Media

  • De media beïnvloeden significant de verkiezingsuitslag

    wilders.jpgIk snap niet dat mensen zich zo druk kunnen maken over de verslaggeving in de media over de verkiezingen in Nederland. Op de sociale media zie ik heel wat boze reacties over het feit dat Wilders als verliezer wordt bestempeld en Rutte als winnaar. Ik mijmer dan: “Was het dat maar…”

    Men beseft onvoldoende er iets aan de hand is dat veel gevaarlijker is voor de democratie. De media grijpen reeds vóór de verkiezingen in. Ze maken een “framing” voorafgaand aan de verkiezingen en beïnvloeden rechtsreeks het kiezersgedrag. Zo hebben de media de recente Nederlandse verkiezingen gereduceerd tot een loutere strijd tussen Mark Rutte en Geert Wilders, terwijl het over heel wat meer ging. Resultaat: De opmars van Wilders wordt wat afgebogen en de val van Rutte beperkt. Want met dat beeld gaan heel wat traditionele kiezers tegen hun overtuiging stemmen. Zo proberen ze een tactiek tegen Wilders opmars te bedenken. De decimering van de PVDA is daar een deelresultaat van.

    De Nederlandse media hebben hiervoor de mosterd in Vlaanderen gehaald. In bij de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen van 2006 maakte de media er een strijd tussen Patrick Janssens en Filip Dewinter van. Resultaat twee grote blokken in de gemeenteraad en de andere partijen werden gereduceerd tot bijkomstigheden, ‘side dishes’ als het ware. In 2012 was het weer van dat. De media-“framing” dat het weer om een tweestrijd ging. Resultaat: het aantal zetels dat de lijsten naast N-VA en Stadslijst behaalden is verwaarloosbaar.

    En daar, beste lezer, schuilt pas het échte gevaar. Nl. dat de media door een juiste ‘framing’ de verkiezingsuitslag – niet bepaald, want dat zou te kort door de bocht zijn, maar wel – significant beïnvloedt. Met deze gedachte in het achterhoofd vind ik het door de media post factum uitroepen van een winnaar of verliezer niets meer dan ‘un détail de l’ histoire’. Het is in wezen namelijk veel erger.

  • Younes, Wouter en de anderen

    afspraak.jpgBehoorlijk geamuseerd, volg ik de verontwaardiging van politici over de VRT en het programma 'De Afspraak' in het bijzonder. Geamuseerd omdat het opvoeren van een theaternummertje nu eenmaal amusant hoort te zijn.

    Eerst was er het incident over het interview met Younes, de ex-Syriëstrijder. De kritiekloze wijze waarop die knaap zijn relaas mocht houden, stuitte duidelijk - terecht trouwens - tegen de borst. De avond en zelfs de dag nadien was #deafspraak 'hot' op alle sociale media. Het moet ook bij de achterban van verschillende partijen, niet in het minst bij Vlaams Belang en N-VA, ook wat losgemaakt hebben. Het leidde immers tot vragen en dito stoere verklaringen in het Vlaams Parlement.

    Amper een week later was het weer koekenbak. Komiek Wouter Deprez mocht, ook weer zonder al te veel kritische vragen, zijn duivels ontbinden tegen minister Joke Schauvliege. Ook zij fulmineerde in de media tegen de jongens en meisjes aan de Reyerslaan.

    Als we al die oprispingen in de media mogen geloven, is het de politici bittere ernst. De VRT heeft h.i. een zware fout gemaakt tegen de regels van de journalistiek. Maar is het hen wel ernst? Immers, in Vlaanderen bestaat er een Vlaamse Regulator voor de Media (VRM), die de taak heeft toe te zien op én te oordelen over het naleven van de mediaregels. Een klacht bij die VRM zou dan toch een logische stap zijn, niet? Een veroordeling door de VRM kan paal en perk stellen aan het overtreden van de regels. Dat zou de VRT wel even pijn doen.

    Maar die klacht komt er blijkbaar niet. Want politici zijn als de dood geweerd te worden door de machthebbers op nieuwsredacties. Wie immers niet aan bod komt in de media, bestaat niet is een Wetstraatcredo. Vandaar het schijngevecht, de stoere en boude uitspraken die eigenlijk geen zoden aan de dijk brengen. Show, dus. Amusement met de nodige visibiliteit voor de betrokkenen. In de hoofden van sommige politici leeft er m.i. zelfs de hoop dat er maar best niet te veel verandert, de hoop dat de VRT opnieuw snel in de fout gaat. Want dan kan de mediacarrousel opnieuw aan het draaien. Politici durven al eens cynische gedachtenkronkels hebben.

  • VRT als voorbeeld?

    VRT.jpgIk kan het niet helpen, maar ik was echt onder de indruk van het optreden van Leo Hellemans in Terzake op Canvas. De directeur media van de openbare omroep was er gevraagd om zijn mening te komen geven over door de Vlaamse regering geplende besparingen bij de VRT.

    In alle eerlijkheid, ik heb toch ook even de wenkbrauwen moeten fronsen toen ik de cijfers hoorde. In 2015 moet de VRT tussen de 18 en 22 miljoen euro besparen. Tegen 2019 moet die jaarlijkse besparing zijn opgelopen tot een bedrag tussen 30 en 39 miljoen. Terwijl de bevoegde minister Sven Gatz heeft berekend dat de cultuursector het gemiddeld met 5% minder moet doen, loopt de besparing bij de VRT op tot 13% in 2019.

    Daarbij moet je ook nog even realiseren dat de openbare omroep net uit een besparingsronde komt waarbij ongeveer 116 miljoen euro werd gerealiseerd. En wegens de slechte economische situatie heeft de vorige Vlaamse regering er nog eens van de jaarlijkse dotatie 4,5 miljoen afgedaan. Komt er nog bij dat de dotatie van de VRT vastligt in de beheersovereenkomst, dat is een contract tussen de Vlaamse regering en de openbare omroep die loopt tot 2016. Eenzijdig wordt daar door de Vlaamse regering voor 2015 al direct een wijziging aangebracht van minimum 18 miljoen euro. En tot slot, het is intussen eind september. Het schema van de VRT voor 2015 ligt dus al vast.

    Kortom, er zijn wel wat redenen waarom de VRT moord en brand zou kunnen schreeuwen. Ze zouden niet alleen zijn. Allerhande verenigingen, vakbonden, enz. gaan vol in de aanval tegen deze Vlaamse besparingsregering, onder meer met het initiatief ‘Hart boven Hard’. Maar dan zit daar Leo Hellemans in Terzake. Hij zit uiteraard niet te juichen met de beslissing van de Vlaamse regering. Hij geeft eerlijk en correct toe dat 2015 een zeer moeilijk jaar zal worden. Maar hij vertelt vooral een positief verhaal. Het is wat het is. De cijfers zullen herbekeken worden, er zal bespaard worden en de VRT zal proberen om zo goed mogelijk zijn verantwoordelijkheid te nemen en zijn openbare opdracht te blijven vervullen.

    Los van de inhoudelijke discussie over waar eigenlijk besparingen meer nuttig waren geweest, waar er nieuwe inkomsten konden gegenereerd worden voor Vlaanderen, is dit toch wel een houding die opvalt. En trouwens schril afsteekt tegen heel wat subsidiejunks die nu moord en brand schreeuwen en een minder belangrijke opdracht ten aanzien van de samenleving hebben te vervullen dan de VRT. Kortom – en dat is altijd mijn houding geweest – als de VRT een pluim verdient krijgen ze die ook.