liefde voor

  • Liefde voor.. nuance

    ¨Lint.jpgIk kan wel zeggen dat ik een fan ben van het VTM-programma ‘Liefde voor muziek’. Dit is intussen het derde seizoen dat ik elke maandagavond aan het scherm gekluisterd ben. Er worden daar geweldige dingen gebracht. Ik kan niet zeggen dat ik een favoriet seizoen heb. Al vond ik wel dat Slongs in seizoen 1 er het beste in slaagde om liedjes naar een andere dimensie te sturen.

    Soit, dit jaar is Isabelle A van de partij. Ook haar heb ik altijd een steengoeie zangeres gevonden. Maar onvermijdelijk kwamen de beelden van 1991 terug boven. De beelden van een jong meisje dat haar liedje ‘Blank of Zwart’ bracht terwijl binnen en buiten de zaal door Vlaams Blokkers betoogd werd. De beelden werden door Bart Peeters ingeleid met de woorden dat het ging over extremisten die een jong meisje wilden verhinderen haar rechtvaardigheidsliedje te zingen.

    De terechte opmerking van Josje Huisman, ex-K3: “Hier keert mijn maag van.” Als ik een jonge vrouw zou zijn - Josje was 5 op het moment van dat optreden – en steeds in een beschermd coconnetje zou zijn groot geworden, deze inleiding bij de beelden zou krijgen en dan die beelden zou zien,… mijn reactie zou dezelfde zijn.

    Alleen,… ik ben geen jonge vrouw, noch ben ik in een beschermd coconnetje groot geworden. En wat de inleiding en de beelden betreft… Ook dat heeft weinig effect. Ik was er immers bij. En Ik kan het niet helpen. Maar bovenop mijn liefde voor muziek, komt dan mijn liefde voor nuance boven.

    Nuance, vooral om drie redenen. Ten eerste kwam het Vlaams Blok daar niet tegen Isabelle A protesteren. Noch tegen haar liedje. Het protest was tegen de inplanting van een groot asielcentrum in de kleine gemeente Lint. Het programma was niet echt ‘entertainment’. Het was een uitzending van het programma van de toenmalige BRT-nieuwsdienst, Panorama, waarbij heel wat mensen aan bod kwamen, behalve de tegenstanders van het asielcentrum.

    Ten tweede had de toenmalige BRT wetende dat het Vlaams Blok buiten zou manifesteren, de piepjonge artieste Isabelle A gevraagd om haar liedje Blank en zwart live te komen zingen. Dat was alvast een goede provocatie waarbij ze de onverholen hoop hadden dat dit bij de Vlaams Blok-manifestanten als een rode lap op een stier zou werken. Eveneens hopend op stevige rellen zodat het Vlaams Blok een slecht daglicht zou kunnen worden geplaatst. Alleen denk ik, dat die jonge spring in het veld, die Isabelle was, niet echt wist in welk scenario ze terecht was gekomen. Wat trouwens normaal is. Wie denkt nu dat een nieuwsdienst van een openbare omroep zo perfide te werk gaat?

    En tot slot wil ik het over de tijdsgeest hebben. Ook dat speelt mee. In de internetsamenleving van vandaag worden dergelijke manifestaties niet langer aanvaard. Zelfs als je de juiste duiding brengt, over het waarom, over de omstandigheden en dergelijke meer, dan nog zullen jongeren van vandaag met een verbaasde blik die beelden bekijken en zich afvragen: “wa is da voor iets?” Zij hebben een totaal ander kader, totaal andere middelen waarmee ze zich manifesteren en hun mening kenbaar maken. In 1991 was dat wel anders.

    Geniet ik nu minder van dit programma? Storen de betrokken artiesten me. Geenszins. Daarvoor maken ze teveel moois. Maar evenzeer schrijf ik dit, de woorden van Edith Piaf indachtig.