• Vanessa Hoefkens heeft gelijk: leve de 'Vlaamse Leeuwen'

    Hoefkens.jpgVanessa Hoefkens is een vrouw naar mijn hart. Ze is niet alleen aantrekkelijk, het is ook het type vrouw dat geen blad voor de mond neemt. Zo ook niet in Menzo Sports Magazine. Daar pleit de mooie partner van Carl Hoefkens onomwonden voor de splitsing van het nationaal elftal, de Rode Duivels.

    Hoefkens zegt: “Een Vlaamse en een Waalse 'nationale ploeg', dat zou ideaal zijn.” En verder: “Ook binnen de nationale ploeg is de klik er niet. Het probleem is dat er geprobeerd wordt om twee verschillende nationaliteiten te mixen. En dat gaat niet.” De mooie Vannessa ziet heel wat voordelen aan een Vlaams nationale ploeg, zoals een betere sfeer, spelers die elkaar beter begrijpen en een ploeg met meer identiteit en karakter.

    Wel, ik had het niet beter kunnen zeggen. Het Vlaams Belang, ondermeer bij monde van mijn goede vriend Johan Deckmyn, pleit in het Vlaams Parlement al heel lang voor de splitsing van de Belgische voetbalbond (een van de nog weinig unitaire sportbonden in ons land) en van een oprichting van de Vlaamse Leeuwen in plaats van de Belgische Rode Duivels.

    Let op, dit betekent uiteraard niet dat mevrouw Hoefkens naar het Vlaams Belang neigt. Ik weet niet wat haar politieke voorkeur is en ik wil het ook niet weten. Het is gewoon een vrouw die de dingen scherp durft stellen. En dat weet ik op prijs te stellen. Maar een ding is zeker, voor het pleidooi om de voetbalbond te splitsen en een Vlaams nationaal voetbalelftal op te richten, hebben we aan Vannessa Hoefkens alvast een mooi ambassadeur.

  • Staat de T in VTM voor tendentieus?

    ijzerwake.jpgGisteren ben ik enorm geschrokken van de berichtgeving op VTM over de IJzerwake. In berichtgeving over bv. het Vlaams Belang ben ik heel wat gewoon. Ik was tenslotte zeven jaar persverantwoordelijke van de partij. Maar het VTM-nieuws van afgelopen zondagavond vond ik er over. Vandaar dat ik even een mailtje heb gestuurd naar de directeur informatie en de hoofdredacteur van VTM. En dat doe ik niet gemakkelijk. Misschien ben ik zelfs te braaf en moeten we eens langs de VRM gaan voor de schending van art. 39 van het decreet betreffende Radio-omroep en televisie van 2009.

     

    Maar enfin, laten we al eerst eens wachten op het antwoord vooraleer we stout worden. Wat mijn e-mailbericht betreft,… Lees gerust even mee…

     

    Geachte Directeur Informatie,

    Geachte Hoofdredacteur,

     

    Enigszins geschrokken en alleszins ontgoocheld in de VTM-nieuwsdienst, heb ik kennis genomen van het verslag van de jaarlijkse IJzerwake in Steenstrate in jullie “Nieuws” van gisteren 22 augustus 2010 om 19 uur. In het verslag kunnen we vernemen: “De politie heeft 10 manifestanten opgepakt omdat ze wapenstokken en boksbeugels bij hadden."  Dit citaat doet vermoeden dat het in deze gaat over deelnemers aan de IJzerwake. Wat niet het geval is. De andere media brachten vrijwel allemaal het bericht dat het ging over betogers uit het Luikse die de IJzerwake allesbehalve genegen zijn en er boel wilden komen maken.

     

    Het moet me van het hart dat uw berichtgeving zeer tendentieus overkomt. En dan zijn er twee mogelijkheden. Ofwel was dit bewust gedaan en dan kiest u op ideologisch vlak partij. Maar dan is dit een schending van de regels inzake politieke en ideologische onpartijdigheid zoals vervat in het Decreet betreffende Radio-omroep en televisie van 27 maart 2009. En uw omroeporganisatie kennende zou me dat uiteraard ten zeerste verbazen en zou ik het ook ten zeerste betreuren.

     

    Blijft de andere mogelijkheid, nl. onzorgvuldig werk van de journalist in kwestie. Als quasi alle journalisten van de andere media, via de politiediensten,  kunnen vernemen dat het in deze gaat over betogers vanuit Luik die niets, maar dan ook niets met de IJzerwake te maken hebben, dan moet een journalist van de VMMA dat ook kunnen. Zelfs een niet-journalist als ik kon deze informatie krijgen bij de aanwezige politiemensen.

     

    Dergelijke verslaggeving als gisteren doet afbreuk aan de kwaliteit die we van de VTM-nieuwsdienst gewoon zijn. Ik hoop dan ook samen met u dat dergelijke zaken in de toekomst vermeden worden in het belang van de kwaliteit van het VTM-Nieuws.

     

     

    Met vriendelijke groeten,

     

     

    Wim Wienen

    Vlaams Volksvertegenwoordiger

    Vast Lid Commissie Media van het Vlaams Parlement

  • Schaf de uitzendingen door levensbeschouwelijke derden af

    vrt.jpgVandaag raakte bekend dat Mediaminister Ingrid Lieten volgende maand een nieuwe erkenningsronde voor levensbeschouwelijke derden wil organiseren. Die derden krijgen zendtijd op VRT-radio en –televisie en worden door de Vlaamse overheid gesubsidieerd. De moslimexecutieve heeft al onmiddellijk laten weten dat ze kandidaat zijn voor zo’n erkenning.

     

    Uiteraard ben ik van mening dat we ons moeten verzetten tegen deze nieuwe stap in de islamisering van onze samenleving, tegen deze nieuwe stap in de opbouw van een islamzuil in ons land. Komt daar nog bij dat die Moslimexecutieve onder sterke fundamentalistische invloed staat. Rapporten van de staatsveiligheid liegen er niet om wanneer de extremistische leden van die executieve ter sprake komen.

     

    Maar we kunnen ons dit allemaal makkelijk besparen. Reeds sinds het prille begin van mijn mandaat heb ik gepleit voor de afschaffing van de levensbeschouwelijke derden. In tempore non suspecto (16/12/2009) diende ik met mijn goede collega Marijke Dillen een voorstel van decreet in om die afschaffing te verwezenlijken.

     

    Ettelijke jaren geleden werden de uitzendingen van politieke derden (de partijen) op de openbare omroep afgeschaft wegens niet meer van deze tijd, oubollig, slecht gemaakt, weinig kijkers of luisteraars en ook omdat er vandaag de dag er voldoende mediamogelijkheden zijn om een boodschap aan het grote publiek kenbaar te maken. (Hoewel ik er meer van overtuigd ben dat de schitterende kijkcijfers van de Nationalistische Omroepstichting (omroep van het Vlaams Blok) er iets mee te maken hadden, maar soit). Toen het mediadecreet vorige legislatuur werd herzien werden ook nog eens de verkiezingsspots voor politieke partijen op de VRT afgeschaft. Met dezelfde argumenten: oubollig, slecht gemaakt en voldoende andere media om de boodschap kenbaar te maken.

     

    Dat laatste is natuurlijk zo. Audio-visuele media waren een zeer schaars goed toen men die ‘derden’ op de openbare omroep in het leven riep. Dat is nu in onze digitale en steeds verder digitaliserende samenleving niet meer het geval. De mediamiddelen zijn veranderd, maar ook de kijker en/of luisteraar is geëvolueerd. Vanzelfsprekend is de opdracht van de openbare omroep in die jaren veranderd. Er is dus geen enkele reden waarom we zouden vasthouden aan die levensbeschouwelijke derden. Bij de VRT willen ze ze zelf kwijt en de afschaffing zou zorgen voor een mooie besparing, nl. meer dan anderhalf miljoen euro. Mooi meegenomen denk ik dan.

     

    Vermits dit voorstel om de levensbeschouwelijke derden af te schaffen nog steeds ‘hangende’ is in het parlement, is het maar al te gek dat voor de behandeling van dat voorstel er een nieuwe erkenningsronde voor die derden zou komen. Ik heb dus een e-mailbericht naar de voorzitter van de commissie Media gestuurd met de vraag om mijn voorstel van decreet op de eerstvolgende vergadering van de commissie te agenderen. Die volgorde van werken (eerst behandeling van het voorstel van decreet en dan pas zien of er een erkenningsronde nog überhaupt nodig is) lijkt me niet meer dan logisch.

  • Toch liever een andere naam voor de ‘Nief Strangers’

    De strangers.jpgGisteren was het ‘Antwerpen zingt’ en heb ik de ‘Nief Strangers’ aan het werk gezien. Sfeermakers met heel wat artistiek talent, maar met De Strangers heeft het allemaal weinig te maken. En wat mij betreft gaat het zelfs niet over ‘De gustibus et coloribus non est disputandum’.

     

    Het idee van de ‘Nief Strangers’ komt van Carl Huybrechts. Het concept is simpel. Men zoekt enkel zeer creatieve Antwerpenaren die je dan los laat om Antwerpse teksten te verzinnen op anderstalige recente nummers. De geselecteerden werden door Huybrechts gebombardeerd tot de opvolgers van de sympathieke volksgroep De Strangers.

     

    Maar een andere grote Antwerpenaar die ook tot ons cultureel erfgoed behoort, heeft het ons reeds lang geleden geleerd: “Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Wat zijn zoal die praktische bezwaren?

     

    Zo waren De Strangers allemaal goede muzikanten, al zullen muziekbobo’s dat wel nooit toegeven. Bob was een schitterend gitarist, net als Nest die dan ook nog fantastisch op een bas speelde. Den John en Gust waren accordeonisten. Om het dan nog niet te hebben over de muzikale capaciteiten van Alex en Pol. En dat maakt het hoe dan ook makkelijker nummers te schrijven of te herschrijven en ze met verve te brengen op een podium. De ‘Nief Strangers’ brachten heel veel sfeer, waren één brok energie en enthousiasme op het podium (ook belangrijk) maar muzikaal zijn het geen hoogvliegers.

     

    Ten tweede, en dat vind ik eigenlijk het belangrijkste, De Strangers deden veel meer dan eender welke Antwerpse tekst te verzinnen op een anderstalige hit. De Strangers waren een soort muzikale sociologen-historici. Zo brachten liederen – weliswaar op een luchtige manier – over heel wat maatschappelijke problemen en gebeurtenissen. Over de problematiek van de gastarbeid (Achmed Nouga, de gastarbeider, Ziekekas, …) over (en dat voor er sprake was van kinderrechtencommissarissen en aanverwanten) over kinderrechten (’t Jaar van ’t kind, Het sleutelkind) maar ook over dierenbescherming (’t Lieke van den hond), over de economische crisis (Den dopper, Dure koffie, Inflatie…), over politieke onkunde (Noppes,…), of gewoon over actuele situaties (De nieven tram, De mono-kini,…) en dan heb ik het nog niet over vele schitterende ballades die uit de pen van deze groep zijn gevloeid en weinig met actualiteit te maken hadden.

     

    En heel wat van de teksten – uiteraard niet allemaal – waren pareltjes. Vooral Alex en Gust (Torfs) waren schitterende tekstschrijvers. Aan Gust hebben we trouwens ons officieus volkslied ‘Antwârpe te danken.

     

    En tot slot, of men het nu graag heeft of niet, De Strangers zijn cultureel erfgoed. En erfgoed moet je koesteren en niet namaken. Het is alsof je de kathedraal opnieuw zou laten bouwen in een moderne versie. Dat doe je ook niet. En daarom heb ik problemen met de naam ‘Nief Strangers’. In Antwerpen is er ook nooit – en maar goed ook – een schrijver opgestaan die zijn boeken schrijft onder het pseudoniem ‘de nieuwe Elsschot’ of is er geen tekenaar die het in zijn hoofd haalt om stripverhalen te maken onder de naam ‘De nieuwe Vandersteen’. Ik denk dus dat het beter is dat de ‘Nief Strangers’ – als ze verder gaan met dit project – op zoek gaan naar een andere naam. Maar dat is natuurlijk slechts mijn bescheiden mening. Maar misschien sta ik daar niet mee alleen.