Politiek Algemeen - Page 2

  • Wat kan je allemaal doen met 438.000 euro?

    The Sequence 20081114 017Waarom deze vraag? Het Vlaams Parlement heeft het kunstwerk “The Sequence” van de designer Arne Quinze aangekocht voor de ronde som van 438.000 euro. En dus niet 387.000 euro zoals overal in de krant staat. Het betreft een immense houten constructie die hier nu voor de deur staat. Nu, ik heb niets tegen Arne Quinze, maar het is volgens ons niet de taak van een parlement om peperdure kunstwerken aan te kopen. Een parlement heeft als taak de regering te controleren en wetgevend werk af te leveren.

     

    Ook is het misplaatst om als parlement een dergelijk bedrag te spenderen wanneer, de koopkracht daalt, er nog duizenden mensen op lange wachtlijsten voor zorg staan, er te weinig sociale woningen zijn, …We hebben eens de berekening gemaakt wat je met dat bedrag allemaal kan doen. Met 438.000 euro kan je 3km fietspaden aanleggen of 10 sociale appartementen bouwen of zorgen voor dertig rusthuiskamers.

     

    The Sequence 20081114 035Met dit in je achterhoofd kan je de aankoop van dit kunstwerk door een parlement enkel maar afkeuren. Trouwens, we hebben ook eens berekend wat de materiaalkost en personeelskost voor zo’n werk is. Wij komen aan plusminus 150.000 euro. Quinze strijkt blijkbaar een mooi ereloon op.

     

    Het is voor mij dan ook maar meer dan terecht dat het Vlaams Belang dit aan de kaak stelt en tegen deze aankoop protesteert.

  • Moet de zweep nog eens flink klappen?

    vl_onafhDat was de vraag die ik me gisteren stelde. Het Vlaams Belang en daarvoor het Vlaams Blok, heeft die figuurlijke zweep meermaals flink laten klappen. We joegen de partijen voor ons uit met elke verkiezingsoverwinning. Vlaams Blok en nu nog Vlaams Belang plaatst zaken op de politieke agenda die er anders nooit zouden op gekomen zijn. Zo ook de Vlaamse onafhankelijkheid.

     

    Uit een peiling van Het Laatste Nieuws, blijkt dat in Vlaanderen stilaan een meerderheid te vinden is voor een onafhankelijke Vlaamse staat. Vlaams Belang heeft terzake dus een mooie verdienste. Ook bij de CD&V lijken ze die peiling gezien te hebben, want kersvers CD&V-voorzitter Thyssen liet weten dat als er geen staatshervorming komt tegen 15 juli a.s. er geen opties mogen uitgesloten worden. Maar wat betekent dat? Gaat de CD&V voor separatisme? En zijn ze in dit kader geloofwaardig genoeg? Het blijft een uitspraak die zonder de hete adem van Vlaams Belang onmogelijk zou zijn geweest, maar gaan ze er dit keer echt voor?

     

    En dan is er de discussie over Forza Flandria. Als de gebeurtenissen van afgelopen week één zaak hebben aangetoond, is het dat Vlaams Belang nog steeds de Vlaams-nationale partij bij uitstek is. De Wever kijkt de kat nog uit de boom vanwege zijn lucratief klikfonds bij de NV CD&V en Dedecker wil in de eerste plaats minister worden en zijn LDD in een regering krijgen. Vandaar ook de uitspraak van Jean-Marie Dedecker: “Met België als het kan”. Dus voorlopig geen grote alliantie met als prioritair punt de Vlaamse onafhankelijkheid. Blijkbaar zijn sommige partijen hier niet progressief genoeg voor, niet vernieuwend genoeg, en wegen de persoonlijke en partijpolitieke belangen nog steeds te veel door.

     

    Niets van dit alles bij Vlaams Belang waar nog steeds de Vlaamse onafhankelijkheid het eerste en belangrijkste programmapunt is. Vandaar dat ik me gisteren de vraag stelde: Moet de zweep nog eens flink klappen? Ik kan er niet anders dan ja op antwoorden. Ze hebben de zweep nog niet voldoende gevoeld om eindelijk die koudwatervrees ten aanzien van een eigen Vlaamse staat te overwinnen.

     

    Voor de kiezer die gewonnen is voor een onafhankelijk Vlaanderen, is het duidelijk. Er is nog steeds maar één partij die daar openlijk en eenduidig voor gaat. Hopelijk laat de kiezer de zweep nog eens flink klappen. Het zou de Vlaamse onafhankelijkheid weer flink wat dichterbij brengen.

  • Vlaams Belang wint ideeënstrijd

    mijn-gedacht2Onder de titel “Nieuwe gastarbeid, bootcamps,…: Plagiaat in het kwadraat publiceert Filip Dewinter op zijn website een toch wel interessante column. Dewinter stelt: “Indien het Vlaams Belang ‘rechten’ zou ontvangen van andere politieke partijen die de ideeën van het Vlaams Belang schaamteloos kopiëren, dan zou het Vlaams Belang allang geen partijfinanciering nodig hebben.” Wel hij heeft gelijk. Al jaren worden er ideeën van het toenmalige Vlaams Blok en het huidige Vlaams Belang overgenomen. Dewinter geeft twee voorbeelden in zijn column, maar het lijstje is veel langer dan die twee voorbeelden. Zelfs ideeën waarvoor wij als partij verguist zijn, waarvoor we achter het cordon sanitaire zijn beland, worden overgenomen.

     

    En ook de media speelt het spel met de andere stelende partijen mee. Geen hond die zich zogezegd nog herinnert dat het Vlaams Belang bepaalde zaken heeft gelanceerd en in beweging heeft gebracht. Het bewijst één ding: het Vlaams Belang heeft wel degelijk zijn taak in de politiek. Of het nu in de media verschijnt of niet, het Vlaams Belang wint overduidelijk de ideeënstrijd.

  • Een waardig afscheid

    DohEen schitterend man toch, die Marc Spruyt. Ik heb hem altijd al graag gehad. Al van in de tijd toen hij handtekeningen verzamelde aan de UFSIA en de NSV een handje kwam toesteken.

     

    Hij stopt nu met zijn website www.blokwatch.be . Tot mijn grote spijt. Waar moet ik nu de humoristische noot in het soms saaie politieke spectrum halen? Maar nog een keer brengt hij ons aan het lachen. De reden waarom hij er mee stopt is omdat “wij (blokwatch) in onze opzet zijn geslaagd: de rol van het Vlaams Belang is grotendeels uitgespeeld.”

     

    Echt waar Marc, een giller. Dat is veel grappiger dan te stellen dat je stopt omdat – ik bedenk maar wat – je financiers de geldkraan hebben dichtgedraaid. Nee, echt waar, dit was een waardige afsluiter. Humor is het peper en zout in het leven.

     

    Het gaat je goed, Marc. We zullen je missen.

  • Verstandige Nederlanders

    In Nederland heeft een commissie aan de regering geadviseerd niet langer stemcomputers te gebruiken bij de verkiezingen. Volgens de commissie die een onderzoek deed naar computerstemmen zou de regering beter opteren voor een systeem zijn waarbij de stem op papier wordt uitgebracht. Die stem kan dan wel electronisch geteld worden. Maar bij twijfel kan men nog steeds overgaan tot het manueel tellen. Terecht m.i, dan heb je immers nog een duidelijke controle achteraf. De Nederlandse staatssecretaris die terzake bevoegd is, heeft alvast aangekondigd geen stemcomputers meer te gebruiken.

     

    Een goede zaak. Vlaams Belang is nooit voorstander geweest van het computerstemmen zoals dit nu in dit land bestaat. De controle op het huidige systeem is quasi onmogelijk. Daarom heeft Vlaams Belang destijds ook een wetsvoorstel ingediend om een soort “ticketingsysteem” in te voeren waarbij men naast de stemkaart ook een papieren afdruk van zijn stem krijgt. Die papieren stem dient evenzeer in een stemurne gestoken te worden. Bij twijfelgevallen kunnen dan de papiertjes geteld worden.

     

    Ik spreek immers uit ervaring. Als ik zie hoe chaotisch de telling in 2006 voor de districtsraadsverkiezingen in Hoboken is verlopen, kan je enkel maar met vragen blijven zitten. Nooit kan je met zekerheid zeggen dat alles eerlijk verlopen is. In Hoboken scheelde het maar één zetel. Ik vond het zelfs nodig om hierover een schriftelijke vraag te stellen aan minister Keulen. (Allez, ik niet. Ik ben geen parlementair, maar ik heb de vraag toen voor Verstrepen gemaakt. Die was toen nog bij ons en ja, ik stelde nu eenmaal graag vragen op en Jürgen kon wel wat hulp in parlementair werk gebruiken.) Maar het antwoord was geenszins bevredigend inzake de controle op de stemming. Tot op vandaag blijf ik met mijn vragen zitten.

     

    Daarom denk ik dat het voorstel van de commissie in Nederland, meer dan waardevol is. Ook wij zouden de suggesties van die commissie moeten overnemen. Ik zal eens aan een goede vriend van mij in de Kamer vragen of hij de minister daar eens over ondervraagt. Allez, ’t zal eerder zijn tegen dat er een bevoegde minister is, maar ’t zal gebeuren. Dat wordt iets voor de commissie Binnenlandse. Heb je het gelezen Filip De Man? Anders stuur ik je wel een mailtje.

  • Zatte Vrienden en corruptie

    PSHeel wat mensen kennen de website van Zatte Vrienden. Naast wat schaars geklede dames, zatte uitspattingen, zijn er ook wat leuke, niet alledaagse weetjes en grappige dingen te vinden die ze ergens op het internet tegenkomen.

     

    Nu ook weer. De Zatte Vrienden hebben een Google Map ontdekt waar de PS-corruptie in Charleroi letterlijk in kaart wordt gebracht. Zeker eens naar die kaart surfen. 't Is echt geestig gedaan.

  • Scotland, the brave

    scotDe SNP (Scottish National Party) heeft haar programma voorgesteld voor het houden van een referendum over de onafhankelijkheid van Schotland. Sinds de “Devolution” die werd ingezet tijdens de eerste regering-Blair, zijn de geesten in Schotland steeds verder gaan rijpen. Rijpen in de richting van een ijzersterk geloof in de meerwaarde van een onafhankelijke Schotse staat voor de Schotse bevolking. In de proefversie van het referendum luidt de vraag of de bevolking wil “dat de Schotse regering met de regering in Londen onderhandelt over een regeling die leidt naar een onafhankelijk Schotland.” Een terechte vraag die ook hier moet gesteld worden. 

    Het is tenslotte een evolutie die we de jongste jaren steeds meer ontdekken. Het artikel over het zelfbeschikkingsrecht der volkeren dat ingeschreven staat in het Handvest van de Verenigde Naties is heel lang dode letter gebleven. Het overgrote deel van de tweede helft van de 20ste eeuw bleef men vasthouden aan de zogenaamde natiestaat. Maar overal zien we de drang naar regionalisering en zelfs onafhankelijkheid de kop opsteken en meer dan dat. 

    Dat men massaal voor de SNP heeft gestemd bij de jongste verkiezingen voor Holyrood is een bewijs dat de onafhankelijkheidsidee wel degelijk leeft bij de brede lagen van Schotse bevolking. (en niet alleen daar) Het initiatief van de Schotse regering en de SNP is bovendien ook moedig te noemen ten opzichte van de internationale gemeenschap. Het is voor alle volkeren ter wereld die naar meer autonomie streven een hart onder de riem. Temeer omdat een dergelijk initiatief plaatsvindt in een “unie” waar de “uniegedachte” bij de bevolking zo lang en zo krachtig heeft standgehouden. Men mag stilaan beginnen denken aan de ontmanteling van de Union Jack in een St-Andrewscross, een St-Georgescross en een St-Patrickscross. (Het omgekeerde proces van datgene dat startte in 1606)

    Het mag en moet ook een teken zijn voor ons Vlamingen. Wat daar kan, moet ook zeker hier kunnen. De angst voor een eventueel (want ik ben daar nog niet zo zeker van) negatieve reactie van de internationale gemeenschap mag ons onafhankelijksdenken en –streven zeker niet verlammen. De Schotten hebben daar duidelijk geen schrik van en geloven in hun eigen kunnen. Wij moeten dat ook meer doen. Zeker met het oog op de huidige regeringsonderhandelingen.  

    De regeringsonderhandelingen lopen al maanden vast op enkele - veel te beperkte en te vage, maar - terechte eisen voor meer Vlaamse bevoegdheden. Terechte eisen waar de Franstaligen steevast “non” op antwoorden. Ook op Hertoginnendal mag men zich wel eens de vraag beginnen stellen wat nog de meerwaarde is van het in stand houden van de Belgische Unie. Ik denk dat de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië op alle gebieden die je maar kan bedenken (tot zelfs het voetbal als we Vincent Kompany mogen geloven) nog nooit zo openlijk aan de oppervlakte zijn gekomen als de jongste jaren. 

    Waarom dan geen referendum over Vlaamse onafhankelijkheid? En een echt referendum, hé. Niet zo’n steekproefje van een of andere krant. Durven de Vlaamse politici zo’n referendum aan? Zijn ze ook “brave” of zijn ze gewoon “braaf”?

  • Rechts-nationalistisch

    ADZoals je hieronder kon lezen, was ik de afgelopen dagen in het noorden van ons land. Soms valt het op hoe anders de zeden en gebruiken zijn. Zeker wat journalistiek betreft. Iedereen die mij kent weet dat ik geen dag doorkom zonder één of meerdere kranten te hebben gezien. In het noorden ben je dan aangewezen op De Telegraaf, Trouw, De Volkskrant, het AD,… En zo las ik op de voorpagina van het AD van donderdag 9 augustus een artikel over de kritiek op het voorstel van Geert Wilders om de koran in Nederland te verbieden. En AD had ook de mening van Filip Dewinter gevraagd. En wat blijkt???? Die Dewinter is voorman van de rechts-nationalistische politieke partij Vlaams Belang. Ik dacht eerst dat ik het niet goed gelezen had. Niet het extreem-rechtse (zie De Standaard) of het racistische (zie De Morgen) of het neo-fascistische (zie Le Soir) Vlaams Belang. Neen, hoor, gewoon de “rechts-nationalistische partij” Vlaams Belang.  Rare jongens, die Nederlandse journalisten. Die schrijven gewoon dat het Vlaams Belang rechts-nationalistisch is. Ik kan je verzekeren, als je niet gewoon bent om eens niet uitgescholden te worden door allerlei prefixen die ze voor je partijnaam plaatsen, is het best wel even schrikken.

  • Nieuw boek Filip De Man

    De eeuwige strijdEindelijk is het er. Het tweede deel van het drieluik “De eeuwige strijd” van Kamerlid Filip De Man. Het eerste deel van “De eeuwige strijd, Hellas, Rome en Europa in het juiste perspectief” vond ik al indrukwekkend. Geen makkelijk boek – je moet je er echt aanzetten - maar zeer leerrijk. Ook de verwijzingen naar de hedendaagse samenleving zijn meer dan ad rem. Ze zijn meestal nog terecht ook. In “De eeuwige strijd II: Europa van Dageraad tot Avondland” gaat Filip De Man verder in zijn zoektocht naar de wortels van onze Europese beschaving en geeft hij zijn visie op het huidige cultuurrelativisme, de massale immigratie en de globalisering. En hoe.

     

    Gisteren had ik het genoegen om een exemplaar op de kop te tikken. Uiteraard ben ik onmiddellijk beginnen lezen. Bij het lezen van de eerste dertig bladzijden kan je zien dat het opnieuw een kwalitatief hoogstaand werk is geworden. Niet makkelijk, maar o zo interessant. Het is opnieuw een werk in onvervalste "De Man-stijl". En zeer politiek incorrect. Geen boek dus voor “gevoelige lezertjes”. En daarmee bedoel ik vooral het knusse clubje van politiekcorrecte wereldverbeteraars, die niets liever doen dan de Westerse wereld op te zadelen met een schuldgevoel voor alles wat er in de wereld misloopt. Een knus clubje dat van het ondergeschikt maken, vernederen en denigreren van de eigen cultuur en de Westerse waarden een olympische discipline heeft gemaakt.

     

    Voor de niet-gevoelige lezer (lees de politiek incorrecte lezer), die eens graag enkele concrete feiten op een rijtje ziet, die wel trots is op zijn eigen cultuur en onze Westerse waarden is het boek aan te bevelen. Zelfs al ben je het niet eens met alles wat de auteur schrijft. Maar net als in het vorige deel slaagt De Man er in een en ander in een juister perspectief te plaatsen. Want dat wordt door de vele schrijvelaars die over dit soort onderwerpen publiceren al lang niet meer gedaan. Daarom is dit boek van Filip De Man opnieuw een verademing in een samenleving waar de politiek-correcte dictatuur steeds meer hoog tij viert.

     

    Meer informatie over het boek en hoe men het kan bestellen vind je op de site van Filip De Man  Ondanks het feit dat ik nog maar een dertigtal pagina’s ver ben, kan ik het boek zeker aanraden. Het is opnieuw een “De Man Original”. Veel leesplezier.

  • Paarse puinhopen

    dyn006_original_389_488_pjpeg_2545572_69bbc006be7e1202bdab177fa348c64fVerkiezingsprogramma’s en verkiezingscampagnes zijn dikwijls grappig. Grappig omdat ze vaak helemaal niet stroken met de werkelijkheid. Premier Guy Verhofstadt schuimt alle tv- en radioprogramma’s en heel Vlaanderen af met het verhaal dat 8 jaar Paars een succes was. Dat onze samenleving in die acht jaar ten goede is veranderd. En hij hengelt naar een nieuw mandaat voor Paars, want dan gaan ze het nog beter doen.

     

    Schitterend toch. Paars heeft het de afgelopen jaren zo goed gedaan dat er vrijdag een nationale Poststaking is. Zo goed dat er gestaakt wordt in de OCMW-ziekenhuizen. Zo goed dat donderdag het gemeente- en provinciepersoneel staakt. Zo goed dat er in de gevangenissen gestaakt wordt. Er zijn de pijnlijke situaties in de automobielindustrie, bv. bij Volkswagen-Vorst en Opel-Antwerpen. Kortom het is de ene staking op de andere, maar Paars heeft het wel heel goed gedaan.

     

    Paradepaardje van Paars in het algemeen en de VLD in het bijzonder was de belofte van belastingverlaging. En ook weer in de campagne gaan Verhofstadt en co overal vertellen dat de belastingen gedaald zijn. Alleen de burger voelt het niet. Pijnlijk is dan ook de analyse vandaag in de Corelio-kranten van oud-VLD-parlementslid en professor aan de KUL, Paul De Grauwe. Die man komt vandaag vertellen dat de belastingen helemaal niet gedaald zijn en dat de fiscale druk even hoog is als in 1999 toen Verhofstadt aan het bewind kwam.

     

    En toch blijft Verhofstadt voor elke camera, voor elke microfoon vertellen hoe goed Paars wel niet was. De Fabeltjeskrant in ’t echt dus. En maar vertellen dat het met Paars allemaal rozengeur en maneschijn is geworden, terwijl de stank van de Paarse puinhopen voor de gewone man en vrouw niet te harden is.

  • Amedee Verbruggen en het Vlaams Belang

    amedee_verbruggenWat is er nu fout dat op de 1 mei-manifestatie van Vlaams Belang Amedee Verbruggen wordt geëerd? Niets toch. Wouter Van Bellingen, schepen in Sint-Niklaas voor Spirit wordt door Filip Dewinter uitgenodigd om mee een krans neer te leggen bij het beeld van zijn grootoom. Provocatie volgens de kranten en volgens Van Belingen. Niets is minder waar. Het bewijst enkel maar dat het Filip Dewinter menens is met de Forza Flandria. De vereniging van de krachten (politiek, in het bedrijfsleven,…) die de Vlaamse onafhankelijk nastreven. Daarover gaat het. Niets meer en niets minder.

     

    Met Vlaams Belang hebben we altijd figuren onder de aandacht gebracht die een bijdrage hebben geleverd voor de gewone Vlaamse man en vrouw. De eerste 1 mei-manifestatie was aan het beeld van priester Daens. Waarom? Omdat Daens het gedachtegoed van het Vlaams Belang zou gedeeld hebben? Maar neen, toch. Omdat Daens een onuitwisbare boodschap aan ons heeft meegegeven om op te komen voor de zwakkeren in onze samenleving. Ook hebben we eens een manifestatie gedaan aan het beeld van Lieven Gevaert. Was Lieven Gevaert een Vlaams Blokker avant la lettre? Neen. Maar Lieven Gevaert was een van de eerste grote industriëlen die Vlaams gezind was en opkwam tegen de onderdrukking van de Vlamingen wat in zijn tijd zeker aan de orde was.

     

    Wat ik wil zeggen is dat we de figuren die we eren, wel degelijk uitkiezen. Uitkiezen op hun waarde voor Vlaanderen. Maar niet om ze politiek te recupereren. Dat zou immers belachelijk zijn. De figuren die de jongste jaren door het Vlaams Belang zijn geëerd zijn geen Vlaams Belangers, maar stuk voor stuk mensen waar we als Vlamingen respect voor moeten opbrengen.

     

    Dat Wouter Van Belingen niet op de uitnodiging wil ingaan, is spijtig. Want de figuren die we de jongste jaren in de “spotlight” hebben gezet, zijn mensen die over alle partijgrenzen heen, zeker bij Vlaamsvoelenden en Vlaams-nationalisten moeten geëerd worden. Het zou pas een echte schande zijn als we er geen aandacht zouden aan schenken en ze als Amedee Verbruggen in de vergetelheid zouden laten. Ze betekenen hiervoor te veel voor ons volk.

  • Een kentering in rechts Duitsland

    Pro KölnGisteren ben ik samen met enkele vooraanstaande collega's van de fractie in de gemeenteraad op bezoek geweest bij de rechtse partij Pro Köln. Het was best een boeiende dag met een uitermate interessante rondleiding door de fractieleden van Pro Köln. Allemaal vriendelijke mensen. Ook Manfred Rouhs, die ik eigenlijk nog kende van zijn tijd bij de Jung Nationaldemokraten en als hoofdredacteur van Europa Vorn.

     

    Eigenlijk is het verleden van Rouhs bij de JN een goede kapstok voor deze post. Ik had gisteren immers de indruk dat er een kentering heeft plaatsgevonden bij de rechtse beweging in Duitsland. Pro Köln bestaat immers uit hardwerkende gemeenteraadsleden. Behoorlijke mensen met behoorlijk wat bagage die ook een heel ander soort publiek aantrekken.

     

    Ik heb in het verleden het “genoegen” gehad om eens een kijkje te nemen op een congres van de Jung Nationaldemokraten ergens half de jaren negentig van de vorige eeuw. JN was de jongerenafdeling van de NPD. Het publiek daar maakte een zo diepe indruk op ons dat we er amper een uurtje of twee zijn gebleven. Kortom, niet echt gasten waar je mee gezien wil worden. Iets beter was het bij de Republikaner toen ik een jaar of zeven, acht geleden een meeting in Saarbrücken kon bijwonen. Beter en behoorlijker dan de NPD, maar toch ook niet wat het hoort te zijn. Het is duidelijk dat dr. Rolf Schlierer de voetsporen van de grote Franz Schönhuber niet kan invullen.

     

    Maar ik heb echte een goede indruk van onze vrienden van Pro Köln. En zo denkt de bevolking in Keulen er blijkbaar ook over. Het bewijs hiervan is dat ze met de stadspartij Pro Köln wel degelijk succes hebben. Ok, het is een kleine partij met 5 gemeenteraadsleden op – als ik me niet vergis – 90 raadsleden in Keulen. Maar ik weet nog heel goed dat ook het Vlaams Blok het in het begin in Antwerpen moest stellen met enkel Eric Deleu en Pieter Mulder zaliger in de gemeenteraad. Er is dus nog zeker hoop voor rechtse partijen in Duitsland. Ik zou als tip aan onze vrienden willen meegeven. Rustig verder werken, volgende keer misschien succesvol bij landestagverkiezingen, dan gaan voor de Bundestag. Maar doe het stapje voor stapje. Ik heb na gisteren er alleszins vertrouwen in.

  • Waar past CD&V/N-VA in het Rode Front in Hoboken?

    SEDWat al langer in de wandelgangen bekend was, staat vandaag ook in de editie Metropool van de Gazet van Antwerpen. De revisionistische en Maoïstische Partij van de Arbeid woont alle fractievergaderingen van de SP.a in Hoboken bij. De facto betekent dat dus dat PVDA en SP.A in Hoboken één fractie vormen. Het doet denken aan het samengaan van de communisten en socialisten in de jaren ’40 van de vorige eeuw, waaruit de SED en de DDR-dictatuur werd geboren. Geheel terecht spreekt de GVA dan ook over een “Rood Front in Hoboken”.

     

    Diegenen die de situatie in Hoboken kennen, zullen dit niet als een verrassing beschouwen. We weten hoe de PVDA het minderheidscollege van Hoboken steunt. En dan vooral de SP.a, die de PVDA beloonde met een betaald postje in de Raad van Bestuur van een sociale huisvestingsmaatschappij. Of hoe de revolutionaire PVDA een gewone machtspartij is geworden. Doch dit geheel terzijde.

     

    Mie Branders en co zijn ook nog steeds boos over het feit dat de CD&V/N-VA de deur naar het college voor de PVDA heeft dichtgeslagen. Het is dan ook de PVDA die vandaag de dag beslist wat er al dan niet op de agenda van de Hobokense districtsraad wordt gezet. Volgens Branders zijn er ook de nodige goede contacten met de enige verkozene van de VLD in het college. Moeilijk te begrijpen misschien, maar gelet op de persoonlijkheid van de VLD-ster in kwestie is ook dat niet verwonderlijk.

     

    De vraag waar ik evenwel mee blijf zitten, is hoe CD&V/N-VA zich in deze politieke situatie moet positioneren. Collegelid en CD&V-er Kristof Waterschoot had vòòr de verkiezingen de nodige plannen voor Hoboken, goede plannen zelfs. Hij heeft veel water in de wijn gedaan bij de onderhandelingen van het bestuursakkoord, maar werd al direct als een kleuter gerold door zijn coalitiepartners van de SP.a op de installatiezitting. Kristof vanzelfsprekend heel erg boos, maar wat nu? Hoe ga je je plannen nog waarmaken in deze politieke constellatie.

     

    En hoe moet zijn “sister in arms” Katelijne Toen van de N-VA tegen dit Rood Front aankijken? Toen kan je bezwaarlijk als links bestempelen. Als ik me niet vergis was Katelijne in haar studententijd een trotse drager van de bordeaux pet van het KVHV. Kan zij zich vinden in een meerderheid waar een Rood Front het voor het zeggen heeft?

     

    Het blijft een boeiende politieke constellatie bij ons in Hoboken. Een minderheid van extreemlinks (toch maar 8 zetels van de 21) heeft nu de touwtjes nog steviger in handen dan een maand of twee geleden. Ik wacht op een reactie van de CD&V/N-VA. Gaan ze zich door het Rood Front laten platwalsen? Of kiezen ze voor een andere optie? Ik voorspel iedereen nu al boeiende en dit keer misschien echt verrassende tijden in de Hobokense politiek. En wie weet, zullen die verrassingen nog goed zijn voor de Hobokenaar.

  • Jan Jambon en het royalisme of het verhaal van een onnatuurlijk kartel

    Jan JambonVandaag staat in alle kranten dat Jan Jambon, voormalig voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging, de eerste N-VA-plaats krijgt op de lijst van CD&V/N-VA in de provincie Antwerpen. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid gaat de kersverse N-VA’er, met roots in de radicale Vlaamse Beweging in juni naar de Kamer van Volksvertegenwoordiger.

     

    Goed zo, zou ik op het eerste zicht zeggen. Radicale Vlaams-nationalisten zijn welkom in de Kamer. De Wever ruimt vooraan dus plaats voor Jambon. Niet dat ik Bart De Wever niet als Vlaams-nationalist beschouw, maar hij heeft soms het trekje om zich te laten meedrijven op de golven van de macht. Dat werd pijnlijk duidelijk bij de ‘affaire Dedecker’. Met een beetje geluk staat Jambon wel op zijn strepen als het er op aan komt.

    Maar de vraag die we ons moeten stellen als Jambon van ‘zijnen tak maakt’, is: Wat dan? Door zich vast te klinken aan de CD&V zit de Vlaamsgezinde N-VA niet echt in een comfortabele positie.

     

    Vandaag staat immers evenzeer in de kranten dat Leterme helemaal geen beperking van de rol van de koning wil. Albert Van België moet volgens de Vlaamse minister-president zijn macht kunnen behouden, want morrelen aan de monarchie is geen goede zaak voor het land. Betekent dit nu dat dé Jan Jambon van de VVB, van het OVV,… in zee gaat met royalisten?

     

    Ook bij de republikein Bart De Wever – en voorlopig wil ik nog altijd geloven dat hij dat is – zal het standpunt van Leterme niet echt op enthousiasme onthaald zijn. Dus blijf ik met de vraag zitten: Quo vadis N-VA? En ik stel me die vraag regelmatig als ik de CD&V standpunten zie innemen die helemaal niet stroken met het programma van de N-VA en met de ideologie van de brede Vlaamse Beweging, waar de N-VA toch ook deel van uitmaakt.

    Ik hoop – en ik raad het ze aan – dat ze bij de N-VA op tijd eens aan introspectie doen. De CD&V is nog steeds, en dat bewijzen ze de laatste maanden steeds meer, de oude CVP. De N-VA hoort daar niet thuis, tenzij ze de VU zaliger gedachtenis achterna willen.

     

    Ik blijf nog steeds geloven in de Forza Flandria. En ik hoop dat die er na 10 juni op weg naar cruciale Vlaamse verkiezingen in 2009 echt komt. Ik deel dan ook de visie van Filip Dewinter naar aanleiding van de voorstelling van zijn boek “Zeggen wat U denkt”. Hij stelde: “Maar dat front komt er nog wel. Iedereen moet eerst op 10 juni met z'n kop tegen de muur lopen. Dan zal bijvoorbeeld blijken dat Jean-Marie Dedecker de kiesdrempel van vijf procent zelfs niet benadert. Het is jammer dat zijn stemmen op die manier verloren gaan. En de N-VA zal zich snel uit het kartel met CD&V willen bevrijden, als Yves Leterme compromissen begint te sluiten met de PS.”

     

    Ooit moeten de ‘Maximalisten’ en de ‘Minimalisten’ samen front vormen. België is contraproductief voor onze welvaart (ook OESO bewijst dat onrechtstreeks) en voor ons welzijn (bv. in de aanpak van criminaliteit door een slechte werking van justitie). België moet dus in ons aller belang kapot. Samenwerking is dan ook noodzakelijk.

  • Flitspalen in en geldstromen naar Wallonië

    flitspaalMet veel trots heeft minister Daerden naar aanleiding van de Staten Generaal voor de verkeersveiligheid aangekondigd dat de flitspalen in Wallonië operationeel zijn. Om die flitspalen is heel wat te doen. Waarom? Omdat het verschil inzake flitspalen tussen Wallonië en Vlaanderen symbolisch is voor het land. En omdat de flitspalen even symbolisch zijn voor de miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië.

     

    In Vlaanderen staan er meer dan 1.200 flitspalen die de verkeersveiligheid zouden moeten verhogen. In Wallonië zijn er nu 69 operationeel. 29 op de autosnelwegen, de rest op de gewone wegen. Diegenen die “geflitst” worden, moeten een boete betalen. Maar wie nu denkt dat die boetes in dezelfde verhouding tussen de beide gewesten wordt verdeeld om investeringen te doen inzake verkeersveiligheid, heeft het verkeerd voor.

     

    Ongeveer 83% van de boetes worden in Vlaanderen geïnd en 5% in Wallonië. Maar 53% van de boetes gaan naar de Waalse kas. Duidelijk niet? Het geld blijft maar naar de bodemloze PS-putten vloeien.

     

    O ja, ook leuk om te onthouden. In die amper 69 flitspalen in Wallonië zit niet altijd een flitscamera. Volgens Daerden moet de politie maar kiezen in de welke ze een camera hangen. Dit moet België zijn.

  • Het stigma van de roze driehoek in het Antwerpen van vandaag

    roze driehoekSoms lijkt het een rare wereld waarin we leven. Ik heb altijd geleerd dat holebi’s van alle tijden zijn en dat ze mensen zijn als jij en ik. Dus heb ik geen enkel probleem met holebi’s.

     

    Maar voor het Antwerpse stadsbestuur is dat niet het geval. Ze zeggen daar wel dat ze holebi’s behandelen als gewone mensen, maar ze hebben een rare manier om dat in beleid te gieten. Neen, in het beleid van de stad is het een aparte groep. Een aparte groep die extra aandacht verdient. Over segregatie gesproken, zeg. Zo gaat men in Antwerpen het Holebi-toerisme promoten. Zo komen er steeds meer initiatieven om holebi’s naar Antwerpen te lokken, bv. met de Eurogames. Er is zelfs een aparte website van de stad. Oordeel zelf.

     

    Ik vind dat toch maar een rare kronkel. De holebi’s die aan die initiatieven meewerken en het stadsbestuur zijn tegen het hokjesdenken, maar in het kader van de strijd tegen het hokjesdenken over holebi’s steekt het stadsbestuur de holebi’s in een…hokje. Men maakt van holebi’s een aparte bevolkingsgroep, of nog  veel erger, een niche. Eigenaardig, toch. Holebi’s zijn mensen als jij en ik, maar ze moeten volgens de politiek-correcten anders bejegend worden. Begrijpe wie kan.

     

    Soms denk ik dat men gewoon niet wil dat holebi’s aanvaard worden in de samenleving. In een nog niet zo ver verleden was er de verwerpelijke roze driehoek om aan te tonen dat holebi’s anders zijn. En nu, met al die aparte initiatieven, met die aparte behandeling, met roze zaterdag en aanverwanten of zoals in dit geval, het tonen dat ze anders zijn, stigmatiseren ze zichzelf. Ik blijf er bij, ze bewijzen hiermee de holebi’s echt geen dienst. Allez, toch niet de holebi’s die ik ken en die niets liever willen dan gewoon zijn, een mens als jij en ik.

  • Le Pen Président 2007

    ww en Le PenAfgelopen weekend vond in Rijsel de eerste grote meeting van Jean-Marie Le Pen plaats in aanloop van de presidentsverkiezingen in Frankrijk op 22 april 2007. Ik heb het altijd leuk gevonden om zo eens over de grens te kijken naar andere rechtse partijen. Ik heb altijd wel wat respect gehad – hoewel ik niet al hun standpunten deel – voor het Franse Front National. Vooral het professionalisme waarmee er daar gewerkt wordt staat me wel aan. Dat vind je niet in Nederland en al helemaal niet in Duitsland.

     

    Het Franse Front National is in de loop der jaren ook enorm geëvolueerd. De tijd dat Le Pen in Schaarbeek Nols ging steunen ligt ver achter ons. Het Franse Front National wil ook niets te maken hebben met de Belgische naamgenoten en ik heb het in de tweede helft van de jaren negentig van de vorige eeuw mogen meemaken dat de nummer 2 van het toenmalige Front National in Antwerpen aan de pers kwam vertellen dat hij heel veel respect en sympathie had voor de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd en dat hij als hij Vlaming was die strijd mee zou voeren.

     

    Met deze presidentsverkiezingen stuurt het Front National weer een belangrijk politiek signaal uit. Het programma kant zich tegen het “verwoestende ultraliberalisme”. Eindelijk zou ik zo zeggen. In het verleden was het FN vaak een te liberale partij. En zeg nu eerlijk, hoe kan je nu de ambitie een volkspartij te willen zijn verzoenen met overdreven liberaal programma? Een echte volkspartij verzoent de arbeiders en de werkgevers, verzoent de armen en de rijken. Een volkspartij staat aan de kant van zijn volk en heeft dus een sociaal, een solidair programma nodig. Dus ook op dat gebied boekt het FN duidelijk vooruitgang.

     

    Ik kan nu enkel maar hopen dat Jean-Marie Le Pen er in slaagt om de nodige handtekeningen te verzamelen om überhaupt te mogen deelnemen aan de Franse presidentsverkiezingen. Want als hij niet kan deelnemen, heeft het Franse establishment met Sarkozy en Royal het wel heel makkelijk. Of hij zijn stunt van 5 jaar geleden al dan niet kan herhalen is voor mij dan bijzaak. Als er maar een duidelijk rechts signaal komt van de Franse kiezer.

     

    P.S.: De bijgevoegde foto dateert van een van de jongste doortochten van Le Pen in Vlaanderen. En tot mijn grote spijt was hij het met mij niet helemaal eens dat bv. Lille Rijsel is en Roubaix Robeke en vanzelfsprekend tot het onafhankelijke Vlaanderen moeten behoren. Maar ik geef niet op. De Vlaamse onafhankelijkheid is er trouwens ook nog niet. Er is dus nog werk.

  • Heeft nationalisme nog een toekomst?

    free-derry-finishedVandaag, 30 januari, is voor nationalisten een historische datum. Het was immers vandaag dat de Britse bezettingstroepen in Derry (niet Londonderry) het vuur openden op vreedzame betogers die manifesteerden voor burgerrechten. Daarbij werden er verschillende mensen door het Britse leger afgemaakt. Die dag ging (o.a. dankzij U2) de geschiedenis in als Bloody Sunday.

     

    Het is een van die feiten in de Ierse geschiedenis geweest die er voor gezorgd hebben dat men voor de volle 100% voor de republikeinse strijd ging. Een terechte strijd. Een strijd voor het zelfbeschikkingsrecht van een volk. Een zelfbeschikkingsrecht dat ingeschreven staat in het Handvest van de Verenigde Naties. Maar een strijd was het. Hoe pijnlijk ook.

     

    Pijnlijker wordt het dan als je moet vaststellen dat de leiders van die strijd vandaag de dag plooien voor de druk van het establishment, onder het mom dat het voor de vrede is. Het establishment waar ze – in het belang van hun volk – zo tegen gevochten hebben. Het is schokkend dat de Ierse nationalisten nu zelfs de RUC erkennen als politie. De RUC die steeds de republikeinen, de nationalisten hebben vervolgd en zelfs vermoord. Is het establishment dan zo sterk? Gaat het werkelijk over vrede op het Ierse eiland? Of worden ze gewoon, zoals zo vaak, opgelicht?

     

    Ik hoop van niet. In het belang van uw volk moet ge uw strijd durven voeren. Een strijd die ge niet moogt opgeven tot uw volk is bevrijd. Tot uw volk eindelijk zijn zelfbeschikkingsrecht heeft. In Ierland is dat dan tot Ierland weer verenigd is. In de woorden van Thomas Davis: A nation once again.

     

    Maar ook in Vlaanderen hebben de nationalisen een taak. Ook zij mogen niet rusten tot Vlaanderen onafhankelijk is. Al is in vergelijking met de Ieren onze strijd steeds en vanzelfsprekend een geweldloze strijd geweest. Maar hij heeft er wel toe geleid dat de geesten zijn gaan rijpen. De Vlaamse onafhan,kelijkheid is al lang geen droom meer van enkele Vlaamse militanten. Het is een optie, de enige optie op een betere samenleving.

  • Eretitels

    dewinter-dillenVanavond was ik wat aan 't snuisteren in mijn boekenkast. En zo kwam ik terecht op de boeken en boekjes die Karel Dillen heeft geschreven. Heerlijk om in te grasduinen. Onvermijdelijk denk je dan terug aan de vele wijsheden die de ere-voorzitter van het Vlaams Blok ons heeft bezorgd.

    Een van de wijsheden die me altijd zal bijblijven, is dat Karel Dillen stelde dat we "beledigingen moesten leren opnemen als eretitels".

    Zeker als Vlaams Belanger word je al snel eens met beledigingen geconfronteerd. En als dat gebeurt, moeten we - de woorden van Karel Dillen inachtig - trots zijn op alweer een nieuwe "eretitel".

  • Intussen in Hoboken

    hoboken031199-755Er is nog steeds geen witte rook wat betreft een nieuwe coalitie in Hoboken. U weet het intussen wel. Vlaams Belang heeft er 10 zetels van de 21 gehaald. De Maoïstische PvdA 2. Men wil het Vlaams Belang niet dus moet men in zee met de aanhangers van massamoordenaar Mao. SP.a wil natuurlijk onmiddellijk met de communisten (niet verwonderlijk), maar de VLD (1 zetel) en het kartel CD&V-N-VA voeren een nummertje voor de galerij op en zeggen dat ze niet in het bestuur willen met de PvdA. Liever een minderheidsbestuur gesteund door… de PvdA. What’s the difference? Maar soit.

     

    Probleem is nu dat ze Mie Branders van de PvdA een beetje te veel geschoffeerd hebben. De Tjeven en de Blauwen vinden het maar vanzelfsprekend dat Branders een minderheidscoalitie steunt waar ze niet in mag. Mie denkt er anders over. Terecht. Niemand mag zich laten vernederen. Je moet vechten voor je overtuiging. Dat geldt ook voor Branders.

     

    Maar is de chaos nu compleet? De gesprekken zijn opgeschort tot 8 januari e.k. en de districtsraad van Hoboken wordt als laatste geïnstalleerd op 26 januari. (zal wel niet toevallig zijn.) Er hoeft eigenlijk geen chaos te zijn. Er is één echt sterke partij die maar één zetel nodig heeft voor een meerderheid. Laten we verstandig zijn en voor een grotere centrumrechtse meerderheid gaan. Dan hebben we drie zetels op overschot. Dus Kristof, Katelijne, Annemie, het heeft lang genoeg geduurd. Stop met die onnozele spelletjes die jullie door nationaal zijn opgedrongen. Kies voor Hoboken en de Hobokenaren en kies vooral voor een bestuur waar de Hobokenaren zelf voor hebben gekozen. Dat noemen ze democratie.

     

    By the way, jullie hebben mijn telefoonnummer toch nog, hé?

  • N-VA pleegt zelfmoord

    Willem ElsschotMensen toch, hoe maak je een analyse van wat er zich de jongste dagen heeft afgespeeld rond Jean-Marie Dedecker en het herstel van het kartel CD&V-NVA?

     

    Er zijn gewoon geen woorden voor. De grote krijger met vooral een grote mond heeft zich als een speelbal laten gebruiken, Bart De Wever heeft zichzelf in een depressie gewerkt nadat hij overduidelijk door de mensen met échte macht op de vingers was getikt als een kleuter en een Vlaams-nationale partij houdt op te bestaan. Inderdaad, want dat is het resultaat van één week politiek: de N-VA heeft afgelopen weekend zelfmoord gepleegd.

     

    En het akkoord waarmee Bart De Wever zich nog mee wil recht houden, het akkoord tussen de N-VA en CD&V waarbij men niet tot een regering zou toetreden zonder een grondige staatshervorming, wat is dat feitelijk waard? Evenveel als het feit dat de N-VA niet in de Vlaamse regering zou stappen als BHV niet zou worden geplitst? Of evenveel waar als de paragraaf in het Vlaams regeerakkoord over datzelfde BHV? De cartoon in ‘Het Laatste Nieuws’ vandaag spreekt dan ook boekdelen. De N-VA heeft haar leden en bij uitbreiding alle Vlaams-nationalisten een slechte dienst bewezen. Bovendien maakt De Wever zijn partij overbodig, zelfs als ge het verhaal van die staatshervorming gelooft. Want dan moet ge op… het kartel stemmen. Filip Dewinter was nog vriendelijk zondag in de Zevende Dag toen hij zei dat de N-VA nu niet meer was dan een appendix van de CD&V. ’t Is erger dan dat. De N-VA is overleden.

     

    In Vlaams-nationale kringen weet men toch dat als men met de machthebbers van dit land omgaat, ge keihard van u moet afbijten. Dat ge met uw vuist op tafel moet kloppen. Of om het met de woorden van de dichter te zeggen: “Weet dan dat uw stem door niemand wordt aanhoort, zolang ge stamelend bidt of bedelt bij de poort.”

     

    Wel zijn er sinds afgelopen weekend bepaalde zaken duidelijk. Of beter gezegd, nog duidelijker dan voorheen. De N-VA bewijst nu dat ze de échte erfgenaam van de Volksunie is. En er is maar één Vlaams-nationale partij die tegen de stroom durft inroeien. Een partij die onomwonden voor het Vlaamse welzijn, voor de Vlaamse welvaart en dus voor de onafhankelijke Vlaamse staat gaat. Het Vlaams Belang zal de klus alleen moeten klaren. Spijtig, een Forza Flandria had mooi geweest. Maar tussen droom en daad staan wetten, maar vooral praktische bezwaren in de weg.

  • Minachting voor het parlement: men oogst wat men zaait

    ParlementDe jongste dagen wordt CD&V-minister Inge Vervotte zwaar aangepakt door o.a. Vlaams parlementsvoorzitter Marleen Vanderpoorten (VLD) vanwege haar minachting voor het Vlaams Parlement. En niet helemaal onterecht (als we abstractie maken van het feit dat dit evenzeer deel uitmaakt van de “politique politicienne” waarbij de VLD met het oog op de nakende verkiezingen zoveel mogelijk pijlen op de CD&V-N-VA te richten heeft, maar soit).

     

    Wat was de fout? Inge Vervotte vond het afgelopen woensdag veel leuker om in het VRT-programma Villa Politica commentaar te geven op de zitting van het Vlaams Parlement dan zelf in de plenaire vergadering aanwezig te zijn. Ze deed dat dan nog nota bene in het zaaltje net naast de plenaire zittingszaal. Qua arrogantie kan dat tellen. Inderdaad, een voorbeeld van een diepe minachting voor het parlement.

     

    Maar aan de andere kant is Inge Vervotte een kind van haar tijd. Inge Vervotte is parlementslid (zeer kort) en minister geworden in een periode waarbij de minachting voor de volksvergadering crescendo ging. Met andere woorden, men oogst wat men heeft gezaaid. Want had Jean-Luc Dehaene geen minachting voor het parlement? Aan die man was duidelijk te zien dat hij nooit parlementslid is geweest (behalve kort na zijn verkiezingsnederlaag van 1999), hij werd direct minister. En Jean-Luc kwam enkel in het parlement als het echt niet anders kon, voor de rest vond hij dat tijdsverspilling. En als hij er dan was om op bv. een interpellatie te antwoorden was het op een boertige manier.

     

    Of wat te denken van huidig premier Verhofstadt. Zijn gedrag tegenover het parlement is nog wraakroepender, want hij heeft wel jarenlang aan de andere kant van het spectrum gestaan. En hij was trouwens steeds de eerste om te roepen en te tieren over Dehaenes manier om met de volksvertegenwoordiging om te gaan. En nu is hij meer dan in hetzelfde bedje ziek.

     

    Dit komt er natuurlijk van als je als regeringspartijen het parlement louter reduceert tot een stemmachine. Of hoe noem je het “zwijgakkoord dat nu in het Vlaams Parlement geldt anders? De volksvertegenwoordigers moeten enkel hun ministers volgen. En o wee als ze het niet doen. Dan kost het hen hun zetel bij de volgende verkiezingen. Een terreurbewind van de regeringspartijen dus. Ooit was het wel wat anders in zo’n parlement. Toen had je nog een paar mannen en vrouwen van ijzer en staal waarnaar de ministers moesten luisteren en niet omgekeerd.

     

    Vervotte heeft dus haar minachting veruitwendigd. En dat springt in het oog, maar eigenlijk – wat haar gedrag geenszins goedpraat – heeft ze enkel maar gedaan wat haar door haar omgeving is aangeleerd.