verschil te maken. Van een krachtdadig beleid vanwege Leterme en co is geen sprake. Of om het met de woorden van de voorzitter te zeggen: “De regering-Leterme slaagt er niet eens in een deuk in een pakje boter te slaan.”

     

    In het kader van de start van de verkiezingscampagne werden ook de provinciale lijsttrekkers bekend gemaakt voor de verkiezingen van juni 2009. Wij in Antwerpen hebben de eer terug de campagnestrijd aan te vatten met Filip Dewinter als lijsttrekker. Wie denkt dat het Vlaams Belang op de terugweg is – zoals bepaalde journalisten – denken beter nog eens twee keer na.

     

    Voor wie hebbedingen (ik vind dat een immens mooier woord dan gadget) van de VL-campagne wil bestellen, kan hier terecht.

  • Frank Vanheckes onschendbaarheid opgeheven? Who’s next?

    Frank vanheckeHet wordt als maar gekker. Als de traditionele partijen in dit land hun zin krijgen, verliest onze voormalige voorzitter Frank Vanhecke zijn politieke rechten en dus ook zijn mandaat als Europees Parlementslid wegens inbreuken op de racismewetgeving.

     

    Wat is er aan de hand? In 2005 verscheen er in een lokaal blad van het Vlaams Belang een artikel waarin gesteld werd dat allochtonen daders waren van vadndalisme, meer bepaald grafschennis. Achteraf bleek dat niet waar te zijn, waarop onze partij in Sint-Niklaas onmiddellijk een rechtzetting publiceerde en in alle brievenbussen van Sint-Niklaas liet bezorgen. Toch hield de burgemeester van Sint-Niklaas Freddy Willockx (SP) er aan een klacht wegens racisme in te dienen tegen het Vlaams Belang.

     

    Nu, drie jaar later, heeft de minister van Justitie Jo Vandeurzen van de CD&V aan het Europees Parlement gevraagd de parlementaire onschendbaarheid van Vanhecke op te heffen. En met spoed! Een opmerkelijk feit, want Frank was weliswaar verantwoordelijk uitgever van het bewuste blad, maar de auteur van het artikel heeft zich destijds spontaan bij het parket gaan aanbieden om de nodige tekst en uitleg te geven.

     

    Het is dan ook duidelijk wat de bedoeling is. Destijds werd de wet – zoals zo vaak – aangepast om niet alleen het Vlaams Belang te pakken, maar ook de kopstukken van de partij monddood te maken. Frank Vanhecke heeft nu de ‘eer’ om als ‘testcase’ te dienen. Ge moogt gerust zijn,… Als het politieke establishment er nu in slaagt Frank Vanhecke veroordeeld te krijgen en dus zijn politieke rechten af te nemen, zullen er nog velen volgen. Gerolf Annemans, Bruno Valkeniers en Filip Dewinter zullen de volgende zijn. Het establishment heeft gezien dat de veroordeling van het Vlaams Blok ons en ons gedachtegoed niet kapot heeft gekregen. Dus gaan ze nu maar achter onze kopstukken aan.

     

    Het zegt veel over de CD&V en de Vlaamse partijen als een man als Jo Vandeurzen zich zonder morren voor de kar van de PS laat spannen. En, beste lezer, vergis u niet. Het is niet alleen om het Vlaams Belang te doen. Iedereen die zich schaart achter de idee van Vlaamse onafhankelijkheid of zelfs achter de idee van meer Vlaamse autonomie moet er aan geloven. Vandaag is nog steeds het Vlaams Belang aan de beurt, morgen is het Bart De Wever en zijn hele N-VA. En als het Francofone establishment, als de Brusselse salons, daarmee klaar zijn, volgen de Vlaamsgezinde CD&V-ers en ga zo maar door. Vandeurzen schakelt zich dus in een tactiek in waarbij elke Vlaamsgezindheid, elke Vlaamsvoelendheid gecriminaliseerd wordt. Van Deurzen schakelt zich dus niet alleen in de moordpoging op het Vlaams Belang in, hij zal medeplichtig zijn aan de moord op de N-VA en een groot deel van zijn eigen partij.

     

    Maar ze onderschatten de zaak. De Vlaamse onafhankelijkheidsidee is doorgedrongen in brede lagen van de bevolking. Het is doorgedrongen bij de arbeiders en bij de bedienden, bij werknemers en werkgevers, bij de straatkeerders en bij de goed betaalde CEO’s. Kortom, de Ierse onafhankelijkheidsstrijder Bobby Sands heeft gelijk: “They may kill the revolutionary, but never the revolution.” Voor elke Frank Vanhecke, Filip Dewinter of Gerolf Annemans die ze neerhalen, zullen er tien nieuwe Frank Vanheckes, tien nieuwe Gerolf Annemansen, tien nieuwe Filip Dewinters opstaan. Het idee is verspreid en dat zullen ze niet kapot krijgen. De Brusselse salons maken de fout het aantal Vlaams Belangers te tellen. Ze zouden beter de hen nog resterende dagen aan de macht tellen.

  • Jeugdsentiment

    MerlinaGisteren werd een DVD-box, zoals dat pleegt te heten, op de markt gebracht met de afleveringen van de tv-serie Merlina. Ge moogt gerust zijn dat ik die op de kop ga tikken. Merlina is puur jeugdsentiment. Toen ik klein was, was ik echt fan van die televisieserie. Het kon toen ook moeilijk anders. Het aanbod voor kinderen op tv was toen eerder beperkt te noemen. Vandaag de dag kan je de hele dag kinderprogramma’s kijken. Met als gevolg dat je kinderen soms van voor die lichtbak moet wegsleuren. Vaak met de nodige discussies en trillende lippen als gevolg. Ik vraag me dan ook wat de pedagogische waarde is van kinderen een aanbod aan te reiken waardoor ze een hele dag voor televisie kunnen hangen, maar soit dat is stof voor een andere discussie.

     

    Merlina dus. Terwijl een nostalgische bui zich van mij meester maakt denk ik met een glimlach op het gelaat terug aan Pol die zich zelf een dosis met de parafix toedient, Napoleon die zijn uitvindingen uittest op Pol en er van uitgaat dat elke uitvinding “tiptop in orde” is. Of ik denk aan Pol die vals speelt bij een partijtje Stratego met An. En aan Sardonis, wat een schitterende figuur in die serie. Ach, heerlijke televisie. Als ik vandaag al eens met mijn kinderen naar Mega Mindy kijk, moet ik ook altijd aan Merlina denken. De verhaallijn, de stijl, het is duidelijk dat Merlina als basis heeft gediend. Of zoals Lea Couzin (Merlina zelve) het formuleert in Het Laatste Nieuws: “Ze zeggen dat Merlina de voorloper van Mega Mindy is. Maar eigenlijk is Mindy de achterloper van Merlina.”

     

    En aan wie hebben we zoveel plezier te danken? Aan Dick Durver, de schrijver van Merlina en van Postbus X en Mik, Mak en Mon en van zoveel anders. Ik betreur het dan ook zeer dat Dick Durver naar aanleiding van het uitbrengen van de DVD-box eigenlijk niet aan bod komt. Misschien kunnen we ons wel een oordeel vormen hoe dat komt. Immers, pas enkele jaren later zou ik vernemen wie die Dick Durver eigenlijk is. (Nog later vernam ik zelf dat een van de handlangers van Sardonis nog Senator is geweest. Een glansrol van die man.) Ik had ook het voorrecht de man achter dat pseudoniem, Jef Elbers, verschillende keren te mogen ontmoeten. Een schitterend verteller en met een ‘pen van goud’ waaruit hij de meest schitterende verhalen, liedjesteksten en zo veel meer kon laten vloeien. Nu ik er aan denk, ik heb Jef eigenlijk nooit bedankt voor zoveel plezier in mijn kindertijd. Eigenlijk zou ik dat dringend eens moeten doen.

  • “Wie niet horen wil, moet voelen”

    busAllez, nog maar eens een ernstig incident op een bus van De Lijn in Antwerpen. Dergelijke incidenten zijn wekelijkse zo niet dagelijkse kost. Maar soms met zeer zware gevolgen, denk maar aan de moord op Guido De Moor. Dinsdag was het aan het Astridplein weer zo ver. Daar kwam op de bus een politieagent in burger tussen toen drie jongeren (Zijn er lezers die het nodig vinden dat ik vermeld of het om allochtone of autochtone daders gaat?) een busreiziger klappen toedienden. De man stelde zich voor als politieagent, maar dat weerhield de jongeren niet om de man dusdanig toe te takelen dat hij in kritieke toestand naar het ziekenhuis diende gevoerd te worden.

     

    Kan je het je voorstellen? Ze kloppen gewoon een politieagent in elkaar. We zijn intussen zelfs zo ver dat de regels van de chauffeurs bepalen dat ze onder geen enkel beding hun kooi (ja, tegenwoordig moeten die zich voor hun eigen veiligheid opsluiten) mogen verlaten om bij incidenten tussen te komen. Weliswaar een goede regel in het kader van de veiligheid van de chauffeurs, want het werd dinsdag maar eens duidelijk dat dat crapuul niets of niemand ontziet, maar zeg nu zelf: hoe ver zijn we intussen al gekomen?

     

    Ik heb als jongere altijd met de tram gereden en de “wattman” zat toen niet in een kooi. En o wee, als ge u niet gedroeg op den tram. Dan kwam de tram tot stilstand en kwam de wattman naar achter om u de levieten te lezen. En dan was het uwen beste dag niet, zenne. Als die dat vandaag zou doen, riskeert hij of zij zijn of haar leven. In wat voor een samenleving leven we eigenlijk?

     

    Het uitschot dat zulke daden stelt, moet gewoon keihard aangepakt worden. Ik hoorde het een buschauffeur vanmorgen op Radio 1 nog zeggen:”Geen pamperpolitiek meer. Wie niet horen wil moet voelen!” Een oude stelregel die altijd heeft gewerkt, dus waarom vandaag niet meer? Laat ze het maar eens goed voelen. Zachte heelmeesters maken immers stinkende wonden. Alweer een oud gezegde, maar o zo actueel.

  • Voorzichtig met gewelddadige computergames

    gewelddadige gamesSteeds meer lees je allerhande wetenschappelijke studies over de relatie tussen het spelen van gewelddadige computergames en agressief gedrag van jongeren in onze samenleving. Vandaag kon ik terzake dit artikel lezen op de website van Het Laatste Nieuws.

     

    Dit is natuurlijk geen nieuw gegeven. Het Vlaams Belang heeft al meermaals dit probleem aan de kaak gesteld in het Vlaams Parlement o.m door interpellaties van Filip Dewinter. We moeten natuurlijk niet paniekerig reageren, zelfs niet als we met dergelijke onderzoeksresultaten geconfronteerd worden. Paniek is steeds een slechte raadgever. Maar de resultaten van dergelijke studies tonen aan dat er zich wel degelijk een probleem stelt. Het is dan ook hoog tijd dat er een degelijke en billijke regelgeving terzake wordt opgesteld. Op dit moment zijn soms zeer extreme gewelddadige games gewoon vrij te koop. Kleine kinderen tot minder kleine jongeren kunnen dergelijke games aanschaffen. En we weten nu dat deze games naargelang de leeftijdscategorie van de spelers schadelijk kunnen zijn in de ontwikkeling van kinderen en kunnen resulteren in agressieve gedragingen.

     

    Betekent dit nu dat we een verbod willen op dergelijke games? Geenszins, maar we moeten wel perceptief blijven voor de wetenschappelijke bevindingen terzake. Sommige games zijn echt niet geschikt voor kinderen en kunnen kwalijke gevolgen hebben. Dat is genoegzaam bewezen. Daarom dat we een pleidooi houden om, in vergelijking met andere landen, de gewelddadige spelletjes niet te verbieden, maar wel een keuringscommissie in het leven te roepen die games zal ‘labelen’ en een regelgeving die de “labels” afdwingbaar maakt. In die zin heeft Filip Dewinter een Voorstel van Resolutie ingediend in het Vlaams Parlement. Dit voorstel kan je hier lezen. Zoals je ziet is het geen voorstel van verbod of censuur, maar wel een redelijk en billijk voorstel in het belang van kinderen en jongeren.