• Geweld tegen politie is aanslag tegen de samenleving

    politieNaar aanleiding van twee ernstige gevallen van geweldplegingen tegenover politieagenten in Brussel, konden we vernemen dat het aantal geweldplegingen tegenover politiemensen dan wel min of meer status quo blijft, maar dat het geweld wel significant ruwer en harder is geworden.

     

    Uit de statistieken van de federale politie blijkt dat federale agenten in 2006 maar liefst 959 dagen werkonbekwaam waren na 140 gewelddaden tegen hun persoon terwijl dat in 2007 reeds gaat om 1.186 dagen arbeidsongeschiktheid na 132 gevallen van geweldpleging. Dat is dus een stijging van ongeveer 25%.

     

    Nu, geweld is sowieso altijd verwerpelijk. Maar geweld op politiemensen lijkt me nog een verzwarende omstandigheid. Doorheen de geschiedenis van Europa hebben, heeft de bevolking het recht op het dragen van wapens om zich te verdedigen tegen allerlei crapuul overgedragen aan de overheid. Daarover bestaat een breed draagvlak in de samenleving. (Hoewel dat draagvlak verkleint naarmate justitie (niet de politie) steeds meer onbekwaam lijkt om gangsters keihard aan te pakken, maar dat is een andere discussie). Het is dus sinds jaar en dag zo dat de overheid, in casu de politie, moet instaan voor de handhaving van de openbare orde in onze samenleving.

     

    Vandaar dat ik van mening ben dat iemand die geweld pleegt, een aanslag pleegt ten aanzien van politiemensen eigenlijk een aanslag pleegt tegen de samenleving. En dan moet de samenleving in opstand komen en de daders straffen. Hard straffen. (Een beetje zoals de Franse socioloog Emile Durkheim het destijds beschreef).

     

    Ik ben ook eens nieuwsgierig hoe de situatie in Antwerpen is. Vandaar dat ik ter zake een schriftelijke vraag heb ingestuurd aan de burgemeester. Maar als ik de politiemensen in ’t stad hoor, zal dat allesbehalve rooskleuriger zijn. En als dat zo is, dringen er zich wel degelijk extra maatregelen op.

  • De mandatenlijst en de keuzes van ATV

    stadhuisSinds donderdag jongstleden is er heel wat te doen rond het indienen van de mandatenlijst en de vermogensaangifte van politici bij het Rekenhof. (allez, grote jongens als parlementsleden, burgemeesters, schepenen, leden van de deputatie,… Dit klein gemeenteraadslid moet zo’n aangifte immers niet doen, tenzij ik belangrijke bestuursmandaten zou bekleden. Quod non.)

     

    En elk jaar is het van ’t zelfde. Een deel politici is ter goeder trouw, maar is het botweg vergeten of je hebt er die het gewoon steevast weigeren in te dienen (om welke reden dan ook).

     

    Wat ik me afvraag is hoe de media daar mee omgaan? De lijst is lang en dus moet er een keuze gemaakt worden over welke politici het voorrecht hebben als voorbeeld van overtreders te dienen. Op ATV was dat de brave Willem-Frederik Schiltz en collega Nahima Lanjri. Waarom net die twee? Waarom niet Claude Marinower of Freya Piryns? Ook zij zijn niet in orde. Of ons aller Tanja Smit, Eva Mangelschots of Johan Peeters? Of laten we eens naar mijn district Hoboken gaan. Waar is de aangifte van Kathelijne Toen? (allemaal te vinden in het Staatsblad van 14/08/08) Dus waarom net die twee? Er was keuze te over. Over de partijgrenzen heen. Waarom dan geen voorbeeld nemen uit een partij die met het meeste leden op de “zwarte lijst” aanwezig zijn? Enfin, ik ga er niet van wakker liggen.

     

    Maar ik vraag me nog iets af. Volgens artikel 70 §4 van het gemeentedecreet moeten de leden van het college hun mandatenlijst aan de gemeenteraad bekend maken. Ik ben daar nu reeds enkele maanden achter aan het vragen. Eerst bij de burgemeester (maart-april als ik me niet vergis), maar toen werd ik afgescheept met het antwoord dat er een interpretatieprobleem was. Dan maar de vraag door een kameraad laten stellen in het Vlaams Parlement om minister Keulen het interpretatieprobleem te laten oplossen. Ik moest volgens Keulen bij de stadssecretaris zijn. Daar vroeg ik de lijst in mei. Liet een maand geleden nog eens navragen hoe het nu zat en vorige week heb ik nog eens een “rappel” gestuurd naar de stadssecretaris. Maar ik heb de lijst nog steeds niet in mijn bezit. De stadssecretaris laat me nu weten dat ik de lijst eind volgende week ga krijgen. We zullen zien zei de blinde. Maar het is toch raar dat dat allemaal zo lang duurt? Zou er een probleem zijn? Zouden ze voor een of andere reden gewacht hebben op de publicatie in het staatsblad? Zo ja ,waarom? Wordt nog vervolgd. ;-)

  • De laatste held

    rickdeleeuwDe zomermaanden – de politiek draait dan op een lager toerental – zijn voor mij steevast een periode om wat lectuur in te halen. Op dit moment ben ik bezig aan de jongste pennenvrucht van Pat Buchanan (daarover later misschien nog wel meer). Maar ik lees uiteraard ook met veel plezier het wat men noemt “luchtigere genre”.

     

    Zo heb ik recent het boek “De Laatste Held” van Rick De Leeuw gelezen. Ik vind De Leeuw trouwens een schitterend figuur. Deze intelligente Noorderbuur heeft de jongste tijd meer succes op de Vlaamse televisie dan in Nederland. Maar ik had vroeger reeds bewondering voor De Leeuw als frontman van de “Tröckener Kecks”.  Zo vond ik en vind ik nog steeds de songteksten van De Leeuw en de “Kecks” beter dan die van hun toenmalige grote concurrent “The Scene”.

     

    Ook het boek “De laatste held”, dat al dateert van 2000, vond ik prachtig. Het is geen literair meesterwerk, maar ik denk ook niet dat dat De Leeuws ambitie was, maar het is origineel opgevat en vlot geschreven. Het is een semi-autobiografisch werk waarbij het hoofdfiguur Richard Koning, het heeft over zijn liefde voor het voetbal, zijn leven op de kostschool, zijn problemen thuis en zijn denkbeeldige relatie met Johan Cruyff. En hoe die Richard Koning zijn droom om ooit bij Ajax te spelen opgeeft om zich op de muziek te storten.

     

    Los van het feit dat bepaalde zaken, nl. de bezetenheid als jonge gast van voetbal, voor mij zeer herkenbaar zijn, is het gewoon een mooi en ontspannend boek. Het leest vlot en is plezant geschreven. Op sommige momenten zelfs tragi-komisch. Het heeft alleszins het respect dat ik voor een figuur als Rick De Leeuw heb, doen toenemen.

  • Hopelijk had Jean-Marie Dedecker een neut teveel op

    jm_dedeckerDe lezers van deze blog weten dat ik niet de gewoonte heb om kritiek te geven op LDD. Integendeel zelfs. Maar bij het lezen van een interview met de leider van Lijst Dedecker (LDD), Jean-Marie himself in Le Soir heb ik toch even moeten slikken. Een paar keer zelfs.

     

    Dedecker, in normale doen redelijk onwrikbaar, moet wel in een heel toegefelijke bui zijn geweest toen hij het interview gaf. Zo laat hij weten dat hij met zijn partij bereid is Brussel en de Vlaamse Rand over te laten aan de Franstaligen. Noem het een uitverkoop. Hij lijkt wel een typisch Belgisch staatsman (en dat is geen compliment)  als hij in het interview wat oplossingen voor de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde aanreikt. Hij is zeer vrijgevig voor de Franstaligen, meer bepaald voor de MR. Hij stelt letterlijk: "Met 50.000 kiezers levert Halle-Vilvoorde de MR twee zetels op. Bij een splitsing moet er een compensatie gevonden worden voor Reynders". Zo, zo, Jean-Marie, moeten er compensaties zijn voor de splitsing van BHV? Ik moet LDD er toch eens opwijzen dat de splitsing van dat kiesarrondissement er moet komen op basis van een arrest van het Grondwettelijk Hof. Met andere woorden moeten er volgens LDD voor de uitvoering en het respecteren van de wetten in het algemeen en van de grondwet in het bijzonder, compensaties gegeven worden. Rare denkpiste, hoor.

     

    Maar ’t wordt nog beter. De sleutel tot een oplossing voor BHV ligt volgens Dedecker in Brussel. "Het is abnormaal dat de 60.000 Vlaamse kiezers 17 zetels en de helft van de ministers waard zijn in het Brussels gewest. Dat is antidemocratisch", meent Dedecker. Als voorbeeld geeft hij dan het lange ministerschap van Chabert, kwestie van appelen met citroenen te vergelijken. LDD wil dus de vertegenwoordiging van de Vlamingen in Brussel ter discussie stellen en te grabbel gooien. Dit komt in de praktijk overeen met het creëren van een eentalig Franstalig Brussel en het de facto buiten Vlaanderen plaatsen van onze hoofdstad.

     

    Ik hoop uit de grond van mijn hart voor Dedecker dat hij een neut teveel op had, toen hij het interview gaf. Of dat hij gewoon een slechte dag had, of dat ze hem verkeerd begrepen en geciteerd hebben,... Want dit staat toch wel erg haaks op eerder ingenomen standpunten van LDD. Wat moet Boudewijn Bouckaert hier allemaal niet van denken, zeg?