Oorsprong - Dan Brown

9200000075752403.jpg

Het was wel even schrikken toen ik in Gazet Van Antwerpen Dan Browns meest recente boek ‘Oorsprong’ onmeedogenloos zag neergesabeld worden door de recensent. Voor mij waren boeken als ‘Het Berninimysterie’, “De Davincicode” en ook nog “Inferno”. Absolute toppers. Mijn lieve echtgenote moet dat ook gedacht hebben toen ze me met veel liefde het boek cadeau deed voor mijn verjaardag.

Het boek teveel

De recensent van GVA, had spijtig genoeg gelijk. Ik weet niet wat er met Brown scheelt. Is hij zijn inspiratie kwijt? Heeft hij tegenzin toegegeven aan een uitgever? Maar “Oorsprong” is voor Dan Brown duidelijk ‘het boek te veel’ geworden. Het genoegzaam gekende personage Professor Robert Langdon is in het Guggenheim in Bilbao, waar zijn collega en vriend Edmond Kirsch een wereldschokkende wetenschappelijke ontdekking wil bekend maken. De man wordt echter vermoord en Langdon en de directeur van het Guggenheim, Ambra Vidal vluchten naar Barcelona om alsnog de ontdekking van Kirsch wereldkundig te maken.

Van nieuwsgierigheid naar verveling

Het is van Jeroen Brouwers’ ‘Joris Ockeloen en het wachten’ geleden dat ik een boek heb gelezen dat zo traag, of zelfs niet, op gang kwam. Alleen,… bij Brouwers was dat net de bedoeling. En als je vertrouwd bent met Browns eerder werk blijf je in het begin nog nieuwsgierig. Want je overtuigt jezelf dat er wel degelijk iets staat te gebeuren, dat je gewoon even moet doorbijten. Maar het hele boek lang blijft het bijten en kauwen en herkauwen. Na een tijd ebt de nieuwsgierigheid weg om plaats te maken voor verveling.

Het blik met clichés

Daar waar Dan Browns vorige werken bulkten van interessante weetjes over geschiedenis, kunst, symboliek,… is ‘Oorsprong’ wat dat betreft maar een mager beestje. Enkel op het eind krijg je een golf wetenschap over je heen. Maar soms in zo’n vakjargon geschreven dat het je niet echt bijblijft. Het plot zelf – Kirsch grote ontdekking – blijkt eigenlijk niet eens wereldschokkend te zijn. Er zijn intussen al heel wat films uitgebracht die dit plot in een spannender scenario hebben gegoten. Origineel is het allesbehalve. Om dan nog te zwijgen over het blik politiek-correcte clichés dat op weg naar dat plot wordt opengetrokken. Een platonische, homosexuele relatie; een verwerping van het Franquisme, de mededeling dat alle godsdiensten eigenlijk in vrede moeten samenleven,… Kortom, het slot doet denken aan een Miss-verkiezing waarbij de kandidaat-miss steevast haar presentatie afsluit met: “o ja, ik ben ook voor wereldvrede.”

Ondanks het vele plezier dat ik aan eerdere boeken van Dan Brown beleefde, moet ik dit keer zeggen dat ‘Oorsprong’ een afrader is. Langdradig, saai, gevuld met clichés, weinig leerrijk. Aan mensen die weinig vrije tijd hebben en waarbij vrije tijd best optimaal gevuld wordt met zaken die voldoening schenken, zeg ik: “Begin er niet aan.”

De commentaren zijn gesloten.