• Reisagentschap Kris Peeters

    vliegtuig.gif“Embedded Journalism” is een begrip dat we vooral leerde kennen tijdens de conflicten die het leger van de Verenigde Staten her en der in de wereld heeft uitgevochten.  Zo nam het Amerkaans leger nauwkeurig geselecteerde journalisten mee naar de strijdgebieden die voor journalisten ontoegankelijk waren. Dit had voor de kwaliteit van het journalistieke werk twee grote gevolgen. Het leger liet enkel de zaken zien die ze wilden laten zien en de betrokken journalisten waren ook niet geneigd zeer kritisch te schrijven over wat ze zagen om maar zeker hun geprivilegieerde status bij het leger niet te verliezen.

    Bestaat er ook een soort “embedded journalism” in Vlaanderen? Het lijkt er wel een beetje op. In antwoord op een schriftelijke vraag verneem ik dat Minister-president Kris Peeters deze legislatuur reeds 21 keer journalisten meenam op zijn dienstreizen.  Daarmee is hij trouwens de topreisagent van journalisten in Vlaanderen. Ingrid Lieten nam 2 keer journalisten mee, Geert Bourgeois 2 keer en Joke Schauvliege 6 keer. Ik geef toe dat daar ook weinig exotische bestemmingen inzitten, zoals 1 dag Keulen. Maar een groot deel zijn toch niet te versmaden tripjes. Bv. 6 dagen Californië, 7 dagen China, 6 dagen Brazilië, 4 dagen VEA en Quatar, 8 dagen India, Japan, Myanmar,… Kortom plaatsen waar je als eenvoudig Wetstraatjournalist niet zo snel terechtkomt. Toch zeker niet gratis.

    Ben ik nu tegen ministers die dienstreizen ondernemen? Niet echt. Ik ben er van overtuigd dat de meeste dienstreizen voor Vlaanderen nuttig zijn of kunnen zijn. Is het belangrijk dat hierover ook in de media bericht wordt? Ja. Maar kan zulks niet opgelost worden met een persmededeling of een persconferentie bij terugkomst van de betrokken minister? Ondanks het feit dat ik geen uitsplitsing van de rekeningen voor journalisten krijg in het antwoord, ben ik toch overtuigd dat mijn suggestie goedkoper is dan 1 tot 10 journalisten een reisje aan te bieden.  Toch zeker, als de regering steevast uitpakt met de mededeling hoe goed ze wel de tering naar de nering zetten.

    Of is er meer aan de hand? Gaat het niet om verslaggeving over de betrokken dienstreis, maar over het gunstig stemmen van journalisten? Een mens met een slecht karakter zou zich deze vraag kunnen stellen.