• Respect voor A: ook voor haar erfgoed?

    stadhuis.jpgOp 17 maart a.s. vindt de CittA Urban Trail plaats. Het is een soort loopwedstrijd dwars door het Antwerps stadscentrum. Een prachtig initiatief. Het combineert immers aandacht voor sport en aandacht voor erfgoed. Het traject leidt de lopers langs enkele erfgoedpareltjes die onze stad rijk is.

     

    Zo lopen de deelnemers ondermeer door de oude burchtpoort die op vraag van Karel V eeuwig bewaard diende te worden toen hij het Steen aan de stad Antwerpen schonk. (Waar is trouwens de vlag van het hertogdom Brabant? (de tweede voorwaarde van Keizer Karel)) Maar ik vraag me af waarom een dergelijk origineel en toe te juichen initiatief ook altijd een “over the top”-ideetje moet bevatten?

     

    Immers, de 4000 lopers worden ook nog even door het Stadhuis gejaagd. U leest het goed. Ze lopen dóór het stadhuis. Het Antwerpse stadhuis is van de hand van bouwmeester Cornelius Floris De Vriendt en een eerste voorbeeld van “Lage Landen Renaissance”. Het werd gebouwd in 1561. Al moet ik daar eerlijkheidshalve aan toevoegen dat het serieus diende herbouwd te worden na de Spaanse Furie in 1576. Het stadhuis is trouwens al heel wat jaren –terecht - UNESCO-werelderfgoed.

     

    Mij lijkt het stadhuis dan ook niet echt geschikt om 4000 mensen te laten joggen, lopen, spurten. Zo laat je toch ook geen loopwedstrijd plaatsvinden in het Rubenshuis, of laat je ook geen plaatselijke ronde lopen in de Kathedraal. Het zal wel weer te maken hebben met de sensatiesamenleving waarin we vandaag leven. Alles moet tegenwoordig een “eyecatcher” hebben. Iets dat “er over is” om meer aandacht te kunnen genereren.

     

    Ik vind het alleszins spijtig dat een dergelijk goed initiatief, een initiatief dat sterk genoeg op zichzelf staat, zich vergrijpt aan erfgoed. Spijtig ook dat de burgemeester dit toelaat. Zijn bestuursakkoord had als titel “Respect voor A”. Geldt dat respect dan niet voor het erfgoed van A?

  • Actieplan Homofobie: gemiste kans

    Homohaat.jpgRecent werd het actieplan tegen homofobie voorgesteld. Bij het “gelijke-kansen-beleid ten aanzien van homoseksuelen en transgenders” heb ik altijd een dubbel gevoel gehad. De bedoeling van de voorstanders is dat homoseksuelen gelijke kansen krijgen. Gelijke kansen zoals iedereen. In die nobele opvatting heb ik het altijd raar geworden dat die voorstanders de homoseksuelen zelf als het ware uit de samenleving lichten, extra aandacht vestigen op hun geaardheid en zelfs aparte evenementen gaan organiseren, zoals de World Outgames die dit jaar in Antwerpen worden georganiseerd. Ik vraag me dan dikwijls af of ze hiermee niet het omgekeerde bereiken van wat hun doelstelling is. Namelijk in plaats van volwaardig lid te zijn van onze verlichte samenleving zoals iedereen, organiseren ze zelf een soort segregatie. Ik heb het eigenlijk nooit goed begrepen. Maar wie ben ik tenslotte?

     

    Waar ik wel in mee ben, is het bestrijden van homohaat en zeker geweld tegen homoseksuelen. Dit steeds toenemend probleem maakt dan ook terecht deel uit van het actieplan homofobie dat deze week werd voorgesteld. Spijtig genoeg vind ik het een gemiste kans. In heel het plan wordt er amper of niet gerept over het feit dat homohaat vooral (niet alleen) uit een deel van bepaalde geloofsgemeenschap komt. Een deel van die gemeenschap die homoseksuelen vergelijkt met varkens (in hun geloof een onrein dier). Een deel van een geloofgemeenschap die ook geen probleem heeft met geweld wanneer het gericht is op “zondaars” en “ongelovigen”. Ik vraag me dan ook af hoe je een probleem als geweld tegen homo’s uit geloofsovertuiging, gaat aanpakken als je het probleem amper durft te benoemen.

     

    Jaren geleden werd in de strafwet geschreven dat racistische motieven een verzwarende omstandigheid zijn bij geweldpleging. Het is misschien een boude vraag, maar is geweld tegen homoseksuelen vanuit geloofsovertuigingen dan minder erg?