• Ontideologisering (2): Mag er ook wat inhoud bij?

    Wally.jpgDaar waar heel wat wetenschappers het “einde van de ideologie” als iets positiefs ervaren, heeft dit ook wel wat politieke gevolgen. De meest recente evolutie in de politiek is dat inhoud steeds meer op het achterplan komt te staan. De bekende namen zijn belangrijker. Denk maar aan de campagne ‘Patrick’ in 2006. Heel wat bekende Vlamingen schaarden zich achter Janssens, maar waar stond Janssens eigenlijk voor? De Antwerpse allochtonen hebben er zich aan mispakt.

     

    Pijnlijk is dat heel wat media hierover zelfs geen kritische geluiden laten horen. Integendeel. Neem nu de tweede plaats van ex-korpschef Eddy Baelemans op de Open VLD-lijst in Antwerpen. Verschillende journalisten schreven dat dit het bewijs is dat het de Open VLD menens is met de veiligheid in Antwerpen. Ik wil dat best geloven, hoor Maar waar vinden we dan de beleidssuggesties van de Open VLD om Antwerpen veiliger te maken. Waaruit bestaat hun plan? Dat mochten we spijtig genoeg (nog?) niet vernemen.

     

    Of neem nu de ‘War on drugs’ waarmee de N-VA naar de Antwerpse kiezer trekt. Volgens – meestal dezelfde – media is het de N-VA daar menens mee, want Bart De Wever heeft… een dokter op zijn lijst gezet. Ben ik nu zo’n lastige mens dat ik dan wel eens zou willen weten hoe De Wever en Co die oorlog wensen te voeren? Is dat teveel gevraagd?

     

    En zo gaat dat maar door. Het heeft geen belang meer wat je als partij voor je gemeente wil doen. Neen, belangrijker is wie er op je lijst staat. Vul de gemeenteraden en de parlementen maar met vrolijke Fransen en knappe Liesbetten. Liefst niet gehinderd door enige dossierkennis. Jean-Luc Dehaene komt in zijn ‘Memoires’ ook tot die conclusies wanneer hij het heeft over de halvering en erger van de lijststem, wat alleszins niet geleid heeft tot bekwamere politici.

     

    Gelukkig is er vandaag toch nog één journalist die zich dezelfde bedenkingen maakt. Lex Moolenaar schrijft vandaag in zijn column in GVA: “Voorlopig lijkt het op 14 oktober niet te zullen gaan om grote ideologische verhalen, maar vooral om de poppetjes.” Juiste conclusie, maar is dat niet verschrikkelijk? Spijtig dat Eddy Wally’s gezondheid het laat afweten. Hij zou voor heel wat partijen een gegeerde kandidaat zijn.

     

    P.S.: In een gelijkaardig kader kan ik, wie zich ongerust maakt dat mijn inhoudelijke boodschap zich beperkt tot de pissijnen in ‘Thuis’, de lectuur van de website www.vlaamsparlement.be of www.zewerkenvoorjou.be aanraden.

  • Ontideologisering (1): het VB versus inwisselbare partijen

    partijvantstad.jpgDe afgelopen weken, op weg naar de gemeenteraadsverkiezingen, is nog maar eens gebleken tot wat de ontideologisering van politieke partijen leidt. Partijen vullen nu hun lijsten met al wat ze maar op straat tegen komen. Van politieke overtuiging is er geen sprake meer. Het gaat volgens hen over een ‘project’.

     

    Maar is dat wel zo? Hoe verklaar je bv. dat iemand als Atheneum-directrice Heremans, begin 2012 nog haar lidkaart van de SP.a vernieuwd heeft, in het najaar 2012 de derde plaats op de Open-VLD-lijst bekleedt? Wordt een overtuigd socialist of sociaaldemocraat van de ene dag op de andere een blauwe liberaal? Of wat de denken van een liberale man van joodse afkomst met donker blauw bloed in de aderen die plots op een lijst gaat staan van een partij die zichzelf Vlaams-nationalistisch noemt? En wat te denken van Christendemocraten die het niet nodig vinden deze stroming in Antwerpen te laten verderbestaan en doodleuk op de socialistische lijst van de burgemeester gaan staan. Het ‘mystiek huwelijk’ verbleekt erbij.

     

    Wel, het antwoord op de vraag hoe dit kan, is eenvoudig. De traditionele partijen hebben hun overtuiging, en al zeker hun ideologie, over boord gegooid. Het gaat niet meer over een lange termijnvisie op de samenleving of in dit geval op de stad. Neen, het gaat over hoe kans maken in het stadsbestuur te raken. En meestal gebeurt zoiets in coalitie, dus doen de verschillende partijen/lijsten er werkelijk alles aan om de verschillen zo veel mogelijk te beperken of zelfs uit te wissen. Kortom, elke partij in volledig inwisselbaar voor een andere.

     

    Is er dan geen keuze meer. Gelukkig nog wel. Er is nog één partij die een ideologie (weliswaar vertaald naar de problemen van de 21ste eeuw) heeft. En dat betekent dat die partij een échte langetermijnvisie heeft op de samenleving waarin ze geworteld is. Een partij die het systeem wil veranderen, een partij die geen stuk van de taart wil, maar een ander recept voor de taart. Kortom, verandering begint,… met het Vlaams Belang. Bij de gemeenteraadsverkiezingen is het dus meer dan ooit één tegen allen.