• In de diepvriezer

    diepvriezerVandaag staan de kranten vol over de onderhandelingsnota die Kris Peeters aan de toekomstige meerderheidspartijen heeft bezorgd. Belangrijke vaststelling: de staatshervorming gaat de diepvriezer in.

     

    Gisteren had ik het in mijn stukje nog over het feit dat de toekomstige meerderheidspartijen doordrongen moeten zijn van het feit dat de kiezer op 7 juni jongstleden voor meer Vlaanderen hebben gestemd. Quod non. In de onderhandelingsnota van Peeters staat dat de terechte eisen voor een voor Vlaanderen broodnodige staatshervorming op de agenda van het Overlegcomité (de vergadering met alle regeringen die ons land rijk is) wordt geplaatst. Daar zal er getoetst worden of de Franstaligen eventueel zin hebben in een staatshervorming. In deze is het Overlegcomité niets meer dan een diepvriezer waarin de staatshervorming voor lange tijd diepgevroren zal blijven.

     

    Wat is er nog over van de verkiezingsbeloftes en vooral waar zijn er nog sporen van het assertieve Vlaamse beleid ten aanzien van de federale overheid dat na de verkiezingen werd aangekondigd? Als we de jongste jaren in de politiek er één belangrijke evolutie kennen, is het wel dat verkiezingsbeloftes steeds sneller en sneller worden ingeslikt. Dit keer waren er amper 10 dagen voor nodig.

  • Is de oude Volksunie terug of is de ‘nouveau VU arrivé’?

    SchiltzEr worden door politieke analisten tientallen bladzijden neergepend over de betekenis van de overwinning van de N-VA. Knack pakt vandaag uit met ettelijke bladzijden ondermeer met de titel ‘Le nouveau VU est arrivé’. Het valt nog af te wachten. Misschien stellen we binnen een paar weken – als er een Vlaams regeerakkoord is – vast dat de oude VU terug is. Laten we hopen van niet.

     

    De politieke analisten putten zich intussen uit in het poneren van redenen waarom het Vlaams Belang kiezers heeft verloren aan de N-VA. Volgens Eric Defoort ligt het aan de boutade van Filip Dewinter: “Waar is de poen van uw pensioen, in de pocket van Mohammed.” Onzin natuurlijk. Want iedereen die het Vlaams Belang en vroeger het Vlaams Blok kent of er een intellectueel eerlijke uitspraak wil over doen, weet wel beter. Het Vlaams Belang is een échte Vlaams-nationale partij. En wat betekent dit? Het Vlaams Belang gaat – nog steeds als enige partij in dit land – voluit voor de Vlaamse onafhankelijkheid. Niets meer, maar zeker niets minder. Maar een nationalistische partij gaat niet alleen voor een bepaalde staatsstructuur, maar komt in de eerste plaats op voor haar volk en voor het behoud en de verdediging van de identiteit van dat volk. En wanneer die identiteit bedreigd wordt, bv. door de toenemende islamisering van onze samenleving, komt een nationalist daar tegen in opstand.

     

    Hebben we ons dan – om het maar even makkelijk uit te drukken – op ‘Vlaams’ gebied laten voorbijsteken door de N-VA? Als men eerlijk is, moet men ook die vraag negatief beantwoorden. Wat was immers een van de kernpunten in de N-VA-campagne? Een eigen Vlaamse kinderbijslag. Geen slecht punt, maar een punt dat in het niets verbleekt t.o.v. het Vlaams regeerakkoord van 2004, waarin er door VLD, CD&V, N-VA en SP.a heel wat straffere eisen werden geformuleerd, nl. de verwezenlijking van de bekende vijf resoluties van 1999, overheveling van tal van bevoegdheden naar Vlaanderen,… Een eigen Vlaamse kinderbijslag eisen, is in vergelijking met dat regeerakkoord niet echt het toppunt van het eisenpakket dat nodig is om Vlaanderen echt op koers te zetten.

     

    Betekent dit dat ik Bart De Wever zijn verkiezingsoverwinning niet gun? Geenszins. Stel ik daarmee dat N-VA geen stemmen van het Vlaams Belang heeft afgesnoept? Evenmin. Maar vandaag stelt zich, meer dan een week na de stembusslag, een belangrijkere vraag, nl. Quo vadis, N-VA? Inderdaad, nu komen de belangrijke weken. Wat zal de ondergrens voor de N-VA zijn om toe te treden tot een Vlaamse regering? Daar zal pas het onderscheid gemaakt worden of de ‘Nouveau VU’ gearriveerd is, of we af te rekenen krijgen met de oude Volksunie van het geven en toegeven van wijlen Hugo Schiltz.

     

    Wil ik De Wever zien falen? Neen, want de kiezer heeft op 7 juni jongstleden gestemd voor meer Vlaanderen. Vergeet niet dat we zelfs met N-VA, CD&V en Vlaams Belang in het Vlaams Parlement een meerderheid zouden kunnen vormen. Doch dit terzijde. Maar eender welke meerderheid die er de komende weken zal gevormd worden, moet doordrongen zijn van het besef dat de kiezer meer Vlaanderen heeft geëist. Bart De Wever is historicus. Hij is zelfs meer historicus dan politicus. Hij kent de geschiedenis van de Vlaamse Beweging, en in het verlengde dat van de Vlaams-nationale partijen, even goed als ik. Beter zelfs. Ik hoop dan ook dat hij zijn historische kennis de komende weken voldoende zal aanspreken,… en denkt aan het mailtje van Paul Doevenspeck.

  • Alive and kicking

    Dit is ons landAl heel de dag geniet ik van de commentaren op de verkiezingsresultaten. Heel wat mensen maken zich vrolijk over de achteruitgang van het Vlaams Belang. Ze stellen dat het einde van het Vlaams Belang eindelijk in zicht is. Maar ze vergissen zich, ze nemen hun wensen voor werkelijkheid.

     

    Iedereen, ook wij, wisten dat de score van 2004 moeilijk tot niet te evenaren was. Iedereen wist dat de N-VA een goede score zou neerpoten. Daarvoor hebben de VRT, Dehaene en consorten wel hun best gedaan. En vergeet niet. Het Vlaams Belang is nog altijd een grote partij, tweede grootste in Vlaanderen en grootste oppositiepartij in het Vlaams Parlement. Wat mijn stad betreft, is Vlaams belang nog steeds de grootste en laat mijn goede vriend Filip Dewinter de burgemeester van Antwerpen in voorkeurstemmen ver achter zich.

     

    Links en rechts hoor ik al eens dat de campagne te hard was. Volgens sommigen een ‘old school’-campagne. Quod non. De campagne heeft gewerkt. Het Vlaams Belang is wat het is, we hebben duidelijk gemaakt dat we nog altijd het origineel zijn, ook al hebben de kopieën het goed gedaan. Maar hoe zeggen de Fransen het nu weer? Une fois n’ est pas coutume?

     

    Zij die denken dat het Vlaams Belang in de touwen hangt, vergissen zich schromelijk. We zijn ‘alive and kicking’ en zullen als oppositiepartij er harder dan ooit tegen aan gaan. Ik zal alleszins mijn steentje bijdragen, dit keer in een andere hoedanigheid.

  • Campagnevoeren versus Bloggen

    WWJe zou kunnen zeggen dat een blog een ideaal campagnemiddel is. Alleen, tussen het bussen, plakken, schrijven,... door heb ik eigenlijk weinig tijd om hier nog veel over de campagne of eender wat te schrijven.

    Nog één dag scheidt ons van de verkiezingen. Ik heb er alleszins vertrouwen in. Wat de peilingen ook mogen beweren. Ik wil alvast van deze post gebruik maken om de mensen van mijn afdeling Hoboken hartelijk te bedanken voor de hulp die ik heb gekregen. Jullie hebben nog iets van me tegoed.

    Nog één dag campagnevoeren en dan zien wat de kiezer wil. En daarna zal ik terug regelmatiger een stukje posten. Beloofd.

  • Rare jongen, die Verstrepen

    VRTToen ik vorige week een klein paragraafje in de Knack las, viel ik bijna om van verbazing. Ik stelde immers vast dat mijn goede vriend Verstrepen aanspraak wil maken op iets wat hij zelf heeft afgeschaft en waar hij - zelfs volgens de oude bepalingen - niet eens recht op heeft.

     

    In Knack las ik immers volgende passage: “Of Jurgen Verstrepen (LDD) erin zal slagen zijn verkiezingsspot op de VRT te krijgen, valt nog af te wachten. Dat hij - en met hem alle andere Vlaamse politici - daar recht op heeft, is voer voor specialisten. Het Vlaams Parlement schafte de politieke verkiezingsspots af, maar de nieuwe regeling (die commerciële spots toelaat op andere zenders) treedt pas in september in werking. De vraag is dan of het oude mediadecreet nog van kracht is. Zo ja, dan had de VRT anderhalve maand geleden de zendtijd voor de politieke partijen moeten vastleggen. Volgens Verstrepen deed de VRT dat niet 'omdat hij op de hoogte was van die "nieuwe" decreten die eraan kwamen...'. Het nieuwe decreet verscheen op 30 april in het Staatsblad, maar de zendtijd had op 4 april vastgelegd moeten zijn. Overgangsbepalingen waren er niet.”

     

    Allemaal heel tof, maar in het artikel staat enkel dat het Vlaams Parlement die zendtijd voor politieke partijen heeft afgeschaft. Hoe is dat gekomen? Wel, men heeft bij de bespreking van het nieuwe Mediadecreet in commissie dat per amendement uit het voorstel geschrapt. En wie had er allemaal het amendement ondertekend? Carl Decaluwé, Bart Caron, Margriet Hermans, Dany Vandenbossche en … Jürgen Verstrepen. Blijkbaar wil nu onze vriend aanspraak doen op iets dat hij met veel enthousiasme heeft afgeschaft. Lees zijn blog van toen er maar eens op na.

     

    En trouwens. Zou Verstrepen met de bepalingen van de vorige mediadecreten recht hebben gehad op politieke zendtijd? Helemaal niet. In het vorige mediadecreet is er duidelijk sprake van ‘in het Vlaams Parlement erkende fracties’ die recht hebben op politieke zendtijd. En LDD is tot nader order geen erkende fractie. Waarover maakt Jürgen zich dan eigenlijk druk?